Ek dink aan die vrou wat vertel hoe sy as dogtertjie skoolskool gespeel het sommer in die tuin en vandag 'n opvoedkundige is. Aan die seuntjie wat onder elke klip gevroetel en geloer het, en nou 'n bioloog is.
Ek dink ook aan die een wat as dogtertjie vir haar poppe stories vertel het; die een wat kleintyd prentjies teken in die fynste detail; die een wat radios uitmekaar gehaal het en sonder moeite weer kon opbou. Ek dink hoe hulle elkeen skamerig vertel van daardie kleintyddroom, 'n simpel kinderaktiwiteit.
Dan besef ek hoe God ons elkeen uniek bedraad het. Hoe Hy in elkeen van ons 'n vermo gesit het om spesifieke take te verrig. En dit se te geniet dat ure kan verbygaan sonder dat ons daarvan bewus is. Hy het in ons 'n vermo geplaas om dinge te doen wat seveel vervulling bring dat ons behaaglik kan sug:'Ds waarvoor ek gemaak is om te doen.
Ek wonder hoeveel anders die wereld sou wees as grootmense die moed gehad het om daardie kinderdroom te gaan afstof. As hulle genoeg durf gehad het om hulle lewenskoers in daardie rigting te dwing ...
Francine van Niekerk is redakteur van LiG.
Bron: 'ekerk.org