Elkeen is uniek in diens van God


My gewilde skrywer M. Scott Peck onderskei vier spiritualiteite, wat hy beskryf as: (1) “chaotic/antisocial”, (2) “formal/institutional”, (3) “skeptic/individual” en (4) “mystical/communal”. Daar is nog baie ander onderskeidings van die verskille tussen ons, wat elkeen se uniekheid bevestig.

In die Bybel lees ons ook van die verskille wat daar tussen ons as Jesus-mense is. Vir God om ons te kan gebruik om sy werk hier op aarde te doen, het Hy ons elkeen eiesoortig en uniek gemaak, met baie spesiale gawes en nie-dupliserende geleenthede. Dan verander tye en behoeftes ook oor die jare in die kerk en in elkeen van ons se lewens. Ons elkeen en die kerk gaan deur fases van swaarkry en groei, en dit stel ook unieke eise aan alle betrokkenes. In hierdie proses vind daar groei en ontwikkeling plaas, maar almal voel nie altyd veilig as dinge te drasties verander nie.

Vir Paulus was dit ook waar in die Korinte-gemeente. Hy vra die vrae: “Wat is Apollos dan? Wat is Paulus?” Dan antwoord hy homself: “Hulle is maar net dienaars deur wie julle tot geloof gekom het, en elkeen doen die werk soos die Here dit vir hom gegee het.” (uit 1 Korintiërs 3). Dan gebruik hy die beeldspraak van ‘n plant wat versorg moet word om te kan groei en wys hy daarop dat elkeen se werk ewe belangrik is vir die groei. Die enigste uitsondering is God! Hy is die enigste Een wat kan laat groei.

Verder in sy briewe aan die Korinte, noem Paulus verskillende gawes wat mense binne die gemeente het. Hierdie was spesifieke gawes wat vir daardie tyd en daardie spesifieke gemeente nodig was. Weereens is een persoon se gawes nie beter of belangriker as ‘n ander persoon se gawes nie. Soos hy sê, “… daar is mense aan wie God ‘n bepaalde taak gegee het.” (1 Korintiërs 12:28).

Vandag is daar ander gawes nodig vir God se werk. Vandag het Hy jou nodig met jou unieke persoonlikheid. Vandag is niemand beter of belangriker as ‘n ander om ‘n “medewerker in diens van God” te wees nie! God het jou nodig in sy diens net soos jy is! 

Bron:  http://doomcharl.blogspot.com/

Ontdek ware vryheid



Persoonlike beproewinge bemoedig ander
Dit was ook nie die laaste keer dat Beth na die Here moes draai vir genesing nie; sy en haar man, Keith, moes hulle aangenome seuntjie ná sewe jaar weer aan sy biologiese moeder teruggee toe sy hom opgeëis het. Beth het ook haar moeder aan kanker afgestaan en moes haar dogter bystaan wat aan ’n eet-steurnis gely het. Moore se gewilligheid om oor hierdie persoonlike beproewinge te praat, het talle vroue al gehelp om hulle uitdagings te bowe te kom.

’n Liefde vir Sy Woord
Dit was tydens haar ervaring as ’n Sondagskoolonderwyseres dat sy besef het haar Bybelkennis skiet te kort. Sy het vir ’n teologiese klas by die kerk ingeskryf met die verwagting dat dit uiters vervelig gaan wees, maar die kursusaanbieder het die klasse met soveel liefde vir die Skrif aangebied dat dit haar aangespoor het. “Ek het twee dinge gebid,” onthou sy. “Ek het gebid dat ek God meer as enigiets anders in my lewe sal liefhê, en dat ek ’n liefde vir Sy Woord sal ontwikkel.” En dit is presies wat Hy begin doen het.

Gewilde Bybelstudies
Met hierdie nuutgevonde honger na God se Woord het Beth Bybelstudiehandleidings begin skryf en met ander vroue gedeel. Toe-
nemende versoeke vir haar materiaal het daartoe gelei dat sy in 1995 Living Proof Ministries gestig het. Wêreldwyd geniet vroue van elke denominasie haar Bybel-studiereekse.
In haar gewildste Bybelstudieboek, ‘Breek Vry’, gebruik Moore haar persoonlike erva-ring ter verduideliking hoe gelowiges uit die valstrik van sonde en pyn verlos kan word en vreugde en vryheid in Christus kan beleef. Hier volg ’n uittreksel uit hoofstuk 1…
Jesaja 61:1-4: “Die Here het my gesalf om goeie nuus te bring vir arm mense. Hy het my gestuur om dié wat hartseer is, te troos, om vir die gevangenes vryheid aan te kondig, en vrylating vir dié in die tronk…Maar almal wat treur, troos Hy, die dag wanneer Hy vir dié wat in Sion treur, eer gee in plaas van smart, vreugde in plaas van droefheid, blydskap in plaas van hartseer…”
As jy wonder of hierdie studie vir jou bedoel is, kyk net of jy in een van die kategorieë val. Dié studie is bedoel vir dié wat arm is, dié wat hartseer is, dié wat gevange gehou word. Is jou hart gebreek? Word jy deur iets gebind? Rou jy oor iets of iemand? Ervaar jy wanhoop? As daar enigiets in jou lewe is wat jou weghou van die oorvloedige lewe wat Christus Jesus jou wil gee, is hierdie studie vir jou.
Geen ander boek in die Bybel sê vir ons meer oor vryheid en die bevryding vir die gevangenes as Jesaja nie. Jesaja 9:3 verduidelik hoe God die juk van die gevangene breek: “God sal die kettings wat Sy volk vasbind en die sweep waarmee hulle geslaan is, stukkend breek. Hy sal maak net soos op die dag toe Hy Midian verslaan het.” God sal die juk wat so swaar op baie van ons druk, breek soos Hy die Midianiete se juk op Sy volk Israel gebreek het. Wat het gebeur toe God Midian verslaan het?
Blaai na Rigters 6:1: “Die Israeliete het weer begin doen wat verkeerd is in die oë van die Here.” Uit die woord “weer” kan ons sommer baie leer; ook ons moet “weer” bevry word. Ek het jare lank in die bande van my “weer” geleef. Ek was binne-in die put, dan weer vry, maar elke keer het ek maar weer in die put beland. “Die Israeliete het weer gedoen wat verkeerd is…Daarom het God hulle sewe jaar lank aan die Midianiete onderwerp”. Sewe is die getal van voltooidheid. Dit kon dalk letterlik sewe jaar gewees het, maar vir ons vandag sê die Here: “Ek gaan jou net lank genoeg hieraan oorgee totdat jy na My om hulp roep en sê jy is nou klaar daarmee.”

Christene kan ook onderdruk word
Ek het aangeneem iemand wat in Christus is, is outomaties vry. Ek het egter ontdek dat wanneer die Bybel van gevangenes praat, dit meestal oor God se volk gaan, oor mense wat deur God vrygemaak is, maar wat weer in slawerny verval het. Wat is hierdie gevangenskap in ons lewe? Dit is enigiets wat jou keer om die volheid wat God vir jou beplan het, uit te leef.
Dit kan enige vorm aanneem – vrees…verslawing, minderwaardigheid…woede, ens. Kom ek vertel jou wat ons opsies is. Ons kan onder die juk gevange bly of ons kan vrygemaak word. God wíl jou vry maak. Al wat ek van jou vra, is: Gee God ’n kans. As daar dinge in jou lewe is waarvan jy vry moet wees, vra ek jou om Hom deur hierdie studie ’n kans te gee. Laat God jou denke vernuwe.

Doel van die onderdrukker
Kom ons keer terug na Rigters 6. Ons sien die doel van die onderdrukker is eerstens om ons onproduktief te maak…Elke keer as die Israeliete iets geplant het, het die Midianiete dit vernietig. Die Hebreeuse woord wat hier met ‘vernietig’ vertaal word, is ‘shahat’. Dit beteken ‘om te ruïneer’, ‘te verloor’, of ‘te vermors’. Die onderdrukkers het enige vrug van die Israeliete se arbeid geruïneer. Johannes 15:8 sê: “Dit is juis hierin dat my Vader verheerlik word, dat julle baie vrugte oplewer en my dissipels is.” Nie ’n bietjie vrugte nie, baie vrugte. Jy moet vrugte in oorvloed dra. Wat staan in die pad hiervan? Onderdrukking.

Tweede doel: Om ons plat te slaan
Die tweede doel van die onderdrukker is om ons plat te slaan. Rigters 6:6 lui: “As gevolg van die Midianiete was die Israeliete totaal teen die grond. Die Israeliete het toe by die Here om hulp begin smeek.” Die Hebreeuse woord wat hier met “totaal teen die grond” vertaal word, is ‘dalal’. Dit beteken ‘om moedeloos te maak’, ‘om leeg te tap’…’om te misluk’. As die vyand jou laat dink jy is ’n mislukking, word jy onderdruk. As enigiets jou selfbewus en nie opgewasse vir jou taak laat voel nie, staan jy onder ’n juk van onderdrukking. Maar, ons gaan hierdie juk breek.

Soek jy skuiling of vryheid?
As ons nie vryheid soek nie, sal ons skuiling soek. Ons kan aangaan om soos gevangenes onder ’n juk te leef of ons kan na God toe draai en vrygemaak word. Die Midianiete het die Israeliete só sleg behandel dat hulle in grotte gaan wegkruip het. Gideon het in ’n parskuip koring uitgeslaan. Dit is glad nie die plek vir koring uitslaan nie. Die Midianiete het die Israeliete laat wegkruip. Dit is presies wat elke keer met ons sal gebeur. Die vyand se onderdrukking sal ons isoleer en verwoes. Selfs ons verhoudings met mense kan die vyand se vestings in ons lewe versterk. Ek weet nie van jou nie, maar ek wil nie vriende hê wat die kettings in my lewe versterk nie.

Van swakkeling na magtige stryder
Lees nou Rigters 6:7-13. God sal verheerlik word wanneer Hy die onwaarskynlikste mense in magtige stryders verander. Ons voer elke dag ’n oorlog, en ons moet leer hoe om die goeie stryd te stry. Gideon het gesê: “Verskoon my, Meneer, maar hoe kan ek Israel red? My familie is een van die swakstes in Manasse. Ek is die onbelangrikste lid in my pa se familie”. Is dit wat ek en jy ook sê? Ons is te swak, te onbelangrik?
2 Korintiërs 10:4 sê ons het “die kragtige gevegstoerusting van God wat vestings kan vernietig”. Daar is geen vesting van die vyand wat voor Sy krag kan staande bly nie. Ons moet net leer hoe om Sy krag en gevegstoerusting te gebruik. Dit is waaroor hierdie reis gaan: om te leer hoe om God se Woord te gebruik om elke vesting van die vyand in ons lewe af te breek.

Plaas dit op die altaar
Lees nou Rigters 6:17-24. Gideon het vir ’n teken gevra. Hy kon nie glo God het hom gekies om die volk te bevry nie. Jy sal nie ’n teken nodig hê wanneer hierdie reis verby is nie. Ek twyfel nie een oomblik dat Jesus Christus nié kragtig in my werk nie. Dit is die een waarheid waaroor ek en jy nooit hoef te twyfel nie. Net God kan ons vrymaak. Nadat Gideon sy twee te-kens ontvang het, het hy vir die Here ’n altaar gebou.
Wat ons ook al op die altaar neersit, sal God volkome aanvaar. Niks waaraan ons so vasklou, is die moeite werd nie. God sal jou seën wanneer jy dit opoffer. Hoe moeilik dit ook al vir jou sal wees, offer alles wat jy in God se plek geplaas het. Wanneer ons hierdie dinge op die altaar neersit, sal God self die vuur stuur. Ek hoop jy het die humor in vers 23 raakgesien. Die Here het vir Gideon gesê: “Dit is alles in orde. Moenie bang wees nie! Jy sal nie sterf nie!” Ons slawerny, die kettings wat ons boei, sal ons nie doodmaak nie, al dink ons soms so.

Die doel is ’n lewe in oorvloed
Die doelwit van hierdie reis is nie om jou dood te maak nie, maar om jou vry te maak sodat jy die lewe in oorvloed kan leef. Moenie bang wees vir wat hierdie reis jou gaan kos nie. Wees eerder bang dat jy sal misloop wat God vir jou wil gee. God kom nie na jou toe om jou dood te maak nie, maar om jou die lewe in oorvloed te gee. Soms besef ons eers hoe onderdruk ons was wanneer ons werklik vrygemaak is.
Dit is tyd vir ’n waaghalsige ontsnapping. Watter soort toekoms wil jy hê? Wil jy oud word en onder jou juk sterf? Of wil jy vry wees? Vandag is die dag. Die dag van God se guns. Die dag om vry te wees.

BETH MOORE is ’n outeur, evangelis en Bybelleraar. Hierdie is ’n uittreksel uit haar boek, ‘Breek Vry’. Vir meer inligting oor Beth en Living Proof Ministries, besoek www.lproof.org

Bron: juig.co.za

Is Paulus ‘n vals apostel?

Hoofstuk een handel oor: wie was die Magtige (Mighty One) vir wie Paulus gedien het? In Paulus se optrede in Atene vind die skrywer die sleutel, nl. die Onbekende God waarby Paulus aangesluit het in Hand 17:22-23. Die Onbekende God word dan geïdentifiseer as die valse ‘mighty one’ Ares, die Grieke se god van oorlog (deur die Romeine Mars genoem). Maar die skrywer verwar dan die Griekse Ares (Mars in Latyn) met die Latynse woord aries vir ‘n ram (arnion in Grieks), en beweer dat vandag word Ares as die sterrebeeld Aries (die ram) vereer waarby die hele konstellasie (zodiac) bygesleep word vir sterrewiggelary (horoscope).

Van die Griekse woorde ‘die onbekende god’ agnostos theos (foutief gespel as agnostes theos) maak die skrywer ‘agnostic worship’ die geloof dat niks van God geken kan word nie.

Sy weergawe van Hand. 17 steek vas by die naam Areopagus, die rots (heuwel van Ares, en vandaar na Ares) in Atene waar Paulus sou gepreek het. Hand 17:22 sê Paulus het in die middel van die Areopagus gestaan, wat waarskynlik verwys na die Raad van Atene wat die naam Areopagus vir hulle Raad aangeneem het.

Daarna identifiseer die skrywer Paulus met die mense (die skrywer sê: ‘one so-called apostle) wat hulle voorgee as apostels in Efese, wat leuenaars is en die leer van die Nikolaïete verkondig (Openb 2:2-6), soos ook in Pergamus en Tiatira (Openb 2:14-15, 20). Die skrywer sien dit as ‘n waarskuwing dat Paulus ‘n struikelblok is wat die mense laat val, soos Jesus ‘n struikelblok was vir dié wat Hom nie verstaan het nie! (1 Petr.2:8 Jes.8:14 onbegryplik in die skrywer se redenering). Die naam Nikolaus (nikao ‘oorwin’ en laos ‘volk’ sou dan verwys na die man wat die volk van die Gesalfde Seun oorwin deur te leer dat vleis wat aan afgode geoffer is maar geëet kan word, soos Paulus in 1 Kor 8-10 doen. 

Om dit te kan doen verwys hy na die manuskrip in die John Rylands Biblioteek in Manchester wat sou bewys dat Openbaring in 40n.C. geskryf is. Die oudste afskrif wat ons van enige Nuwe Testamentiese boek het is die papirus (nr.52) in die John Rylands biblioteek, wat ongeveer 125 n.C. geskryf is en waarvan slegs Joh.18:31-33, 37-38  van die Evangelie volgens Johannes behoue gebly het (nie Openbaring nie). Johannes het die openbarings van die boek Openbaring in sy ouderdom op die eiland Patmos gesien het, toe hy daarheen verban is (Openb 1:9). Dit waarskynlik in die jare 90-100 n.C.

Jakobus, die leier van die gemeente in  Jerusalem, en by die vergadering wat besluit het dat die besnydenis nie vir die bekeerlinge uit die heidendom nodig is nie (Hd 15) word met die apostel Jakobus geïdentifiseer, wat toe reeds deur Herodes doodgemaak was (Hand.12:2). Ook die brief van Jakobus word deur die skrywer aan die apostel Jakobus toegeskryf en nie aan die broer van Jesus (vgl. Gal 1:19), wat later Jesus se volgeling geword het en ‘n leier in Jerusalem geword het (vgl. Hand 12:17 nadat die apostel Jakobus reeds doodgemaak is volgens Hd 12:2).

Hoofstuk twee wil bewys dat Paulus geen apostel is nie. Oor Handelinge se drie berigte oor Paulus se bekering sê die skrywer dat volgens Hand. 26 het die Gesalfde Seun aan Paulus sy opdragte gegee, terwyl volgens Hand.9 en 22 aan Paulus gesê is hy moet na Jerusalem toe gaan en daar opdragte kry (van die ander apostels). Die verband van Hand.9:6 wys egter na Damaskus as die stad waar vir hom gesê sal word wat hy moet doen (dit word deur Ananias gedoen), en in Hand 22:10 word dit duidelik uitgespel dat hy na Damaskus toe moet gaan en daar sal alles vir hom gesê word wat God bepaal het wat hy moet doen (dit word deur Ananias gedoen). Die skrywer sien ‘n verskil tussen Lukas se berigte oor Paulus se bekering en Paulus se eie weergawe in Galasiërs 1:13-2:9 waar Paulus van ‘n drie jaar periode in Arabië praat voordat hy Jerusalem toe is. Die skrywer beskou dit as bewys dat Paulus seniel was toe hy Galasiërs as ‘n ou man geskryf het (terwyl Galasiërs een van Paulus se eerste briewe na sy briewe aan die Tessalonisense of selfs voor hulle geskryf is). Volgens Hand 9:23 het daar ‘n lang (hikanos) tyd verloop voordat die Jode begin saamspan het (met die goewerneur, vgl. 2 Kor 11:32,33) om Paulus in Damaskus dood te maak voordat hy in die nag oor die muur ontsnap het na Jerusalem.

Die skrywer sien Gal 2 as bewys dat Paulus se rebellie teen die 12 apostels steeds toegeneem het, dit ten spyte van Hand 15 se vergadering waar hulle met Paulus en Barnabas saamgestem het om die heidene nie die las van die wet en die besnydenis op te lê nie, maar dat Petrus-hulle glo dat hulle deur die genade van die Here Jesus gered is, netsoos die heidene  (Hand 15:10, vgl. 15:1,2). Volgens Gal. 2:9 het die pilare van die gemeente, nl. Jakobus (Jesus se broer wat nie een van die 12 was nie), Petrus en Johannes aan Paulus en Barnabas die regterhand van gemeenskap gegee, en het hulle ooreengekom dat Paulus en Barnabas na die heidene gaan en hulle na die Jode. En dan spring die skrywer na 2 Korintiërs 11 om te bewys dat Paulus teen die 12 apostels in opstand is. Die probleem is dat die skrywer aan geen ander gelowige as ‘n apostel kan dink as aan die 12 nie, terwyl die NT na vele ander as apostels verwys. In 2 Kor 11:5 en 12:11 verdedig Paulus juis sy apostelskap teen mense wat hulleself as buitengewone (huperlian) apostels aanbied om die gemeente van Korinte, wat deur Paulus gestig is (Hand.18) van hom en sy evangelie weg te lei. Hulle doen dit deur te roem oor hulle welsprekendheid en sosiale status, en hulle strewe na aansien onder die mense. Daarteenoor volg Paulus die kruisweg van Jesus se lyding om liefdevolle dienaar van ander te wees, soos Jesus (vgl. 2 Kor 6:1-13).

Romeine 3:7 word buite sy verband misbruik om te bewys dat Paulus erken dat hy lieg. In vers 4 sê hy reeds: Dit staan vas dat God betroubaar is en elke mens ‘n leuenaar. Ons verkeerde dade laat blyk dat God regverdig is (v5). Vers 8 verduidelik v7, waar Paulus homself gebruik as voorbeeld van alle mense. Vers 8 sê:  Beteken dit dat ons sê ‘laat ons die verkeerde doen sodat die goeie daaruit kan voortkom?’ ‘Daar is mense wat ons dit wel lasterlik in die mond lê (soos die skrywer van die artikel), maar hulle kry die oordeel wat hulle verdien.’       

Hoofstuk 3 plaas Paulus se wet/onderwysing (Torah), wat eintlik ’n anti-wet is, teenoor die ware wet/onderwysing (Torah). Daar word na die leuens van Paulus verwys:

Eerste leuen: slegs die vrou was verlei (1 Tim 2:14) – die teks sê nie dat slegs die vrou verlei is nie, maar, soos v13, verwys na Adam wat eerste gemaak is, Eva daarna, is dit ook nie Adam wat (eerste) verlei is nie, dit is die vrou wat haar (eerste) laat verlei het en die gebod oortree het. Die argument van 1 Tim 2:8-3:13 gaan oor leierskap in die gemeente, en die rol van man en vrou in die gemeente van Efese waar vroue in die gemeente rondgegaan het en oor allerlei verkeerde dinge gepraat het (5:13).

Tweede leuen: niemand is regverdig nie (Rom 3:9-18). Paulus sou Ps 14:1-4 verkeerd aanhaal. Die eerste drie verse sou net oor mense sonder die wet praat en nie van mense wat volgens die wet lewe nie, wat dan in verse 4-5 bespreek sou word.  Maar vers 2 sê dat God uit die hemel afkyk op ‘die kinders van Adam (die mens)’…om te sien of daar iemand is wat God soek. Vers drie: God sien dat daar nie een is wat goed doen nie, nee, nie een nie (v3). ‘kinders van Adam (die mens) sluit alle mense in. Daarin het Paulus die Psalm reg verstaan.

Derde leuen – Paulus se idee hoe ons regverdig is (Rom 3:21-22). Die skrywer verkwalik Paulus wat verklaar dat regverdigheid los van die wet staan. Die skrywer en sy mense glo dat daar geen geregtigheid bestaan los van die wet nie, omdat die Gesalfde vir ons oortredings van die wet gesterf het. Daarom is die wet vir hom deel van ons geregtigheid. Hy verwys na Jer 31:31-33 se nuwe ‘verbond’ wat ‘n valse vertaling van berit sou wees. Volgens hom moet dit met ‘eed’ vertaal word. Die Hebreeuse woord berit beteken ‘ooreenkoms’ of ‘verbond’ terwyl die Hebreeuse woord vir ’n ‘eed’ sjebu‘ah is soos Jeremia dit in Jer.11:5 gebruik. Vir Paulus is die nuwe verbond wat God met ons maak dat Christus die verhouding tussen ons en God reggemaak het, en dat God ons aangeneem het as sy kinders. Dit spel Paulus uit in Romeine 8, en kom daarmee ooreen met Johannes 1:12.

Vir Paulus kan ons goeie werke volgens die wet nie ons verhouding met God regmaak nie, maar slegs die offer van sy Seun, wat self God is, se dood aan die kruis. En as ons in Hom glo, deur die oortuigingswerk van die Heilige Gees wat in ons kom woon, is ons kinders van God. Maar daarmee verwerp Paulus nie die wet nie. Hy sien dit as die reël vir ons lewe uit dankbaarheid vir ons verlossing, as die huisreëls vir God se kinders.

As Jakobus 2:4 dan sê dat geloof sonder werke dood is, bedoel hy nie daarmee dat die werke ons regverdig voor God nie (soos die skrywer dit interpreteer nie), maar dat ons werke die bewys is van ons verbondenheid aan ons Vader, die regte verhouding wat reeds deur Christus vir ons verwerf is. Die skrywer sê Johannes definieer geregtigheid soos dit in die wet gedefinieer is. Maar Johannes beskryf die doel van sy hele Evangelie ‘sodat julle kan glo dat Jesus die Christus is, die Seun van God, en sodat julle deur te glo, in sy Naam die lewe kan hê (20:31) – nie soos dit in die wet gedefinieer is nie.

Die skrywer neem Paulus kwalik dat hy kan sê dat ons wel vleis kan eet wat aan afgode geoffer is, omdat ons weet dat daar geen afgod is wat iets beteken nie, en dat geen God is nie, behalwe Een (1 Kor 8:4). Maar as my eet van daardie vleis my swakke boer laat struikel, bly Paulus weg van sulke vleis af (1 Kor 8:7-13). Hoewel die hele Ou Testament dit verbied, kom Jesus en verklaar dat alle voedsel rein is (Markus 7:19). Paulus volg maar net Jesus se woord.

Vierde leuen – God het jou lief of haat jou nog voor jy gebore is (Rom 9:12-13). Sy eintlike beswaar is teen God se genadige verkiesing, wat in Romeine 9-11 bespreek word.

Vyfde leuen – Paulus se leer oor besnydenis – volgens Gen 17:9-14 sou dit vir altyd geld as teken van God se verbond met Abraham en sy nageslag. Omdat Paulus glo dat gelowiges kinders van Abraham is (Gal 3:16,29), moet hulle ook besny word. Maar die skrywer vergeet van die Jerusalem-vergadering van Hand 15 wat besluit het die besnydenis is onnodig.  

Die skrywer beweer verkeerdelik dat die woord vir ‘eed’ berit  is, wat beteken dat ‘n mens ‘n ooreenkoms sny (‘n verbond is mos ‘n ooreenkoms!). Die woord vir sny is egter karat en om ‘n verbond te sny (karat berit), dit verwys na die gebruik om ‘n dier in twee te sny, die twee partye loop daartussen deur en sê: mag die Here so met my maak as ek nie hierdie verbond nakom nie (vgl. Gen 15:17; Jer 24:18-20).

Die Hebreeuse woord om te besny,  mool, word ook gebruik vir die afsny van gras. Die opdrag aan Abraham was om die voorhuid van die manlike geslag af te sny. Die skrywer maak beswaar teen die engelse ‘circumcision’ wat rondom sny beteken. Circumcision volg egter die Griekse vertaling peritome (rondom sny) vir die Hebreeuse mool (afsny). Weens sy misverstand van mool reken die skrywer daar moet net ‘n snit in die voorhuid gemaak word..          

Sesde leuen – dat mans nie iets op die kop mag dra of lang hare hê nie (1 Kor 11). Daarvoor verwys die skrywer na die engele wat hulle gesigte bedek met hulle vlerke, Elia wat sy gesig bedek het in die teenwoordigheid van God, die nasireërs wat hulle hare laat groei het (Num.6:2-5), Absalom se lang hare, en Mat 6:6 se gebed in die binnekamer (Grieks: tameion). Hy meen die woord tameion verwys na ‘n gebedsmantel, ‘n betekenis wat die Griekse woord duidelik nie het nie.

Hy beweer ook dat Jesus ‘n baard gehad het op grond van Jes.50:6, en dat die mense wat Hom gevang het sy baard uitgepluk is om Hom te verneder, volgens Esra 9:3 se voorbeeld. Maar ons word toegelaat om ons baarde netjies te knip op grond van Mefiboset se onnet baard (2 Sam 19:24), maar mag dit nie afskeer nie.

Die skrywer beweer Paulus het al sy briewe geskryf nadat hy eers in die tronk beland het. Maar slegs 5 van Paulus se 13 briewe dui aan dat hulle uit ‘n gevangenis geskryf  (Efesiërs, Kolossense, Filemon, Filippense, en 2 Timoteus). Daarby is Paulus se briewe geskryf voordat enige van die Evangelies, Handelinge of algemene briewe en Openbaring geskryf is, terwyl die skrywer reken Paulus was van die laaste Bybelskrywers.

Paulus wanhoop aan die Galasiërs wat weer wil terugkeer na die onderhouding van die wet om voor God geregverdig te word deur hulle eie goeie werke. Want daardeur verwerp hulle Christus, wat self God is wat mens geword het, self die straf op ons sonde gedra het, en ons van die mag van die sonde verlos deur God die Heilige Gees te stuur om ons in staat te stel om te lewe volgens Jesus se wet,  sodat ons selfs ons vyande sal liefhê, want 1 Johannes sê God is liefde, en as ons nie uit sy liefde lewe en mekaar liefhet nie, is ons nie sy kinders nie.

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.