Agter di beloftetaal van die geboorteverhaal vandag weer oral oor onthou, gesing, gelees, oorvertel, bedink skuil ryke tradisies en simboliek. Die vrede is immers die sjalom, die grootse kosmiese toekoms, wanneer rus en reg mekaar kus, veiligheid en solidariteit mekaar omhels, lam en leeu saam l, alle trane afgevee is.
Die welbehae is immers die ontferming, genade en liefde van die troue God wat die werk van sy hande nie laat vaar, die kwaad nie toereken, die dowwe lamppit nie uitdoof, die geknakte riet nie afbreek nie, maar uit vrye guns mense aansien. In die kindjie breek di beloofde toekoms deur, sing di lerskares. Is daar 'n blyer, meer hemelse tyding?
Behalwe dat ons dit so maklik misverstaan juis in ons vroomheid en moralisme. Calvyn kritiseer t al vele maniere waarop dit na sy oordeel verkeerd vertaal is om te pas by ons eie opvattings van godsdiens, onsself en ander.
Vrede op aarde vir die mense van welbehae, so vertaal ons liewer, mense van goeie wil, dus: morele mense (soos ons), goeie mense, nie 'nder nie, nie 'lmal nie, nee, net sommige. Of, vrede op aarde (net) vir di in wie God welbehae het, so vertaal ons liewer, (net) diegene van wie God hou, van God se (en ons eie) voorkeure.
Dit pas wel ons vele vooroordele afkoms, kleur, ras, lees maar ons blogs maar nee, se Calvyn, die term beskryf nie wi kwalifiseer nie, maar waar die vrede vand?'n kom, God se eie onbegryplike welwillendheid.
Kon hy 'ns tydsgees ken, had hy sweerlik ook iets te se oor vandag se verwarring van welbehae met welbehaaglik. Oor vele wat dink die kindjie bring welvaart, sukses en smiley face happiness. Asof die kore sing van welbehaaglike Kersfees.
Nou is di nag net die ouverture. Lukas sal di krip-kind se verhaal nog verder vertel, van sy omvattende liefde, wat nooi en insluit vroue, vreemdes, armes, randfigure.
Nie wegwys en uitsluit nie, maar grense oorsteek, klowe oorbrug, skeiding afbreek. Maar wt 'n begin, di stille nag!
Mag 'lmal iets van di stemming smaak, di dae.
Vrede op aarde, in mense, welbehae.
Bron: beeld.com