Hy hou jou vas — byt vas!


Sulke gedaan-voel-tye slaan ons heel dikwels na ’n ontstellend emosionele of fisieke harde tyd wanneer die lewe, gebeure of mense elke greintjie energie uit ons geput het. En hierdie muur-van-moegheid kan ons enige tyd van die jaar tref, maar gewoonlik beleef ons almal teen die einde van die kalenderjaar, ’n fase wanneer ons bene en humeure lam is, ons asem en energievlakke min is en ons vasbyt en geduld byna op is. Heel dikwels is ons geestelike lewe in sulke tye ook maar so-so … en dan kry ons nóg swaarder!

Paulus het — soos baie ander gelowiges — deeglik kennis gedra van hierdie kan-nie-meer-nie-tyd. Wanneer hy sy brief aan die gelowiges in Filippi uit die tronk skryf, moedig hy hulle juis aan om, te midde van spanningsvolle tye, getrou te bly. Hy doen dit juis deur sy atleet-beeld wanneer hy in Filippense 3:14 skryf: Soos ’n atleet wat sy oë op die wenpaal hou, so span ek alles in my in: ek wíl die prys aan die einde kry…

Liewe vrou, God se hand is in vasbyt-tye meer as ooit na jou toe uitgesteek. Hy is daar om jou bene op te lig as jy sukkel om aan te hou, Hy is daar om jou geestelik te ondersteun en jou te dra wanneer jy self nie meer kan nie. Praat met God oor jou moeg-wees-tyd, bespreek jou emosies en jou geestelike en fisieke moegheid. Ja deel élke faset van jou lewe met Hom. Dan sal jy berusting en tevredenheid ervaar omdat jy weet dat jy jou wedloop nie alleen hoef af te lê nie. Mag jy wanneer jy dit gedoen het, ook soos Paulus sê: Vir alles in die lewe, die goeie of die slegte, sien ek kans omdat Jesus my bron van krag is. (Fil. 4:13)

Kobus Neethling skryf: Een van die fundamentele eienskappe van mense wat voortdurend presteer, is die doel om te volhard. Dis die soort moed wat ’n mens nie maklik laat tou opgooi nie.

Byt vas, liewe mens!

Here, ek’s gedaan! Dankie dat U sterk is juis wanneer ek swak is en dat U my vashou wanneer ek laat los. Tel my asseblief op, hou my styf vas en dra my dan.
Bron:  ekerk.org

Oppad na die kruin


Klimmers gebruik draers (Sherpa’s) om hulle te help tot op ’n punt waarna hulle dan alleen verder klim. En dis hiér waar die manne van die seuns geskei word. Dis dán wanneer jy stoksiel alleen met jouself is, waar jou kragte tot die uiterste beproef word, waar jou stamina tot op die been getap word en waar oorwinning gepaard gaan met absolute hel vir jou liggaam. Daar het egter ook al meer as 230 mense op die berg gesterf en daar is meer as 200 liggame wat nooit van die berg verwyder sal word nie. Dié liggame het bykans glad nie vergaan nie a.g.v. die koue en ys. Dis ’n grusame gesig vir klimmers wat daar verbybeur.

En so is die lewe ook. ’n Ewigdurende stryd om die finale oorwinning te behaal en nie almal is ewe suksesvol nie. Min mense “finish strong”. Party haal skaars die laer basiskampe, soos op Everest waar daar etlike van hierdie basiskampe is waar jy jou kragte kan herwin sodat jy weer kan voortbeur tot by die volgende een. Die lewe word swaarder met die tyd. Dit is hoe dit is.

Ps. 90:3-13
U laat die mens sterwe: U sê net: “Word weer stof!” Duisend jaar is vir U soos gister as dit verby is, soos een enkele wagbeurt in die nag. U maak ‘n einde aan ‘n mens, hy gaan die doodslaap in. Hy is soos gras wat in die môre afgesny word: in die môre is dit nog groen, maar dit word afgesny en teen die aand is dit verlep en dit verdroog. Ons vergaan onder u toorn, ons gaan te gronde onder u gramskap. U sien ons oortredinge raak, U bring die sondes wat ons wou wegsteek, aan die lig. Onder u toorn vlieg ons dae en skiet ons jare verby soos ‘n gedagte. Ons lewe maar sewentig jaar, of, as ons baie sterk is, tagtig, en dié is vol swaarkry en leed. Dit is gou verby, ons vlieg na ons einde toe. Wie ken die krag van u toorn beter as u dienaars? Wie ken u gramskap beter? Leer ons ons dae so gebruik dat ons wysheid bekom. Hoe lank nog, Here, voordat U ons te hulp kom? Ontferm U tog oor ons.

Ons lewe is maar sewentig jaar, of as ons baie sterk is 80 en dié is vol swaarkry en leed. Dit sê eintlik: die lewe is nie vir sissies nie. Hierdie feit  is vir die meeste mense waar. Een ding wat ek graag vir die Here wil vra is hoekom die pad al swaarder en swaarder word soos wat mens ouer word en nie makliker en makliker nie.

Jy sien, om Mount Everest suksesvol te klim, begin nie by die voet van die berg nie. Iemand wat net lukraak daar opdaag sal verseker deel van die grusame statistiek word. So ’n persoon sal dalk by die eerste of tweede basiskamp uitkom, maar dan sal hy die aftog blaas. Die gemiddelde persoon wat by die voet van Mount Everest opdaag, is reeds baie vêr voor iemand soos ek, wat nie eens op ’n dak kan klim nie! So is dit ook in die lewe: om uiteindelik daardie laaste piek suksesvol aan te pak, was jare en jare se voorbereiding nodig.  In ons geestelike lewe is dit ook dieselfde: sommige mense is nog op pad berg toe, selfs nog in ’n ander land, op ’n ander kontinent, maar hulle is darem op pad. Sommige is al by die voet van die berg. Ander by een van die basiskampe en net ’n klein groepie is op pad na die piek toe. Party het halfpad omgedraai, ander het gesneuwel en sommige sit net en dink. Ek wonder waar is ek op my klimpad?

Pred. 9:11-12
Verder het ek in hierdie wêreld gesien: dit is nie die vinnigstes wat die reisies wen nie, nie die sterkstes wat die oorlog wen nie, nie dié met wysheid wat kos het nie, nie die verstandiges wat ryk word nie, nie dié met kennis met wie dit goed gaan nie. Alles word bepaal deur tyd en geleentheid. Die mens ken selfs nie die tyd van sy dood nie. Soos visse wat gevang word in ‘n net, soos voëls wat gevang word in ‘n wip, so word die mens gevang as die teëspoed kom, as dit hom skielik oorval
.

Hierdie is vir my ’n vreemde teks. Dit lyk vir my mens moenie dink daar is universele reëls wat vir almal geld nie. Dit vra iets anders. As dinge bepaal word deur tyd en geleentheid, beteken dit egter nie dat die lewe soos ’n dobbelspel werk met die gooi van ’n dobbelsteen nie. Sommige mense kan dalk sê die lewe is “unfair” want nie almal kry dieselfde hand kaarte nie. Ek sien egter iets anders hierin en wil só vra: hoe hanteer jy die pakkie wat jy gekry het? Hier kom natuurlik die voordeel daarvan in om ’n pad met die Here te stap. Hoe swaar daardie laaste trek op pad na die kruin nou ook al mag wees, of hoe moeilik die voorbereiding was, sáám met die Here kan mens dit doen. Die Here sal dalk nie noodwendig al jou laste die hele pad dra, of jou selfs optel en dra nie. Dis egter meer draaglik as Hy saam met jou vorentoe beur en jou bemoedig as jy daardie steiltes aanpak, as Hy jou wys op die gapende skeure in die ys en jou waarsku dat jy nie jou eie sneeustortings moet veroorsaak nie. Hy moedig jou aan om nooit om te draai nie en voort te beur. Jy sien, Mount Everest se oorwinning word behaal as jy op die heel hoogste piek kom, dié plek wat die heel moeilikste is om te bereik. Wanneer dit op die heel moeilikste gaan, is jy bo! Van maklik, tot moeilik, tot bykans hel, tot byna dood en dán kom die oorwinning.

Pred. 12:1-7 (Die Boodskap)
Dink aan jou God wat jou geskep het terwyl jy nog jonk is. Voordat die swaar dae kom wanneer die son se strale vir jou dof begin word en jy die maan se lig en die sterre se geflikker saans skaars nog sien. Dit is wanneer jou hande begin bewe, die bene moeilik loop, die tande moeilik kou omdat hulle so min is en die oë sleg sien, die ore nie meer die straat se geraas hoor nie, die stem sagter en dowwer word. En as die voëls vroegoggend begin koer, staan jy op sonder dat jy hulle eens hoor. Dit is wanneer jy vir steil opdraandes en baie ander dinge bang word omdat jy te swak geword het. En terwyl die amandelboom bloei, die sprinkaan hom vol eet en die kapperkruid blom, sterf die mens. In die strate sal hulle die doodsberig vertel. Dan sal hulle saamkom om hom te begrawe. Dit is soos ’n silwertou wat afbreek by ’n put, soos die goue skepemmer wat breek, soos die drinkbeker wat stukkend breek en soos die wiel wat by die put inval. Dan word die mens weer stof soos vroeër en sy lewensasem gaan terug na God toe waar dit vandaan gekom het.

Hierdie deel beskryf daardie laaste stukkie pad van ’n mens se lewe ongelooflik akkuraat. Dink aan jou Skepper in jou jong dae. Dit is nóú, die voorbereidingstydperk, die tyd voor ons selfs by die voet van die berg kom, die tyd as ons vars en flink is, wanneer ons ons liggame kan oefen, geestelik fiks kan word. Dié tyd wat ons om ons mense sien wat reeds in daardie laaste pylvak is, waar die lewe op sy swaarste is en waar baie opgee en uitsak. Kyk daarna, leer daaruit en berei voor vir die laaste, moeilike pad na die kruin, want daardie tyd gaan beslis kom. In daardie laaste tyd gee baie dinge in: die oë, die bene, kragte, gehoor en arms en dan, wanneer dit op die swaarste is, breek die oorwinning aan, die einde kom. Vers 7(b): “Dan word die mens weer stof soos vroeër en sy lewensasem gaan terug na God toe waar dit vandaan gekom het.” Finale oorwinning, aankoms by die Here, oorwinnaarskroon wat wag!

Op 2:17 
Aan elkeen wat die oorwinning behaal, sal Ek van die verborge manna gee, en daarby sal Ek vir hom ‘n wit steentjie gee met ‘n nuwe naam daarop gegraveer, wat niemand anders ken nie, net hy wat dit kry.

bron:  heuning.co.za

Hier staan Een groter as Jona

 

Wat moes Hy nog doen om hulle te oortuig? Die een groot teken wat nog moes plaasvind, was die teken van sy dood en opstanding. Maar selfs dit sou geen verskil aan die harde harte maak nie. Dus die waarskuwing (vs 41): “Die mense van Nineve sal op die oordeelsdag saam met die mense van vandag opstaan en teen hulle getuig. Hulle het hulle immers op die prediking van Jona bekeer. En hier staan Een wat groter is as Jona.”

Jona was een van die “kleiner” profete, ’n sondige, ongehoorsame mens wat sy opdrag probeer ontduik het. Sy prediking het uit een sin bestaan: ”Nog net veertig dae en Nineve word verwoes!.” Geen wonderwerke bevestig sy boodskap nie. Hy het vir mense uit die heidendom, sonder die Jode se godsdienstige agtergrond, gepreek.

En tog het hulle tot bekering gekom.

Daarteenoor is die volk van God, ook die Skrifgeleerdes en die Fariseërs, herhaaldelik deur Jesus Christus self tot bekering geroep. Hy het geen sonde gehad nie en het met liefde gekom om ’n boodskap van genade en versoening te verkondig. Sy boodskap het met talle wondertekens gepaard gegaan. Hy het vir mense gepreek wat ’n besondere godsdienstige agtergrond gehad het.

En tog het hulle nie tot bekering gekom nie.

Wat ’n geweldige aanklag! Die Nineveërs sal op die oordeelsdag met reg teen die wêreld getuig, veral teen diegene wat ondanks ’n godsdienstige agtergrond in ongeloof volhard het. Immers, Een groter as Jona het deur sy Woord en Gees met ons gepraat. – Ds. C.J.H. Breed

○ Uit die Woord: Party van die skrifgeleerdes en die Fariseërs sê toe vir Hom: “Meneer, ons wil ’n wonderteken van u sien.”

– Matt. 12:38.

Bron:  Volskblad

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Bybelse gesinne



Wag op God
Ons verwag dat ons lewens ook so vol wonderwerke moet wees soos dié van die manne en vroue waarvan ons in die Bybel lees, maar natuurlik lees ons nie van hulle alledaagse bestaan nie, want die Boek sou dan te oninteressant wees. Hulle het ook jare lank geleef, sonder dat iets noemenswaardig gebeur het. 
Moses het byvoorbeeld 40 jaar lank skape in die woestyn opgepas voordat die Here in ’n brandende doringbos met hom gepraat het. Die Apostel Paulus het 13 jaar in Arabië deurgebring voordat God hom gebruik het.

Verbrokkelende gesinne
Die moeilikste plek om ’n Christen te wees, is by die huis. Dit is hier waar die samelewing tans die grootste teenslae ervaar – in die huisgesin, waar egskeiding gesinne verbrokkel en waar mishandeling plaasvind. Dit is so ontmoedigend om aanhoudend in die nuus te hoor van bloedskande en verkragting wat tuis, agter geslote deure plaasvind. Ons moet daadwerklik begin bid oor die situasie in die huisgesin. Die enigste manier hoe dit reggestel kan word, is met ons terugkeer na die Woord van God.

Leef in onderdanigheid
Die Bybel is baie duidelik oor hoe ons die verwonde huisgesin moet benader. In Efesiërs 5:21 sê die Here: “Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onder-danig.” Ons het nodig om aan mekaar onderdanig te wees, omdat ons Jesus Christus eerbiedig en gehoorsaam. Daar is niks oor te redekawel nie. In vers 22 staan daar: “Vrouens, wees aan julle mans onderdanig, net soos julle aan die Here onderdanig is.” Dit is nie opsioneel nie, dit is ’n opdrag. Baie van die jong dames wat ek beraad voordat hulle gaan trou, sê dat hulle weier om onderda-nig te wees. As hulle weier om onderdanig te wees, kan God hulle huwelik nie seën nie. 
Ef 5:25 sê: “Mans, julle moet julle vrouens liefhê soos Christus die Kerk liefgehad en Sy lewe daarvoor afgelê het.” Christus het die Kerk so lief gehad dat Hy vir die Kerk gesterf het! As ons bereid is om vir ons vrouens te sterf, weet ek sal ons vrouens ons respekteer en met graagte aan ons onderdanig wees.

Bybelse riglyne
In vers 31 word ons daaraan herinner: “Daarom sal ’n man sy pa en ma verlaat en saam met sy vrou lewe, en hulle twee sal een wees.”Ouers meng te veel in by jong getroude paartjies. Ons moet verstaan dat hulle die probleme op hulle eie moet oplos. Ons moet vir hulle bid. Dit is al. 
Ons moet daar wees met raad as hulle dit nodig het, en slegs as hulle daarvoor vra. Die van ons met jonger kinders moet hulle dissiplineer. Die Woord van God sê wie sy seun nie tugtig nie, het hom nie lief nie; en hoe dikwels sien ek dit nie vandag nie. Ons moet ons kinders lief genoeg hê om hulle die nodige dissipline te gee. 

Wees betrokke
Dit is hartseer om so baie oumense te sien wat verstoot is. Hulle het niks meer om voor te leef nie en niks om voor op te staan nie. Aan die ander kant is dit so verkwikkend om ’n ouer egpaar te sien wat betrokke by familiebyeenkomste is, omring deur hulle kleinkinders. 
Die Bybel is baie duidelik daaroor dat vaders en moeders geëer moet word. Dit is die vyfde gebod, maar dit is die eerste gebod met ’n belofte daarby. Die Woord sê: “Eer jou vader en jou moeder, dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God vir jou gee.”

God se plan vir die huwelik
Ons moet terugkeer na die grondbeginsels. Egskeiding is nie iets wat ligtelik opgeneem moet word nie. As jy hierdie artikel lees en jy is reeds geskei, moet jy tot inkeer kom, jy moet dinge regmaak en aangaan met jou lewe. Jy hoef nie onder  ’n wolk van oordeel te leef nie. Onthou, die Here veroordeel nie Sy kinders nie – Hy oortuig jou van sonde. 
Die kortpad is nie die vinnigste pad huis toe nie en om ’n oorhaastige besluit te neem, soos om te skei, is nie altyd die regte uitweg nie. Ons moet deur ons probleme werk, gaan sit en met mekaar praat en die Here se aangesig soek, vergifnis vra en deurdruk.
Ons kan nie ons vrouens dwing om aan ons onderdanig te wees nie; ons kan nie mans dwing om hulle vrouens lief te hê nie – niks kan in die huwelik geforseer word nie. Die Here Jesus Christus is ons Middelaar, Hy is ons Tussenganger en die Bybel is die handboek vir  ’n suksesvolle huwe-
lik. Ons moet terugkeer na Christelike Goddelike waardes sodat ons huwelike  ’n voorbeeld van die manier waarop God wil hê ons moet leef vir die wêreld kan wees.

Die gesin kry voorkeur
Ons moet ons gesin voor enige iets anders plaas. Dit moet voor ons werk, voor ons sport en selfs voor ons bediening kom. Die Here seën jou terwyl jy in die bres tree vir huisgesinne. Laat ons hierin volhard tot Jesus se wederkoms.

Bron:  juig.co.za

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Die lewe is soos ‘n kaartspel

 

In die lewe kry mens verskillende tipe situasies:-
· “Royal Flush” gesinne. Vyf kaarte van dieselfde dek in ‘n ry. 10, Jack, Queen. King, Ace, sê maar van harte. Hierdie mense word as’t ware met die goue lepel in die mond gebore. Goeie, welgestelde, foutlose ouers, woon in ‘n goeie buurt, almal gelukkig, ouers suksesvol, boonop goeie, “groot” Christene, kinders outomaties toppresteerders. Alles loop net goed en reg van die begin af. En die voorspoed vernietig nie die kinders nie. Dit is “Royal Flush” gesinne.
· “Full House” gesinne. Drie kaart van een tipe, en twee van ‘n ander. Dalk nie welgesteld nie, maar ouers is gelukkig getroud, woon in ‘n middelmatige woonbuurt, pa werk vir die staat, ma in die bank as ‘n teller. Kinders soms in die sop by die skool, maar almal gaan goed aan.
· “One pair” gesinne. Twee kaarte van ‘n tipe. Ouers se huweliksbootjie skud soms en eindig selfs in egskeiding. Pa verloor dalk sy werk. Die kinders se lewe is soms maar misrabel, maar hulle leef.
· “Low hand” gesinne. Alles is vrot. Pa ‘n alkoholis, ma loop weg met die buurman, sussie se baba kom onbepland, boetie beland in dwelms, en uiteindelik in die tronk. Niks loop reg nie.
 

Watter een van hierdie situasies is vandag op jou van toepassing? Wat is vir jou gedeel?

Kom ek vertel jou my “pa-storie”. Almal het mos ‘n pa-storie.
· Hy kom uit ‘n bitter arm huis met nege kinders.
· Sy pa was baie moeilik, en sy ouers skei eventueel. Sy pa trou weer, en kry nog kinders.
· Sy pa slaan die kinders (my pa) genadeloos.
· Sy pa word innig lief vir die bottel.
 

Dis die hand wat die lewe vir my pa gedeel het. Wat gebeur verder met hom?
· Hy moet st 6 uit die skool gaan om die huishouding te help versorg.
· Hy begin werk as ‘n stoorman by die Spoorweë.
· My ouers trou en besit niks.
· Hulle begin bitterlik arm, met amper alles teen hom. Geen geleerdheid, nie ‘n goeie werk, nie ‘n toekoms wat blink lyk nie.
· Kry uiteindelik self vier kinders, en my ma werk nie.
 

‘n Redelike goeie resep vir ‘n faling in die pokerspel van die lewe, of hoe?

MAAR: Hoe speel my Pa sy hand?
· Neem volle verantwooderlikheid vir sy toekoms.
· My ma gaan werk eers toe ek skooltoe gaan (4de kind), om ‘n motor te koop.
· My pa breek die alkohol verlede, maar dit gaan nie goed met sy broers nie.
· Hy werk hom op tot ‘n klas een treindrywer, en tree eventueel af op 55, en leef ‘n goeie lewe tot 79, toe hy oorlede is. Hy was baie, baie trots op sy prestasies.
· Al vier ons kinders draai okay uit.
 

Wat is my pa se geheim?
· Maak die beste van ‘n slegte saak.
· Lewe deur voorbeeld.
· Gee nie ander die skuld nie, dra sy verantwoordelikheid.
· Besef dat vier twee’s, beter kan wees as ‘n “fullhouse”.
· Hy het sy kaarte (nie goeies nie), die beste gespeel wat hy kon.

Hoe speel jy jou kaarte? Dalk met die gang van die lewe ‘n paar slegtes bygekry? Dalk ‘n paar goeies geruil vir slegtes? Wat is die beste manier om te speel met wat jy het?
 

Kom ons kyk na vier dinge:

1. Aanvaar dat alles nie regverdig is nie – dit is maar die produk van die sondeval.
PREDIKER 9:11
Verder het ek in hierdie wêreld gesien: dit is nie die vinnigstes wat die reisies wen nie, nie die sterkstes wat die oorlog wen nie, nie dié met wysheid wat kos het nie, nie die verstandiges wat ryk word nie, nie dié met kennis met wie dit goed gaan nie. Alles word bepaal deur tyd en geleentheid.
 

Dit hang van jou af hoe jy die kaarte speel. Dit help nie om ander te beskuldig nie, of die blaam op omstandighede te plaas nie. Net ek en jy kan die verantwoordelikheid vat, niemand anders nie. Dit help nie om ‘n ander se kaarte te begeer nie, of te probeer afvat nie. Speel jou eie hand, vernuftig, al is dit net twee’s.
 

2. Dit maak nie saak hoeveel keer jy val nie, dit maak saak hoeveel keer jy opstaan.
Satan probeer jou uittel, elke keer as jy geval het. Hy gaan kla jou aan by die skeidsregter (God die Vader). Maar….. dit werk nie. Die skeidsregter in boks tel 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10 UIT!!!
Jesus tel 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10……..11.12.13.14.15 Kom, staan op, Ek is by jou.
Al gehoor van 70 x 7? As die Here van jou verwag om jou broer 70 x 7 nog ‘n kans te gee, sal Hy nie dieselfde doen nie?
Al gesien as die bouler in krieket appél aanteken? Dan staan die umpire net en skud sy kop. Doen Jesus nie dieselfde nie? Nee, bouler (Satan), jy het verkeerd gesien. Jy praat van my topkolwer, jy sal hom NOOIT uithaal nie.
 

3. Speel in ‘n span.
PREDIKER 4:12
Een alleen kan oorweldig word, twee saam kan weerstand bied. ‘n Driedubbele tou breek nie maklik nie.

Moet nie die pad alleen stap nie. As jy voel die val kom, gryp!!! En as jy geval het, laat iemand anders jou hand vat en jou ophelp. Oppas vir trots, moenie toelaat dat die “eie-ek” jou val slegter maak nie. Ons almal is sondaars. Rom 3:23 “Almal het gesondig, en het nie deel aan die heerlikheid van God nie”. Maar… dis nie ‘n verskoning nie!!!
 

4. Stap die pad saam met Jesus.
Rom 8 : 31 “Wat is nou ons gevolgtrekking oor al hierdie dinge? Dít: God is vír ons, wie kan dan teen ons wees?”
· Sy liefde vir jou neem nie af soos wat jou vallery toeneem nie.
· Sy deernis en omgee hang nie af van jou “volmaaktheid” nie.
· Hy gee vir ons die regte “gameplan”, om die swak kaarte optimaal te speel. Al kry jy aanhoudend twee’s by, genoeg daarvan is meet werd as ‘n “fullhouse”, as jy dit reg aanwend.
· Rom 5 : 3 – 5
Dit is egter nie al nie. Ons verheug ons ook in die swaarkry, want ons weet: swaarkry kweek volharding,
en volharding kweek egtheid van geloof, en egtheid van geloof kweek hoop;
en dié hoop beskaam nie, want God het sy liefde in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees wat Hy aan ons gegee het.
 

Oorwinnig is:-
· Om goeie kaarte oor te gee aan jou gesin, hulle verdien dit.
· Om meer op te staan as wat jy val.
· Om tevrede te wees met jou hand
Fil 4 : 7 “En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus” Die woord “vrede” kom voor in die woord “tevrede”.
· Om net vorentoe te kyk. Maak vandag die eerste dag van die res van jou lewe.
Fil 3 : 13 “Broers, ek verbeel my nie dat ek dit alles al het nie. Maar een ding doen ek: ek maak my los van wat agter is en strek my uit na wat voor is.”

Bron:  heuning.co.za

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.