Hoop ons Lewensanker deur Adrio Konïg [resensie]


Maar wat sê die Bybel oor hoop? Prof König stel twee vrae: Staan daar nie dalk meer in die Bybel hieroor as wat ons aanvaar nie? Hoor ons regtig wat die Bybel vir ons sê? En: moet ons nie dalk ons geloofsoortuigings aanpas nie?

Soos in sy ander boeke, skryf prof König nie oor algemeenhede nie. Nee, hy vind direk aansluiting by die Bybel. En dit maak sy werk kosbaar vir gelowiges wat regtig belang stel om te hoor wat die Bybel sê.

So skryf hy oor hoop in die Ou Testament. Wat sê die profete van hoop? En Job? En Klaagliedere? En die Psalms? Die skrywer kom tot die gevolgtrekking: ons hoop op iets. God is die einde van ons hoop, maar ook die begin van ’n nuwe wêreld. Hoop is om volhardend te wag totdat God sy Woord in bewaarheid laat gaan.

Paulus se brief aan die Romeine maak baie van hoop, en Adrio ondersoek dit in besonderhede. Paulus gebruik Abraham en Sara wat beloftes van God ontvang en niks daarvan sien gebeur nie, maar aanhou hoop. In ’n belangrike sin word daardie beloftes eers ná hulle dood verwesenlik. Hoop veronderstel lyding, maar omdat God die bron van ons hoop is, gee ons nie moed op nie. Paulus beklemtoon: die grond vir ons hoop is die offer wat Christus aan die kruis gebring het.

Ons hoop is gerig op veel meer as wat die wêreld kan bied. Ons droom van ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde, ’n aarde waar die nuwe Jerusalem na ons neerdaal sodat God self tussen ons woon. ’n Wêreld waarin God al die trane van ons wange afdroog en siekte en dood nie meer bestaan nie. Waar sonde finaal hok geslaan is saam met al sy negatiewe gevolge.

Hoop staan in die hart van die Bybel en het te doen met ’n geduldige God van liefde.

Wie het nie hoop nodig in die wêreld waarin ons leef nie? Dié boek sal jou help om jou hoop in Bybelse terme te verbaliseer sodat dit op vaste grond gevestig is.

Bron:  ekerk.org NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Klim in die kruiwa

Voorts het die Here ons tog toegerus met Woord en kennis om ook Sy stem te wees wanneer Sy kinders dit nodig het. Ek en jy het inderdaad ‘n verantwoordelikheid om mekaar te bemoedig en aan te por om die wenstreep te behaal, maar ek glo dat die Here ons ook wil waarsku teen goedkoop en oppervlakkige “spiritual talk”, wat meer verwarring kan bring as enigiets anders. Ek het al vele kere in my lewe ‘n woord van bemoediging gekry op tye wat dit werklik nodig was, maar daar was ook al dinge gesê wat eerder kon gebly het. Die lewe is nou maar eenmaal vol stampe en stote en ons almal loop ons een of ander in ‘n situasie vas waar ons nie weet of ons moet vorentoe of agtertoe nie. Dan is die woorde van bemoediging regtig welkom.

Ek wil graag twee “maniere” van bemoediging hier hanteer.

Die eerste manier.

GALASIËRS 6:2
“Dra mekaar se laste, en gee op dié manier uitvoering aan die wet van Christus.”

Hierdie opdrag is goud werd, want hierdeur gee die Here vir ons die opdrag om vir mekaar lief te wees, mekaar te bemoedig en mekaar te help in moeilike tye. Na my mening beteken hierdie teks nie noodwendig dat jy die ander persoon se laste van hom moet afneem, totaal joune maak en dan self met die mees ongeloof like smart en swaarkry sit nie. Ek en jy kan dit in elk geval nie doen nie. Die kruks van hierdie gedeelte is dat ons daar moet wees vir iemand in nood. ‘n Oor om te luister, ‘n skouer om op te huil, iemand wat daar is as jy voel jy breek en jy kan net nie meer nie. Iemand wat vir jou bid as daar tye kom wat jy nie eers meer vir jouself kan bid nie.

Wanneer sulke tye kom besef jy wie regtig vriende is, mense wat baie dinge sal prysgee om jou deur hierdie woestyn te help. Ek is seker jy was ook al in ‘n situasie waar jy ‘n foon kon optel en vra vir gebed, of ‘n oor om te luister. Die een ding wat jy in daardie tye nie wil hoor nie, is dat jou geloof te swak is en jy te maklik twyfel. Of dat jy nie deur hierdie ding kan kom nie omdat jy nie die Here vertrou nie. Of nog meer, dat daar sondes en dinge is wat nog nooit bely is nie en nou bring dit vir jou swaarkry. Of selfs NOG meer, dat dit dinge is wat jou ouers aangevang het waarvoor jy nou gestraf word. Indien hierdie dinge waar sou wees, sal ek van voor af moet gaan uitvind wat genade beteken, en wat Jesus se verlossingsbloed vir my as persoon beteken, en dat ek in ‘n persoonlike verhoudinge met Jesus kan staan.

Dit lyk my dat hierdie dinge nou maar eenmaal oor ons almal se pad kom en ons moet op een of ander manier daarmee werk, so moeilik as wat dit mag wees. Dit maak dit net makliker as daar iemand is wat saam met my dra aan daardie laste wanneer ek net nie meer kan nie. Ek is ‘n groot voorstander daarvoor dat ons mentors moet hê na wie ons kan opkyk en vir wie ons raad kan vra.  Dit moet mense wees wat al ‘n lang pad met God stap wat werklik kennis en insig in Sy Woord het, sodat ek daardie persoon se woorde kan vertrou, asof dit God self is wat dit gesê het.

Toe ek so klompie jare deur ‘n Geestelike verdieping gegaan het, was ek baie uitgesproke oor baie dinge en wou graag vir elke Jan Rap en sy maat aanvat, want ek is mos nou vol van die Heilige Gees. Min het ek geweet hoe ‘n gevaarlike Christen ek op daardie stadium was, want ek het geglo dat my “Geesvervuldheid” menige geharde, hardebaard gelowiges kan oorheers. Iemand het eendag tereg gesê dat ‘n nuwe Christen gevaarlik kan wees. Ek dink egter mense moet maar net met baie liefde gelei word.

Nou waar pas die kruiwa in die prentjie?

Die tweede manier

Wel, dis ‘n baie oulike storie wat ek eendag gelees het wat groot lewenswaarhede bevat.

Daar was ‘n waaghals wat oor ‘n kabel wou loop tussen twee baie hoë geboue en hy het vir baie lank geoefen om sy droom waar te maak. Uiteindelik het die dag aangebreek en hy het begin om die kabel tussen die twee geboue te span. Soos wat hy besig was het mense uit nuuskierigheid saam gedrom bo-op die gebou en kon nie wag om die man in aksie te sien nie. Toe hy klaar was vra sy helper vir die mense of hulle glo dat hy oor die kabel kan stap na die ander kant toe. Uit volle bors het hulle hom aangemoedig en geskree “JA!!!”.

Die man het toe sy balanseerstok geneem en heen en weer oor die kabel gestap, onder luide toejuiging van die skare. Die helper vra toe weer vir die mense of hulle glo hy kan oorstap sonder die balanseerstok. Uit een mond het hulle hom aangemoedig en geskree “JA!!!”. Hy het dit toe gedoen en heen en weer oorgestap. Die helper vra toe of hulle dink hy kan met ‘n kruiwa oor die kabel stap en uit een mond het hulle geskree “JA!!!”. Hy het toe die kruiwa heen en weer oor die kabel gestoot. Die helper vra toe of hulle dink hy kan iemand in die kruiwa stoot en weereens het die mense geskree “JAAAAA!!!!”. En toe vra die helper of daar iemand is wat graag in die kruiwa wil kom sit om oorgestoot te word. Mmm… en natuurlik was daar nie een wat dapper genoeg was nie.

So vind ons ook in ons daaglikse lewe dat mense ons wil aanmoedig om dinge te doen, waarvoor hulle nie die moed het om dit self te doen nie. Daardie mense is volop, en ek weet ek is een van hulle. Ek bemoedig ook graag mense met die mooiste teksies en Geestelike verhaaltjies, terwyl ek weet dat ek nie die pad self sal kan stap as dinge oor my pad kom nie. Dis tye wat ek myself so skuldig maak aan “cheap spiritual talk”, want dit klink so mooi en Geestelik, maar intussen sit mens net ondraaglike laste op ander. En dit geld nie net in moeilik tye nie, dis soms sommer waar as jy mense wil vertel hoe hulle hulle Geestelike lewens moet lei.

Jesus het baie gesukkel met die Fariseërs in hierdie verband. 
MATTEUS 23:4”Hulle bind swaar en ondraaglike laste saam en sit dit op die mense se skouers, maar self wil hulle nie ‘n vinger verroer om dit te dra nie.”

Jy sien, die Fariseërs het gedink hulle is vreeslik hoog-heilig as hulle hierdie “perfekte” wettiese lewens vir die mense aanbeveel, en hulle het die mense mooi laat verstaan dat God hulle verskriklik sal straf as hulle nie alles stiptelik gaan nakom nie. Intussen het hulle net gestaan en preek op die straathoeke, maar self het hulle nie die belangrikste wette, nl. liefde vir God, en gelyk daaraan, liefde vir hulle medemens nagejaag nie. Hierdie dade wat hulle van ander verwag het, het die mense net meer minderwaardig laat voel en het hulle geglo dat God hulle net wil straf.

Ons maak vandag ook so. In ons poging om ander te help groei, doen ons maar dieselfde as die Fariseërs en dryf mense eerder weg van God af. Ons kry self nie ons sit in daai kruiwa nie.

Daar is egter nog iets waaraan ons onsself skuldig maak, vernaam as dit swaar gaan met iemand anders. Soms verwag ons van mense om dinge te glo wat ons sê, maar ons is self nie bereid om in daai kruiwa  te klim nie. Dink net so bietjie hoe dit is as mense hoor dat hulle ongeneeslik siek is.

Mense sê so maklik: Jy moet net aanhou glo en jy sal genees word. Dit klink reg, maar is dit wat jý  sal doen as jy hoor dat jy self ongeneeslik siek is en sterwend is? Sal jy nie ook gryp na elke strooihalmpie denkbaar nie? Sal jy self jou eie woorde gelate aanvaar en vir God sê dat Hy maar sy planne moet deurvoer?

Ek beland in die hospitaal met ‘n niersteen en glo dat ek verseker gaan afsterf van die pyn. Tipies man, kan mos niks vat nie. Op daardie stadium het ek nie eers krag gehad om vir myself te bid nie, ek het net angstig gewag dat die dokter die pyn sal wegvat, wat hy toe gedoen het. Ek twyfel of daar een mens is wat in daardie situasie sal sê: Los my uit, ek wil nie behandel word nie, die Here sal op Sy tyd die pyn wegvat en die niersteen laat verdwyn. Of as iemand met fase 4 kanker gediagnoseer word, glo ek nie daar is baie mense wat sal sê dat die pad maar moet loop soos hy loop nie.

So is daar mense wat graag vir ander hierdie tipe van “vertroosting” voorhou, terwyl hulle nie self in die kruiwa sal klim nie. Mens hoor dikwels dat sulke mense vir jou sal sê dat jy nie gesond word nie omdat jy nie diep genoeg glo nie. Dis maklik om sulke roekelose woorde te uiter, maar as dit met jouself gebeur sal jy dalk ‘n ander deuntjie sing. Ek is jammer, maar sulke “vertroosting” beteken absoluut niks.

Ek hoor ‘n praatjie oor die radio waar hulle praat oor Goddelike genesing (iets waarin ek met my hele wese glo) en vele mense het mooi verhale, maar ander het, soos Paulus, nie genesing gekry nie. Soos wat daar ook derduisende wonderlike wedergebore Christene is wat nooit genesing gekry het nie. Een persoon bel egter in en sê: “Julle almal verstaan verkeerd. As daar enige vorm van kwaal of siekte op jou pad kom, bid jy tot die Here, gee dit vir Hom en jy sal genees word. Dis so eenvoudig soos dit en jy het geen dokter of hospitaal nodig nie”. Ek het net by myself gedink:  Vriend, sal jy nog dieselfde dink as jou kindjie met leukemia gediagnoseer word? Of wat van as jou kind na ‘n motorbotsing kritiek in die hospitaal lê? Sal jy die dokters oortuig om liewer jou kind huis toe te neem? Wat van as ‘n ma in kraam is en die dokters besef dat die baba nie normaal gebore kan word nie, sal jy maar liewer die ma huis toe neem? Is daar nie mense wat sterf weens onnatuurlik oorsake nie? Of selfs natuurlike oorsake. Ek het gewonder of hierdie persoon in die kruiwa sou klim.

Iemand verval in woeste finansiële nood en iemand anders sê: Vriend, jy moet vasbyt, die Here het ‘n plan met jou en wil Sy doel deur hierdie ding met jou lewe bereik. Wel, ons almal wil mos maar die Here se doel met ons lewens verstaan, of hoe? Is jy bereid om elke enkele ding in jou lewe weg te gee, sodat jy ook kan uitvind wat die Here se doel met jou lewe is? Dis so maklik om sulke dinge vir mense as trooswoorde voor te hou, maar die meeste mense vind weinig of geen troos in sulke woorde. Inteendeel.

Ek dink ons probeer mense vertroos met roekelose woorde, wat maak dat ons onsself eintlik net so bietjie meerderwaardig voorhou. So asof ons wil sê: Vriend, klim in die kruiwa, ek hoef dit egter nie te doen nie. En ja vriend, jy sal dit nie nou verstaan nie, maar eendag sal jy wel. Klim net in die kruiwa.

Ek dink die Here wil ons gebruik om daar te wees vir ander, om te vertroos en te bemoedig, om ’n skouer of oor te wees, maar ek dink die Here verwag van ons om verantwoordelik te wees met ons woorde.

Wie van ons kan sê dat ons die Here en Sy werke volledig en ten volle verstaan? Wie van ons kan daarop roem dat ons woord vir woord namens die Here kan praat? Wie ken al Sy weë en alles waarmee HY besig is? Wie is dapper genoeg om alles wat ons vir ander voorhou, self uit te leef? Wie van ons sal in daai kruiwa klim? Waar pas God se soewereine wil in? Hy besluit soms om nie gebede te verhoor soos wat ons dit wil hê nie, omdat Hy beter weet. Dit gebeur eenvoudig elke dag dat mense “verkeerdelik” sterf, of mense baie siek word, of in ongelukke sleg beseer raak, of alles in hulle lewens verloor.

Wie van ons kan net eenvoudig sê:-

JOB 1:21 “Sonder iets het ek in die wêreld gekom en sonder iets gaan ek daaruit. Die Here het gegee en die Here het geneem. Prys die Naam van die Here.”

Bron:  heuning.co.za NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Vind herstel en hoop ná die dood van ’n geliefde


So is mense se eerste reaksie dat dit nie waar kan wees nie. Ek kan nie glo dat dit gebeur het nie! Dit voel vir jou of jy in ’n beswyming is en of jou reaksies outomaties en meganies kom. Die skeiding voel of jy dit nie kan verwerk nie. Jy beleef pyn en woede en droefheid. Jy sal sonder die bekende gesig en stem en maniertjies moet leer saamleef. Sal die lewe nog vir my sin kan maak?


Die skrywer het ’n beradingsentrum in Bryanston in Johannesburg gestig en beradingspanne opgelei en vanuit haar ervaring as student en opleier skryf sy met groot wysheid oor die noodsaak dat die mens wat deur die dood gekonfronteer word, doelbewus aandag daaraan moet gee om te rou, en die rouproses te voltooi, al is dit met tye baie moeilik. Droefheid is ’n natuurlike reaksie op die dood, en dit sluit ook in wanneer ’n mens terminaal siek is en vrede met jou eie dood moet maak.


In die rouproses is daar nie voorgeskrewe prosesse wat noodwendig op mekaar volg, soos dikwels in die verlede beweer is nie. Daarvoor is elke mens te uniek, en is die kanse net te groot dat daar onafgehandelde besigheid uit die verlede is wat die rouproses kniehalter en vertraag.


Mense gee dikwels goedbedoelde, maar nuttelose raad en ook hier moet die mens wat deur die rouproses gaan, besef dat dit ’n unieke ervaring is wat met niemand anders se ervaring vergelyk kan word nie.


Die boek bied twaalf kort hoofstukke wat praktiese raad bevat vir die mens wat deur die rouproses werk en elke hoofstuk sluit met enkele vrae wat die leser help om die inhoud van die hoofstuk op die sy/ haar eie situasie van toepassing te maak. Die doel van die boek is om die leser bewus te maak van die rouproses, maar ook bedag te maak op gevare en uitdagings tydens die rouproses. En daarin lê die groot nut van die boek: ’n mens kan dit met vertroue aan iemand gee wat deur rou getref is in die wete dat die skrywer realisties en versigtig oor ’n proses skryf wat nie sommer net gou verduidelik kan word nie.


Gee gerus die boek vir ’n vriend of vriendin wat die moeilke pad moet stap, of gebruik dit as gids wanneer jy hier langs verby moet gaan.


Bron:  ekerk.org
NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Jacob veg vir sy seën

Gen 32:20(b)-32
Verder moet julle ook nog sê: Jakob kom agter ons aan. Hy wil aan u onderdanig wees.” Jakob het naamlik gedink: met die geskenk wat voor my uit gaan, sal ek probeer om hom in ‘n goeie bui te kry. Dan sal ek na hom toe gaan en miskien ontvang hy my dan vriendelik. So is die geskenk voor Jakob uit gestuur, maar hy het die aand in die kamp oorgebly. Die nag het hy opgestaan en sy twee vrouens en sy twee persoonlike slavinne en sy elf kinders gevat en deur Jabbokdrif gegaan. Nadat hy hulle deur die rivier gevat het, het hy ook alles wat hy besit, laat deurgaan. Jakob het alleen daar agtergebly, en ‘n man het tot dagbreek met hom gestoei. Toe die man agterkom dat hy nie vir Jakob kan wen nie, het die man, terwyl hy met hom stoei, vir Jakob teen die heup geslaan sodat dit uit die potjie gespring het. Die man het vir Jakob gesê: “Los my, want die dag breek.” Jakob het geantwoord: “Ek sal jou net los as jy my seën.” Toe vra die man: “Wat is jou naam?” en hy antwoord: “Jakob.” Die man het gesê: “Jy sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel , want jy het teen God en teen mense ‘n stryd gevoer en jy het dit end-uit volgehou.” Toe sê Jakob: “Sê my tog jou naam,” en die man vra: “Waarom vra jy my naam?” Hy het vir Jakob net daar geseën, en Jakob het die plek Pniël genoem, “want”, het hy gesê, “ek het God van aangesig tot aangesig gesien en tog het ek nie omgekom nie.” Net toe Jakob by Pniël verbygaan, het die son opgekom. Jakob het mank gebly aan sy heup, en daarom eet die Israeliete tot nou toe nie die senuweebondel wat aan die heup vaskom nie, want die man het vir Jakob teen sy heup geslaan, op die heupsenuwee. 

Dis ’n baie interessante stuk waar Jakob met ’n man in geveg is. Wie was daardie man gewees? ’n Engel? ’n Hemelse wese? Of was dit God self? Dit klink of dit nogal ’n stewige geveg was, van net na middernag tot dagbreek. Volgens die Bybel blyk dit dat dit met God self was met wie hy gestoei het en Jakob het dit besef, daarom dat hy sê: “Ek het God van aangesig tot aangesig gesien en tog het ek nie omgekom nie.” Dis interessant dat die Bybel in vers 25 sê dat die man, toe hy agterkom dat hy nie vir Jakob kan wen nie, hom op die heup geslaan het. En hy het vir Jakob gesê: “Los my, want die dag breek.”” Toe sê Jakob: “Ek sal jou net los as jy my seën” en net daar seën die Here vir Jakob.

Jakob het besluit hy gaan die Here nie los voor Hy hom seën nie. Nou wonder ek: Waarvoor gryp jy die Here vas en sê: “Ek sal U net laat los as U my seën”?

Die woord “seën” kom in 132 tekste in die Bybel voor en meer keer in Genesis as in enige ander van die boeke van die Bybel. Die woord “geseën” kom 93 keer voor en ook die meeste in Genesis. Dan kom die woord “seëninge” en “geseënd” ook nog voor.

Die eerste seën wat treffend is, is in Gen. 1:28: Toe het God hulle geseën en gesê: “Wees vrugbaar, word baie, bewoon die aarde, bewerk dit en heers oor die skepping”. Aanwas is dus ’n seën, om die aarde te bewoon en te bewerk (werk!) is ’n seën, om te heers oor dit wat aan ons gegee is, is ’n seën. Ek en jy is geseënd as ons hierdie dinge kan doen. Is jou werk vir jou ’n seën of ’n straf? Hier staan nie: bewerk die aarde in die beste omstandighede vir die meeste geld nie. Jy is geseënd as jy werk het, as jy kán werk. Party mense het ’n werk en ander het net  ’n  “job”! As jy werk lewer jy ’n uitset en word moeg. ’n “Job” is waar jy “demand” en waar jy nie ge-“fire” kan word nie. Dis nie ’n seën nie.

Kyk hierdie mooi seën wat in Gen. 12:1-3 opgeskryf is:

Die Here het vir Abram gesê: “Trek uit jou land uit, weg van jou mense en jou familie af na die land toe wat Ek vir jou sal aanwys. Ek sal jou ‘n groot nasie maak, Ek sal jou seën en jou ‘n man van groot betekenis maak, en jy moet tot ‘n seën wees. Ek sal seën wie jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek. In jou sal al die volke van die aarde geseën wees.” 

As ek dit in Willem-vertaling kan weergee, dan sê dit: Ek sal jou seën sodat jy ander kan seën. Die Here seën jou en my sodat ons weer seën kanale kan wees. Ons is óf ’n dam, óf ’n rivier. As ek ’n dam is, hou ek alles wat na my toe kom, ek gaar alles op, dit maak my gierig en ek sê: myne, myne, myne! As ek ’n rivier is, vloei die seën deur my, dit verander my lewe, ek word aangeraak, ek pluk die vrugte daarvan, maar dit loop ook deur na ander wat óók die vrugte daarvan kan pluk en ook geseën word.

1 Kron. 4:10 het ook ’n wonderlike seën:

Jabes het die God van Israel aangeroep met die woorde: “Stort u seën oor my uit, vergroot my grondgebied, neem my onder u beskerming en weerhou onheil van my sodat geen smart my tref nie.” God het laat gebeur wat hy gevra het.

Die seën waarvoor hier gevra word (en wat die Here laat gebeur!), is:
·         Vergroot my grondgebied. Dit sluit sekerlik besittings en fisiese goedere in, maar ook dít waaroor ek heers, dit waaroor ek ’n rentmeester is, wat ek moet bewaar en oppas en bewerk (geestelik en fisies)
·         Neem my onder U beskerming. Hou U hand van bewaring oor my en my mense. Dit gaan hier oor my gesondheid, algemene wel en wee, my veiligheid, versorging, ens.
·         Weerhou onheil van my. Beskerming teen die bose, of slegte dinge wat my kan tref. Dalk ook dat ek my nie met enige verkeerde, onheilige dinge besig hou nie. 
·         Sodat geen smart my tref nie. Hy vra dat die beker by hom sal verbygaan. Daardie bitter beker wat mens nie wil drink nie.

Waarvoor gryp jý die Here vas, todat Hy jou uiteindelik op die heup moet slaan (by wyse van spreke)?

Hier is  ’n opsomming van al die goed wat mense vir my gesê het hulle as die Here se seën sien:
·         Vreugde, liefde, vrede in my lewe
·         Geleenthede
·         Om God se wil te ken en daarvolgens te lewe
·         Genoeg versorging (LW net genoeg)
·         Siele op my pad, mense met wie ek oor Jesus kan praat
·         Gesondheid
·         Werk
·         Kos en klere
·         Gawes om Hom te dien
·         Liefde vir ander
·         Meer van Hom in my lewe
·         Sy hand oor my lewe
·         Beskerming van vriende en familie
·         Teenwoordigheid van die Heilige Gees in my lewe
·         Die 8610 belofte van die Here ’n realiteit in my lewe
·         Goeie verhoudinge met jou man / kinders / kollegas
·         Lekker werk
·         Goeie finansies
·         ’n Stewige verhouding met God
·         Sondevergifnis
·         Voorspoed
·         Wysheid en verstaan van dinge
·         Dat God sy sluise oor my sal oopmaak
·         Net genoeg, volgens sy wil
·         Goeie besluitneming
·         Geloof, hoop en liefde
·         Visie om die regte besluite te neem
·         Dat al die goedheid wat ek in die Here se oë verdien op my uitgestort word
·         Dit wat ek nodig het om Sy teenwoordigheid te ervaar
·         Bewys dat Hy regtig bestaan
·         Vrug op my arbeid
·         Breek my hart vir dat wat U hart breek
·         Suksesvol in wat ek doen
·         Genoeg sodat ek kan uitdeel ook

Hierdie is dinge wat mense as seën van die Here in hulle lewens beskou en waarvoor hulle hom vra. Dalk kan jy nog byvoeg by hierdie lys. Gryp Hom vas totdat Hy jou seën!

Num. 6:24-27
“Die Here sal julle seën en julle beskerm; die Here sal tot julle redding verskyn en julle genadig wees; die Here sal julle gebede verhoor en aan julle vrede gee! “So moet die priesters my Naam oor die Israeliete uitroep, en Ek sal hulle seën.”

Bron:  Heuning.co.za

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Kies hoop!

Milanie Vosloo

Die Here sê Hy sal hulle gehuil verander in blydskap. Hy sal hulle troos. Hy sal hulle depressiewe gevoel wegvat en in die plek daarvan vreugde gee. Jeremia 31:13b

Daar is altyd meer as genoeg rede om negatief te voel. Die lewe, mense en dinge het immers ’n manier om ons nogal kop-teen-kop te stamp en elke stukkie lewensvreugde uit ons te pers. So was dit deur al die eeue heen.

Die Bybel is propvol verhale van mense se swaarkry, ongeluk en stryd met die lewe. Noag se arkbou-projek is deur die mense as belaglik afgemaak. Josef is deur sy eie broers as slaaf verkoop voordat hy onskuldig in die tronk beland het. Daniël is as gevolg van sy geloof tussen honger leeus ingegooi. Dawid is deur Saul vervolg, moes ervaar hoe sy eie seun Absalom hom verwerp en het met die skuldgevoel van moord geloop. Satan steel Job se hele lewe by hom totdat hy soveel verliese het dat hy letterlik op die ashoop-van-niks beland. Ja, duisende jare gelede het mense dieselfde stryd met die lewe gehad. Tóg is dit verblydend om te lees hoe elkeen van hierdie Bybelfigure gekies het om bo hul omstandighede uit te styg:
Noag kies om God selfs op die droë grond van sy lewe te bly vertrou. Só red hy homself en sy hele gesin.
Josef maak tot in die tronk ’n betekenisvolle verskil in ander se lewens en word so koning van Egipte.
Daniël kies om – ongeag die bedreigings – getrou aan sy God te bly. Daarom red die Here hom wonderbaarlik van die dood.
Dawid het onder alle omstandighede die Here se naam aangeroep: In gevaar het hy gesmeek vir hulp, in hartseertye het hy by God sy troos gesoek en toe hy gesondig het, keer hy sy hart met berou na Hom. God seën Hom daarom ongekend!
Job besluit om selfs in sy stukkendweestyd sy lewe in God se hande te laat. Uiteindelik seën die Here hom driedubbeld soveel as voorheen.

Jy kan ook elke dag van jou lewe kies! Jy kan altyd kies tussen geloof en ongeloof; tussen vertroue in God of wantroue; tussen getrouheid of ontrou aan Hom en tussen sondebeleidenis of die voortsetting van sonde. Jy kan altyd vir of teen God en vir of teen vertroue kies. So kies jy ook sommer vir geluk of ongeluk en vrede of onvrede.

Viktor E. Frankl het geskryf: Ons wat in konsentrasiekampe was, onthou hoe mense tussen die hutte deurgeloop het om mekaar te vertroos en om ’n laaste stukkie brood weg te gee. Daar was nie baie wat dit gedoen het nie, maar hulle het bewys ’n mens kan jou gesindheid kies binne enige omstandighede.

Here, ek kies U! En daarom kies ek om onvoorwaardelik op U hoop.

Uit: Siel van ʼn Vrou, CUM

Bron:ekerk.org