Verdra Jy Onsedelikheid?


Onverskillig teenoor onsedelikheid
Natuurlik word daar nooit erkenning gegee aan die feit dat die verdraagsaamste konteks nog altyd die Christelike Weste is nie. Godsdiensvryheid, vryheid van spraak, en die vryheid om te leef volgens jou eie oortuiging was nog altyd kenmerkend van plekke soos Amerika en Brittanje, maar daardie definisie van verdraagsaamheid is onlangs ‘verbeter’.
Die nuwe verdraagsaamheid beteken nie bloot dat jy ruimte vir die verskille tussen mense of samelewings moet laat sonder kastyding of vervolging nie, daar word nou van ons vereis om alle leefwyses, gebruike en afwykings (sedelik of nie) positief te ondersteun, tot die punt toe van swartsmeerdery van die meerderheidskultuur.

Die nuwe verdraagsaamheid
Ons moet inderdaad verdraagsaam teenoor verskille wees; ons moet ’n vreemdeling altyd gasvry behandel en ruimte laat vir godsdienstige verskille. Ons moet dankbaar wees dat daar vryheid van spraak en denke is – ideale van die vroeëre Christen-kultuur wat nog te vinde is.
Maar die nuwe verdraagsaamheid strek verder en is in werklikheid taamlik wreed. ’n Voorbeeld hiervan is die moderne [gelatenheid teenoor en aanvaarding] van Islam. Die aanhangers van ’n kultuur met ’n inherente gebrek, word nie daardeur bevoordeel wanneer hierdie kultuur in so ’n mate verdra word dat dit as ’n voorbeeld van ’n ‘godsdiens van vrede’ voorgehou word nie. [Ons sien hoe die Amerikaanse regering dit dikwels sedert die 9/11-aanval in 2001 toegepas het.]

Regstelling, nie komplimente nie
Moslems moet dringend gekonfronteer word met die ernstige gebreke van hulle vals godsdiens. Die terreurdaad van 9/11 was ’n ideale geleentheid daarvoor, maar die nuwe verdraagsaamheid het ’n stokkie daarvoor gesteek. Ek is daarvan oortuig dat hierdie nie-veroordelende verdraagsaamheid wreed is omdat dit vals en neerhalend is.
Moslems het, ten spyte van die [onver-draagsame, gewelddadige] leringe van Mohammed, ’n gewete en weet dat wat op 9/11 gebeur het, ’n barbaarse kriminele daad was. Nie een van hulle sou wou hê dat dít [of enige ander boosaardige terreurdade soos die London-bomaanvalle of bloedbad by die Kenia-inkopiesentrum] met hulle, of iemand wat hulle ken, moet gebeur nie. Die nuwe verdraagsaamheid meng egter in met enige selfondersoek.

Ontneem van verantwoordelikheid
Die haas om Islam te regverdig, en om die ‘seergemaakte gevoelens’ van [gematigde] Moslems in Amerika en elders te paai, strek Moslems eintlik tot nadeel, want dit ontneem hulle hulle volle verantwoordelikheid as sedelike wesens. Islam en sy aanhangers het sedert 9/11 meer as 16 000 terreurdade gepleeg, maar met die nuwe verdraagsaamheid, moet diesulkes deur ons bejammer word.
[Dit is nie beperk tot godsdiens nie. Daar is ’n agenda wat kulturele verdraagsaamheid, van waardes en norme, wat teenstrydig met die Bybel is, bevorder.]

Dodelike aanvaarding
Ek sien die verwoesting van hierdie wrede nuwe verdraagsaamheid ook in homoseksualiteit. Diegene wat poog om daarop te wys dat homoseksualiteit [sondig en vernie-tigend volgens ons Skepper en soewereine God is,] word gemuilband deur die nuwe verdraagsaamheid wat hulle uitkryt as mense wat homoseksueles ‘haat’.
Wie is dit egter wat werklik die homoseksueles ‘haat’ en wie is dit wat hulle werklik ‘liefhet’? Diegene wat die nuwe verdraagsaamheid uitleef, haat in werklikheid die homoseksueles deur hulle tot hierdie ‘leefwyse’ te verdoem; deur hulle in dít wat [aardse genot, maar ewige lyding mag bring] te onderskraag.
Diegene wat die homoseksueles werklik liefhet, is dié wat in die Naam van die Here verklaar dat dit wat God skenk baie beter is; dat ons verantwoording sal moet doen as ons God se instelling van die huwelik verdraai en dat verandering moontlik is en so ook vergifnis.
Hierdie nuwe verdraagsaamheid het selfs die Christelike Kerk binnegedring. Daar is diegene wat verleë is oor Jesus, die apostels en die profete se Bybelse lering oor sodomie. Hulle sal liefs goedkeuring by die wêreld kry vir hulle ‘deernis’ as om een van daardie ‘veroordelende godsdienstige hui-gelaars’ te wees wat in liefde waag om die waarheid aan hierdie generasie te verkondig.

Korreksie en waarheid
Dit is hoe Christene mekaar en hulle Heer voortdurend verraai, deur hulleself as die ‘verdraagsame liefdevolle Christene’ voor te doen, eerder as om getroue getuies van waarheid te wees.
Ons moet hierdie dwaalleer meedoënloos noem wat dit is, ’n verdraaiing van die Bybelse lering van liefde wat op die waarheid en die openbaring van die heilige God gegrond is. Ware liefde is nie humanistiese ‘verdraagsaamheid’ nie; dit is heilig en staan die Waarheid van God voor. Liefde haat die bose en verheug dit in die Waarheid.
Die skynheiligheid van die nuwe verdraagsaamheid is dat dit eensydig is. Wees verseker dat diegene wat voorheen vir ‘verdraagsaamheid’ teenoor homoseksueles, Islam, ateïste, aborsie en pornografie gepleit het, in die nabye toekoms so onverdraag-saam teenoor Christene sal wees dat hulle ons sonder enige genade sal vervolg.

Bestem vir wanhoop
Ek sluit af met ’n aanhaling van Dorothy Sayers: ““In die wêreld word dit verdraagsaamheid genoem, maar in die hel word dit wanhoop genoem – die sonde wat in niks glo nie, vir niks omgee nie, niks wil weet nie, met niks inmeng nie, niks geniet nie, niks haat nie, geen doel vind nie, vir niks leef nie en wat lewend bly, want daar is niks waarvoor dit sal sterf nie.”

BILL RANDLES is ’n pastoor van ’n Pinksterkerk. Vir meer inligting besoek: www.believersingrace.com

Bron: juig.co.za NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Meer liefde in die koffiewinkel as in die kerkgebou


Tevergeefs probeer my vriend Jan van der Watt aan hom verduidelik dat dit darem nie die gesindheid van Christus weerspieël om mense te verjaag asof die liturgiese ruimte heilig is nie. Hy kon egter net sowel met ’n muur gepraat het. Die kerklike was onverbiddelik.

 

Terwyl die kerkkoor wat daar in die kerkgebou oefen al te lustig sing oor God se liefde, wonder ons toe onder mekaar waar ons Saterdag meer tuis gevoel het — by die luidrugtige, nie-kerklike dame in die koffiewinkel, of in die plaaslike Duitse kerk waar alles so vroom is as wat kan kom? Opnuut besef ons toe hoe versigtig ons elkeen moet wees om verwelkomend teenoor ander op te tree in Christus se Naam. Ons moet geken word aan ons gasvryheid en openheid, nie aan ons oordadige verknogtheid aan geboue, instellings en dooie tradisies nie.


Bron:  ekerk.org NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Om In God Te Glo VS Om Hom Te Ken

Mense se persepsies
Tydens ’n onlangse reis het ek twee onderwegvlugte gehad voordat ek by my eindbestemming aangekom het. Op my eerste vlug het ek langs Travis gesit, ’n middeljarige, getroude pa van twee wat op pad huis toe was, ná ’n onsuksesvolle sakereis. Op my volgende vlug het ek langs Michelle gesit, ’n besonder skerpsinnige en slim 23-jarige student wat pas met haar somervakansie begin het.
Hulle albei was moeg. Hulle albei was angstig om by die huis te kom. Hulle albei was ateïste – hoewel baie verskillend van aard. 
Travis was die konvensionele soort. Soos die meeste ateïste het hy die bestaan van God totaal ontken. Hy het nie gebid nie, nie Bybel gelees nie, en het nie kerk toe gegaan nie. Die enigste ding van Christenskap waarvan hy gehou het, was om met televisiepredikers die draak te steek. Hy het homself hardop laat lag toe hy ’n swaar, stroperige aksent naboots: “Ek glo nie in Jeee-susss Chrisss-tusss nie!”

Openhartige gesprek
Gedurende die eerste gedeelte van die vlug het ons Travis se sukkelende eiendomsbedryf bespreek. Twee jaar gelede was hy bobaas; hy het gereeld transaksies in verskeie markte aangegaan. Nou kon hy nie eers oor ’n prys by ’n sypaadjie-uitverkoping onderhandel nie. Die swak ekonomie en kleiner inkomste het hom gedwing om groot lewenstylveranderings te maak, maar Travis het ’n stille vertroue uitgespreek dat dinge weer binnekort na normaal sal terugkeer.
Nadat hy openlik oor sy uitdagings was, het Travis my gevra in watter bedryf ek betrokke is. Ek het verduidelik dat ek in die geestelike bedryf is – die pastoor van ’n kerk.

’n Waningeligte siening van God
Dit is tóé dat Travis toegeslaan het: “’n Predikant?” Hy het sy bes probeer om vriendelik te klink, maar tog in ’n kennelik sarkastiese toon gevra: “Dit beteken jy glo in ’n letterlike sewe-dae-skepping, né?” Voordat ek nog kon antwoord, het hy vinnig sy anti-Christen-aanval begin afvuur. “Ek wil jou nou nie in die gesig vat nie, maar Christene is die swakste mense op aarde. Hulle gebruik Christenskap soos ’n kruk om die werklikheid te vermy en hoe meer geraas hulle maak oor hulle geloof, hoe skynheiliger is hulle.”
Ná ’n hele paar minute se onafgebroke tirade, het Travis tot bedaring gekom. Amper as ’n vredeoffer, het hy gesê: “As daar ’n ewigheid is, is ek seker dat jy die beste daarvan gaan afkom omdat jy ’n pastoor is; ek sal seker maar so goed soos die meeste ander mense daarvan afkom.”
Die res van ons gesprek was aangenaam. Hy het nie my siening oor God verander nie, en ek het nie syne verander nie. Ons albei het gehoop dat die ekonomie spoedig sal verbeter en het op goeie voet gegroet.
Michelle, die jong student, langs wie ek tydens my tweede vlug gesit het, is ’n geheel en al ’n ander soort ateïs – ’n Christen-ateïs.

Eienskappe van ’n Christen-ateïs
Christen-ateïste is oral. Hulle woon die Katolieke Kerk by, Baptiste Kerke, Pinkster Kerke, selfs kerke waar die pastoor, ‘Jeee-susss Chrisss-tusss!’ sê, wanneer hy preek. Hulle gaan na kweekskole en Bybelskole, hulle is elke ouderdom, ras en beroep – en sommige lees selfs hulle Bybels elke dag, maar hulle leef soos Travis.
Voordat ons vliegtuig nog opgestyg het, het Michelle ’n gesprek aangeknoop. ’n Bie-tjie skrikkerig vir vlieg, was sy gretig om te gesels. Nadat sy haar geskeide ouers en haar saambly-kêrel beskryf het – wat tot die dood toe bang was om te trou – het sy my oor my lewe uitgevra.
Ek het van my ek-is-’n-pastoor-antwoord weggeskram en verduidelik dat ek getroud is en ses kinders het. Ná nog gesels oor koeitjies en kalfies, het Michelle my weer gevra wat my beroep is. Ek kon die onafwendbare nie langer uitstel nie: “Om die waarheid te sê, is ek ’n pastoor.”

Om ’n lewe van kompromie te leef
Hierdie onthulling het ’n stroom Christen-woorde en stories laat vloei. Met, “God het gesê,” en “die Here is goed”, wat hier en daar in die gesprek laat val word, het sy lief geglimlag terwyl sy beskryf hoe sy op 15-jarige ouderdom by ’n Christen-jeugkamp haar “lewe aan Jesus gegee het”. 
Nadat sy daar opreg gebid het, was sy gretig om by die skool van haar geloof te getuig en ’n rein lewe te leef. Michelle het aan haar nuwe geloof in God vasgehou, maar het gou weer in haar ou weë verval.
Asof dit ’n biegstoel is, het Michelle voortgegaan om haar lewe se donkerste geheime uit te stort. Sy het haar kop laat sak toe sy toegee dat sy en haar saambly-kêrel dinge doen wat sy weet sy nie behoort te doen nie. Sy het my vertel dat sy graag kerk toe wil gaan, maar dat sy bloot te besig met haar studie en werk is. 
Sy het baie aande gebid – meestal dat haar kêrel ’n Christen sou word, soos sy. “As hy net in Jesus glo, sal hy dalk met my wil trou,” het sy gesê terwyl sy haar trane afvee. Eindelik het Michelle een laaste belydenis gemaak: “Ek weet my lewe lyk nie soos ’n Christen se lewe moet lyk nie, maar ek glo in God.”
Ons almal sukkel
Welkom by Christen-ateïsme, waar mense in God glo, maar leef asof Hy nie bestaan nie. Al wil ek dit nie toegee nie, sien ek hierdie soort ateïsme in myself. Mense mag aanneem dat ’n pastoor nie met enige vorm van ateïsme sal sukkel nie, maar ek sukkel verseker. Ongelukkig kom Christen-ateïsme oral voor. Sonde is lekker – ten minste vir ’n rukkie. Dit kom egter altyd weer by jou spook, gewoonlik wanneer jy dit die minste verwag. 
Daar moet ’n beter manier wees om te lewe. As jy eerlik voor God is – soos ek probeer om te wees – kan ons miskien saam ’n paar van ons skynheilighede afskud en ’n lewe leef wat waarlik eer aan Jesus bring.

’n Herstellende Christen-ateïs
Christen-ateïsme is ’n snelverspreidende geestelike pandemie wat kan vergiftig, siek maak en selfs ewige dood kan veroorsaak. Tog is Christen-ateïsme uiters moeilik om uit te ken – veral deur diegene wat besmet is.
Solank ek kan onthou, het ek in God geglo, maar ek het nie altyd geleef asof Hy bestaan nie. Vandag is my Christen-ateïsme nie meer so ’n groot probleem soos dit voorheen was nie, maar ek sukkel daarmee. Soos ’n herstellende alkoholis wat versigtig is om nooit nugterheid as vanselfsprekend te aanvaar nie, moet ek die lewe een dag op ’n slag aanpak.

Teenstrydighede
Baie jare gelede het ek begin om teenstrydighede op te merk tussen wat ek beweer ek glo, en hoe ek werklik geleef het. Ek het gepreek dat mense sonder Christus hel toe sou gaan, maar my lewe het gewys dat ek nie geesdriftig was om hulle te bereik nie. 
Ek het gepreek dat gebed van uiterste belang is, maar my gebedslewe het byna nie bestaan nie. God se Woord het gesê my skatte moenie in hierdie wêreld wees nie, tog het materiële dinge ’n houvas op my gehad. Jesus het gesê: “Moet julle nie oor môre bekommer nie,” maar om my te bekommer was so maklik soos asemhaal. Hoe eerliker ek geword het, hoe meer het ek dit begin haat om sonder geloof te leef en hoe meer het ek na intimiteit met God verlang. “Wat dit ook al verg” het my hartsbegeerte geword.

Wegdryf van geesdrif na ongeërgdheid
Was daar ’n tyd in jou lewe toe jy nader aan God was as wat jy nou is? As jy soos ek is, het jy nie doelbewus geestelik weggedryf nie. Soos ’n klein lekplekkie in ’n binneband, het jou geestelike passie stadig maar seker uitgelek. In plaas daarvan om ’n ten volle toegewyde volgeling van Christus te wees, het jy onopsetlik ’n voltydse ma, of ’n voltydse student, of ’n voltydse boekhouer geword – en ’n deeltydse volgeling van Jesus geword. 
Miskien is jy, soos baie ander, ’n lid van ’n kerk, maar is heimlik skaam oor jou verlede. Miskien het jy gehoor van God se liefde, maar jy is nog nie daarvan oortuig dat God jou geheel en al liefhet nie. Of, hoewel jy daarvan oortuig is dat God bestaan, is jou gebedslewe nie wat jy weet dit moet wees nie.

Jy weet dit, maar jy doen dit nie…
Miskien weet jy, soos so baie ander goedwillige Christene, wat God wil hê jy moet doen, maar jy doen steeds wat jy wil doen. Of jy wil werklik op God as jou voorsiener vertrou, maar jy vind dit so moeilik om dit in die praktyk te doen. Moontlik glo jy in die Hemel en hel, maar om jou geloof met ander te deel is steeds ’n vreemde gedagte, of doodeenvoudig net heeltemal te intimiderend vir jou, of jy mag in God glo, maar sien nie die nodigheid vir die Kerk nie. 

Is dit genoeg om in Jesus te glo?
Hoewel God die enigste ware Regter is, is ek nie daarvan oortuig dat om bloot in Christus te glo, ’n Christen van jou maak nie. Selfs demone glo in Christus. 
Ek bekommer my daaroor hoeveel mense mislei mag wees. In plaas daarvan om werklik as volgelinge van Jesus te leef, sus baie hulleself tot ’n vals gerustheid. Wat as hulle eintlik ‘kulturele Christene’ is, vals gelowiges?

 


Is jy gewillig om jou lewe te verloor?
“Want wie sy lewe wil behou, sal dit verloor; maar wie sy lewe ter wille van My verloor, sal dit terugkry. Wat sal dit ’n mens help as hy die hele wêreld as wins verkry maar sy lewe verloor, of wat sal ’n mens gee in ruil vir sy lewe?” Matt 16:25-26.
In plaas daarvan om te glo dat jy nooit kan verander nie, laat God se onbeperkte krag toe om jou te verander en jou van ’n lewe van vrees en kommer te bevry.

Hierdie artikel is ’n uittreksel uit ‘The Christian Atheist’, deur Craig Groeschel.

Bron:  juig.co.za

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Was jy daar toe hulle my Heer gekruisig het …

 

Word deel van die Christus se passie deur Pase met passie te vier – nie as buitestaanders nie maar as ʼn bewoë deelnemer. Plaas jouself in ʼn bokamer êrens in Jerusalem 2 014 jaar gelede waar Jesus die pasga vir oulaas saam met sy dissipels vier voordat hy die pyn van verraad en verloëning van die wat die naaste aan hom was, moes verduur.

Op Goeie Vrydag rou ons saam met die skepping oor die dood van die Skepper toe die natuur van skok geruk het en die ganse skepping asem opgehou het. Op stil Saterdag tussen Goeie Vrydag en Opstandingsondag verkeer die mensdom figuurlik gesproke tussen die hemel en die hel. Dink daaraan dat Christus die reis van die dood terug na die lewe onderneem en voltooi het vir geen ander rede as om nuwe lewe in jou are terug te blaas nie. Sy oorgang van die dood na die lewe maak dit vir jou moontlik om op te staan en te lewe. Juig dus saam met die skepping wanneer jy jou groet op Opstandingsondag helder laat klink saam met miljoene ander: “Christus het opgestaan! Ja, Hy het waarlik opgestaan!”

Gebed: Here, as u dood en opstanding vir my net ʼn ontroerende tafereel tussen die blaaie van ‘n boek bly, het U verniet gesterf. Blaas u asem oor my lewe sodat ek kan opstaan en voluit lewe.

Amen

Bron:  Versndag NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Het Jesus wérklik opgestaan?


Om, as jy regtig dood is, uit die dood “op te staan”, is wetenskaplik gesproke onmoontlik. Maar as ons Jesus se opstanding uit die dood ontken, val die bodem van ons Christelike geloof uit. Dan sit ons met ’n handvol wind.

Tog meen die Duitse teoloog Wolfhart Pannenberg ’n mens kan selfs uit ’n “wetenskaplike”, intellektuele oogpunt Jesus se opstanding nie sonder meer van die tafel vee nie.

Pannenberg beklemtoon ’n mens hoef nie jou verstand op te skort om te kan glo nie. Volgens hom kan ’n mens die metodes van moderne geskiedskrywing op die teks van die Nuwe Testament toepas en toon dit sou onwetenskaplik wees om dit nié as ’n waarskynlike feit te aanvaar dat Jesus ná sy dood weer gesien is nie. Verskillende getuies het onafhanklik van mekaar getuig hulle het Jesus gesien.

Pannenberg wys daarop dat ’n groot groep van 500 “broeders” Jesus een keer ná sy opstanding gesien het (as die “susters” bygetel word, was daar dalk 1 000). Hy meen dis uit ’n historiologiese oogpunt ’n wetenskapliker standpunt dat die opgestane Jesus weer gesien is as om net te wil aanvaar dat so iets (dat Hy weer gesien is) nié gebeur het nie.

Op my vraag aan haar of sy glo dat Jesus “letterlik op ’n bepaalde dag en datum in die geskiedenis uit die dood uit opgestaan het”, antwoord Christina Landman, feministiese teoloog van Unisa: “Ek glo, want ek verkies om so te glo, dat Jesus Christus op ’n spesifieke tyd liggaamlik opgestaan het. Dit is vir my belangrik dat Jesus liggaamlik opgestaan het – dat sy liggaam ná die marteling aan die kruis gesond was! En wanneer ek sê ek glo Hy het op ‘ ’n spesifieke tyd’ opgestaan, beteken dit vir my dat Jesus se opstanding deel van die geskiedenis is. Maar Jesus se opstanding is vir my méér as ’n ‘historiese feit’. Daar is veel meer aan sy opstanding te hang. Jesus se opstanding voorsien ons ook van ’n simbool van opstaan. Dit gee ons die energie om elke dag ons kruis te dra, nie as mense wat gaan lê nie, maar as mense wat opstaan.”

Louis Jonker, ’n Stellenbosse Ou-Testamentikus, sê die belydenis van Jesus se opstanding het wel vir hom ’n historiese basis, dit wil sê dat Jesus in ’n bepaalde stadium in die geskiedenis uit die dood opgestaan het.

Maar dan wys Jonker daarop dat ons geloof nie op historiese “bewysbaarhede” berus nie. “Ek glo nie in Jesus Christus omdat sy lewe, sterwe en opstanding op die een of ander manier feitelik aan my bewys kan word nie, maar omdat die Heilige Gees my daarvan oortuig dat Jesus Christus die lewende Here is,” sê hy.

Nico Koopman, dekaan van die teologiese fakulteit op Stellenbosch, sê al is dit nie moontlik en selfs belangrik om die presiese dag en datum van Jesus se opstanding te bepaal nie, glo hy wel Jesus het op ’n bepaalde dag en datum in die menslike geskiedenis opgestaan uit die dood.

“Hy het liggaamlik opgestaan… met ’n verheerlikte liggaam,” sê hy.

Natuurlik is daar ook teoloë wat Jesus se opstanding eerder metafories wil verstaan: Hy het in mense se “gedagtes” en in hul “herinneringe” opgestaan; Hy het “simbolies” opgestaan; Hy “bestaan voort” omdat Hy so ’n groot invloed op miljoene mense se lewe gehad het en steeds het (amper soos Nelson Mandela “voortbestaan”?). Maar dié idees doen afbreuk aan die Godswonder van die opstanding en probeer dit inperk in ons ervaringswêreld, waar opstanding uit die dood onmoontlik is.

Wentzel van Huyssteen, ’n Suid-Afrikaanse teoloog wat in Princeton in die VSA doseer, stel dit goed: “As die teologie die opstanding van Jesus uit die dood wil ontken, tas dit die Christelike geloof in sy kern aan en gaan die teologie óór sy grens. Met die opstanding het iets gebeur wat ons begrip te bowe gaan.

“Jesus se opstanding uit die dood kan gesien word as iets groter as ’n historiese gebeurtenis, maar nie as iets wat kleiner is as ’n historiese gebeurtenis nie. Dis anders met byvoorbeeld die Bybelse skeppingsverhaal.

“Dit het nie dieselfde soort historiese segmentasie nie.”

Van Huyssteen beklemtoon dat verskillende dele van die Bybel hulle verskillend aandien en dat alle dele nie op dieselfde manier verklaar en verstaan kan word nie.

As die Bybel iets klaarblyklik letterlik bedoel en dit duidelik nié tydgebonde en kultuurbepaalde uitsprake is nie, moet ons die letterlike betekenis daarvan ernstig opneem. (Daar kan natuurlik in sommige gevalle boonop simboliese betekenis daaraan geheg word.) En die Evangelieskrywers – Matteus, Lukas, Markus, Johannes – wil hê ons moet verstaan Jesus het letterlik uit die dood opgestaan, maar hulle sê nie hoe dit gebeur het nie. Hulle sê ook nie Jesus het met presies dieselfde liggaam wat in die graf weggelê is, uit die dood opgestaan nie.

Trouens, die opgestane Jesus het “meteens” en uit die bloute tussen sy dissipels gestaan (Lukas 24:36). Maar Hy het ook soos ’n gewone mens ’n stuk gebraaide vis saam met sy dissipels geëet (Lukas 24: 42,43). Hy was dus anders, maar ook dieselfde; dieselfde en tog ook anders. Soos die sywurm wat ’n mot word. Soos die saad wat ’n blom word.

Ja, Jesus se opstanding uit die dood is en bly ’n saak van geloof – iets wat jy nie kan “bewys” nie, iets waarvan God self jou moet oortuig. Jy kan Jesus se opstanding net so min “bewys” as wat jy kan “bewys” daar is ’n God.

Wetenskaplik bewys? Nee.

Glo? Ja. Já.

Bron:  http://www.rapport.co.za/Weekliks/Nuus/Het-Jesus-werklik-opgestaan-20140418 NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Jonges glo, dog minder kerk toe



Sowat 10% het gesê hulle gaan een keer per maand kerk toe en sowat 16% twee of drie keer per maand. Sowat 17% kon nie onthou wanneer laas hulle in die kerk was nie.

Net 23% van die jongmense het aangedui hulle gaan vier of meer keer per maand kerk toe.

“Jongmense het ’n geweldige hunkering na God, maar hulle gaan soek nie na Hom in die kerk nie,” sê ds. Jaco Strydom van die Echo-jeugontwikkeling in Pretoria.

“Dit is omdat die kerk ’n naam het as ’n plek wat verskriklik en skynheilig is.”

Die feit dat die kerk so erg teen aborsies gekant is en gays veroordeel, dra tot hul baie negatiewe indruk van die kerk by, sê hy.

Ds. Anru Liebenberg van die NG gemeente Waverley meen die kerk is nie meer relevant vir jongmense en wat hulle vandag beleef nie.

Ds. Theodor van der Spuy van die Nederduits Gereformeerde Kerk in Johannesburg sê die kerk praat dikwels nie jongmense se taal nie.

“Musiek speel ook ’n baie groter rol as wat ons besef.”

Baie meen dit stimuleer hulle nie emosioneel nie, sê hy.

Strydom sê om jongmense te trek, sal die kerk ’n kultuur van omgee moet skep en oop wees vir moeilike vrae.

“Dit moet ’n plek wees waar mense eerlik kan wees.”

Bron:  http://www.rapport.co.za/Nuus/Nuus/Jonges-glo-dog-minder-kerk-toe-20140426 NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Kerke moet tot bekering kom

Die wêreld is so min die vyand van die kerk as wat die see die vyand is van ’n visserman.

Dit moet eerder uitstuur as bewaar, eerder die wêreld innooi as probeer uithou.
Kerkstrukture mag nie selfsugtig wees en net gaan oor kerkmense nie.
Eintlik moet elke kerk ’n groot bord na die straat hê wat sê: “Dwelmverslaafdes, prostitute, misdadigers, gomsnuiwers, losbandiges, rassiste, dobbelaars, haweloses, daggarokers, vlugtelinge, kwaadpraters, skynheiliges, ateïste, materialiste, straatkinders, werkloses, moeilikheidmakers, moedeloses . . . sondaars, eensames, siekes, verdruktes welkom!”

Ons kan preek wat ons wil op Sondae, maar as ons strukture die res van die week iets anders sê, maak dit die wêreld net meer skepties oor ons boodskap.
Die meeste kerkgeboue het deesdae vurkieheinings wat eintlik sê: “Bly weg – tot Sondae 09:00.”

Jesus het gesê: “Kom na my toe almal wat moeg en oorlaai is.”

Dalk moet kerkgeboue ook bekeer word? Deur byvoorbeeld oop (en weerloos) te wees gedurende die week.

Ons Echo-trok was ’n ou weermagtrok wat destyds gebruik is om oorlog te maak, tot drie van God se mense hom “tot bekering gelei het”. Vandag maak hy vrede en bring hy hoop.
En moenie ’n fout maak nie, vreemde goed het al tot bekering gekom!

Maar dalk is dít ook nodig vir die manier waarop ons onsself organiseer. Dalk moet kerkstrukture ook meer soos Jesus lyk?

Dit is belangrik dat ons as individue gereeld tot bekering kom – toelaat dat God ons verander om meer soos Jesus te lyk.

Jesus was vry en dapper en weerloos en naby . . . Dis jammer dat dít dikwels die laaste woorde is wat opkom as jy iemand vra om die kerk van vandag te beskryf.
Ek het my verstom oor hoe ons gedagtes oor die kerk verskil van ons gedagtes oor Jesus.
Heelwat later in sy aanbieding vra hy in ’n stadium wat die eerste gedagtes is wat by ons opkom as ons die woord “Jesus” hoor.
Ek was by ’n konferensie waar die aanbieder gevra het wat die eerste gedagtes is wat by ons opkom as ons die woord “Kerk” hoor.
Die kerk is gedurig besig met een van twee dinge. Óf om meer soos Jesus te word óf om Jesus meer soos ons te maak.

’n Gemaklike, veilige Jesus wat saam met ons gaan, wat inpas by ons drome. In die woorde van Mark Twain: “God created man in his own image. And man, being a gentleman, returned the favor.”
Dis ’n moeilike proses, pynlik om die minste te sê, so wat doen ons dikwels? Ons kap eerder vir ons ’n Jesus wat meer soos ons lyk.

As ek dissipelskap reg verstaan, gaan dit daaroor dat ons God vra om alles af te kap wat nie soos Jesus lyk nie.

Nee, antwoord die kunstenaar, dit is eintlik heel maklik, jy kap net alles af wat nie soos ’n perd lyk nie!

Hy verduidelik dat hy besig is om ’n standbeeld van ’n perd te maak. Waarop sy vriend opmerk dat dit sekerlik ’n baie moeilike taak moet wees.

’n Kunstenaar was besig om met ’n beitel en hamer aan ’n groot rots te kap. Sy vriend kom verby en vra, wat kap jy so?

Bron:  Beeld.comNGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Om brood wat Lewe gee, uit te deel

Die groot jammerte is dat fisiese honger nie dieselfde is as geestelike honger nie. En die werklikheid is dat ons daagliks met meer geestelik honger mense te doen kry en nie noodwendig dieselfde dringendheid beleef om hulle te help nie. En egte geestelike honger is baie erger as fisiese honger, want dit kan in die uiterste vorm, neerkom om volledig sonder God te lewe. En om sonder God te lewe, is om eintlik “dood’ te wees. Slegs met God is jou lewe, lewe jy werklik.

Maar naas geestelik “dood”-wees, is daar ook ander grade of toestande van geestelike honger: soos om God mis te lewe, veral as daar krisisse in jou lewe is; of om ‘n dieper behoefte aan God te ervaar in jou gewone lewe; of om valslik tevrede te wees met wie God in jou lewe is, dit beteken jy is met minder van Hom in jou tevrede as wat vir jou bedoel is. En so leef baie van ons al te maklik met ‘n geestelike honger wat onnodig is.

Met Jesus in jou hart en in jou lewe, het elke Jesus-mens dan die Lewe – dit is Lewe wat slegs deur Jesus se sterwe en opstanding vir ons moontlik gemaak is. En elkeen wat op hierdie wyse geestelike kos ontvang en so versadig word, kan dit nie vir homself of vir haarself hou nie. Ware Lewe in Christus, is selfloos en wil spontaan en vrywillig gedeel en uitgedeel word.

Jesus het die uitnodiging gerig “Wie na My toe kom, sal nooit weer honger kry nie”. Met Hom in jou as Jesus-mens, word jy self die uitnodiging aan elke geestelik honger mens. Laat jou lewe die brood word wat Lewe beteken vir ander …

Bron:  http://doomcharl.blogspot.com/ NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Die finale Offer ooit!


2.       “… Jesus Christus … het vir altyd aan die regterhand van God gaan sit.” (Hebreërs 10:12b)Met die finale afhandeling van die verlossing van alle sondaars, neem Jesus vir ewig die heerskappyposisie oor die hele mensdom en die ganse skepping in … JA, DIT IS WAAR!!!
3.       “Nou wag Hy daar totdat sy vyande aan Hom onderwerp is.” (Hebreërs 10:13) Met die kruisiging is die satan finaal oorwin deur Jesus vir elkeen wat glo in Jesus, maar die satan en sy medewerkers het beperkte mag op aarde totdat die wederkoms van Jesus plaasvind … JA, DIT IS WAAR!!!
4.       “… het Hy dié wat vir God afgesonder word, vir altyd volkome van sonde vry gemaak.” (Hebreërs 10:14) Elkeen wat glo in Jesus se sterwe en opstanding se geloofswaarheid, dit is elke Jesus-mens, leef nie meer onder die las van die sonde nie … JA, DIT IS WAAR!!!
5.       “Ook die Heilige Gees betuig dit aan ons.” (Hebreërs 10:15) Die Gees van God in elke Jesus-mens maak die verlossingswerk van Jesus ‘n groeiende werklikheid in elkeen … JA, DIT IS WAAR!!!
6.       “Aan hulle sondes … sal Ek nooit meer dink nie.” (Hebreërs 10:17) God hou geen rekord van sonde in Jesus-mense se lewens nie … JA, DIT IS WAAR!!!
7.       “Waar die sondes vergewe is, is geen offer daarvoor meer nodig nie.” (Hebreërs 10:18)Jesus-mense het glad nie nodig om enige bydrae te lewer of enige opoffering te maak om vergifnis vir enige sonde te ontvang nie … JA, DIT IS WAAR!!!

Glo jy dat Jesus finaal vir al jou sondes gesterwe het? Hy hét! JA, DIT IS WAAR!!!

Bron:  http://doomcharl.blogspot.com/ NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>

Bybelse Wereldbeskouing



Kinders van die reformasie
Martin Luther het die Reformasie begin deur standpunt in te neem met 95 stellinge oor sake wat nie meer in ooreenstemming met die Bybel was nie. Die Kerk van sy tyd het die waarhede van die Bybel ter wille van tradisie en eie sieninge laat vaar. Hy het aangetoon dat dit nie die waarheid is om heiliges se beelde, of Maria, of die hoof van die kerk te aanbid nie.
Mense word nie van sonde bevry eers wanneer hulle by ’n priester gebieg het nie. Geld en aalmoese kan jou nie vrykoop van sonde nie. Redding kom slegs van God, deur genade. Tetzel se aflaatstelsel, wat mense geld laat betaal het om gestorwenes uit die vagevuur te bevry, is van die bose. Die volk was onkundig omdat hulle nie ’n Bybel gehad het en nie die Latynse vertaling van die Bybel kon verstaan nie. Luther het die hervorming voortgesit deur die Bybel in verstaanbare Duits te vertaal. Só kon Christene weer leer om die Bybel te lees en te hoor wat God vir hulle sê.

Die slagspreuk is verdraagsaamheid!
Die gees van ons tyd basuin dit uit dat ons nie meer die Bybel so ernstig moet opneem asof dit absoluut is en die hoogste gesag dra nie. Mense verhef hulle bo die Skrif en besluit dan wat hulle pas, wat hulle wil aanvaar en wat hulle nie meer as geldig beskou nie. Hulle sê ons moet tegemoetkomend wees en aanvaar dat elkeen se siening op ’n manier ook reg is; dat die grootste gevaar is om fundamentalisties te wees en deur jou standpunte aanstoot te gee. Die kultuur van ons tyd verkondig dat daar geen vaste waardes is nie. Menseregte is wat eintlik tel.
Niemand kan eintlik meer met sekerheid sê wat God se standpunt en beginsels is nie. Uiteindelik redeneer mense dat ons só verdraagsaam moet wees dat alle godsdienste reg is en die waarheid beet het. Ongelukkig is verdraagsaamheid dikwels eensydig.

Liberalisme die vyand van die Woord
Die Woord van God het al hoe meer irrelevant begin raak. Liberalisme het die krag van God se Woord begin afwater. Die Bybel word in sekere lande verbied en selfs in Westerse lande uit die openbare oog geskuif. George Barna het in Amerika bevind dat baie Christene nie meer aan absolute waarhede glo nie.
Vyf van die Tien Gebooie kon nie eers deur 60% Amerikaners opgenoem word nie. Die helfte hoërskoolkinders het gedink dat Sodom en Gomorra met mekaar getroud was. ’n Geslag is besig om sonder die Bybel groot te word en daarom ontbreek die krag van God se Woord.

Ondergrawe die gesag van die Bybel
In koerante en in die media word daar dikwels eerder oor die Bybel twyfel gesaai as wat die waarhede daarvan verkondig word. Mense wat die Skrif bevraagteken, kry maklik toegang tot publisiteit. In een jaar is meer as ’n miljoen boeke van skrywers wat die Christendom pertinent afkraak, verkoop. Ons leef in ’n tydperk waar daar vyandigheid teenoor die Woord van God is. Gebeure wat die waarhede van God se Woord bevestig, word dikwels nie as noemenswaardig beskou en gepubliseer nie. Iemand wat spot en die Bybel belaglik maak en God bevraagteken, sal soms eerder ’n verhoog in die openbare media kry.

Die geheim vir groei.
Ons weet dat waar die Bybel as God se Woord geëer en gehoorsaam word, is daar groei en geestelike krag in ’n gemeente of ’n Christen se lewe. In ’n ondersoek onder 500 kerke in Amerika is bevind dat een van die vier grootste redes vir groei in ’n kerk is waar die Woord van God as basis van die gemeente se beleid, prediking, bestuur en besluite gehandhaaf word. Gemeentes wat die gesag van die Bybel nie hoog ag nie, groei nie geestelik nie.
Kom ons maak hierdie jaar ’n begin in ons eie lewe en ook in die kerk om weer terug te keer na die Bybel en voor God se gesag te buig. Sola Scriptura. (‘Die Skrif alleen’)

DIRKIE VAN DER SPUY, leier van Moreletapark Assosiasie – die nasionale en internasionale uitreikfokus van die NGK Moreletapark. 021 997 8066 of www.moreletapark.com

Bron:  juig.co.za NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Lees Meer >>