Jesus-mense plaas AL hul vertroue op Hom!


In Matteus 21 word Jesus honger en loop verby ‘n vyeboom vol blare, maar sonder vrugte. Hy vervloek net daar op die plek hierdie vrugtelose boom! Hoekom so drasties? Hierdie vrugtelose vyeboom verwys na die Joodse volk. Reeds in die Ou Testament het die Here die volk Israel by herhaling gewaarsku deur verskillende profete dat hulle nie volgens sy wil lewe nie. Nou bevind Jesus Hom self hier tussen die Jode van sy tyd en spreek hierdie drastiese vloek uit oor die Joodse volk. Hy het aarde toe gekom om vir Hom ‘n nuwe volk te kom uitkies met ‘n nuwe toekoms. Ons kan by Jesus self leer wat dit beteken om deel te wees van sy nuwe volk met ‘n nuwe toekoms.

In Jesus se nuwe koninkryk is Hy die enigste hoop op ‘n beter toekoms. En waar Hy volledig verantwoordelikheid neem in sy ryk, gebeur groot dinge: “Julle sal vir hierdie berg sê: ‘Lig jou op en val in die see!’ en dit sal gebeur.” (Matteus 21:21) Met Jesus in beheer en met sy volmaakte standaarde waarvolgens Hy optree, sal alles gebeur wat moet gebeur … en Hy nooi elkeen van ons persoonlik uit om te kom inval by sý magtige dade!

Prakties beteken dit vir elke Jesus-mens:o   maak daagliks seker jy is nie besig om jou eie kop te volg ten koste van Jesus se plan in jou lewe nie;
o   doen moeite en wees meer oplettend van waar Jesus reeds besig is om jou lewe te verbeter; en
o   gee jou volle medewerking met Jesus se Gees in jou.

Hiermee gee ek vir jou die waarborg dat jy presies sal bid en ontvang wat Hy die graagste wil!

Bron:http://doomcharl.blogspot.co.za/

Jesus-mense dien graag nederig soos Hy!

Fokus vir die oomblik op die Een wat aan die Woord is: Jesus, ons reddende en genadige ware Verlosser; die belangrikste Een wat ooit sy voete op ons aarde kom sit het; die lewende Here deur sy Gees teenwoordig vandag … hoe sal jy Hom vir jouself beskryf?
In Matteus 20 is Hy besig om sy volgelinge in te lig oor die doel waarom Hy hier op aarde as mens kom optree het. Hy berei hulle voor om sy werk voort te sit na sy vertrek. Terwyl Hy hier was, het sy volgelinge moeilik verstaan wat Hy alles vir hulle gesê het. Dit was eers na sy vertrek en toe hulle terugdink aan alles wat hulle by Hom gehoor en beleef het, dat dit vir hulle duideliker geword het.

Twee leringe van Jesus staan uit in hierdie uitspraak van Jesus:
1. Die belangrikste Een wat ooit sy voete op ons aarde kom sit het, “het nie gekom om gedien te word nie maar om te dien”.
Die ma van twee van Jesus se klein binnekring dissipels, onderhandel vir die vernaamste plekke in Jesus se koninkryk. Mense soek erkenning en wil raakgesien word. Jesus draai dit om met sy eie woorde en sy eie voorbeeld. Vir Hom gaan dit nie oor baasspeel en mag nie. Vir Hom gaan dit oor nederigheid en dienswilligheid – twee Gees-gedrewe eienskappe in Jesus-mense.

2. Ons reddende en genadige ware Verlosser, het “sy lewe gegee as losprys vir baie mense.”
Die kernmotivering vir nederigheid en dienswilligheid, vind ons in die opoffering en pyn wat Jesus vir ons Jesus-mense deurgegaan het. Hy is verneder, bespot, valslik veroordeel, gegesel, moes sy eie kruis dra, sterf die vloekdood aan die kruis. Ja, Hy gee sý lewe as losprys vir elkeen wat dit wil glo. Die groeiende verstaan van wat Hy betaal het vir óns redding, word deur die Gees gebruik om ons lewens te verbeter.

Die vernietigende vernedering en die intense pyn van Jesus, motiveer vir my en jou om met ‘n nuwe ingesteldheid Hom te dien in ons daaglikse lewe. 

Luister mooi: Jesus in jóú, verbeter jou en ánder se lewens!

Bron:http://doomcharl.blogspot.co.za/

God se feëverhaal


 

Ons dierbare Vader veg natuurlik ook om ons harte. Sy aanvalstrategie is egter iets heeltemal anders. Terwyl Satan haat gebruik, gebruik ons God net een ding: LIEFDE! Satan se aanvalspyle vertel ons dat ons God se liefde nie werd is nie, dat ons nie goed genoeg is nie en dit verwond ons met liefdeloosheid. Hy laat ons – soos John Eldredge sê – soos Aspoestertjie voel: Onvoldoende, onbevoeg en lelik!

God, daarenteen, omskep ons gelapte mensharte in asemrowende skoonheid. Hy verander ons diensmeisiebestaan in ’n feëprinseslewe. Sy bloed is die koets wat ons kom haal om na die ewige Feesbal te gaan en sy verlossing die blinkwit kroon wat Hy ons gee. Die wonderlikste van alles is dat Hy – die Bruidegom van die Heelal – ons sélf eendag hier gaan kom haal. Deur Hom kan en moet jy elke dag weerstand teen die vyand bied:

  • Bid onophoudelik vir beskerming teen die aanvalle van die bose. Jy mag nooit jou hart ongepantser laat nie.

  • Bied konstant weerstand teen die sonde. Moenie toelaat dat sonde jou verlam, jou vreugde steel en jou skuldig voor God laat nie. Sê blatant “Nee!”

  • Gebruik die Woord, die stem van die Gees en ander gelowiges as versterkmiddels op jou pelgrimsreis. Omraam jou met God se goedheid.

  • Staan sterk in jou geloof. Bid dat die Gees jou sal help glo en laat toe dat Hy sy liefde daagliks aan jou bevestig.

  • Leef liefde. Liefde is en bly die antwoord vir al ons lewensvrae.

  • Weet: as verloste dra jy reeds die onsigbare kroon van oorwinning. Wees en bly oortuig daarvan.

Hou onverpoos vas aan die liefde van jou Vader. Dié liefde wat skoonheid, reinheid en heiligheid in jou hart fluister.

Dankie dat U my prinses-van-liefde maak, dierbare Vader. Wees elke oomblik van elke dag by my. Beskerm my en leef deur my.

Uit: Siel van ʼn Vrou, CUM

Bron:ekerk.org

Jesus-mense reageer op Sy influistering


2. “Kom agter My …” (Matteus 4:19)
Ook vertaal met “volg My”. Hoe ons dit ook al sê, die keuse is om ons Leier te volg in alles wat ons by Hom kan leer. Hy wys nie net die pad nie, Hy ís die enigste Pad!

3. “Gaan verkondig …” (Matteus 10:7)
Ons het IETS om te vertel en IEMAND om oor te vertel. Ons kan nie stilbly nie, by ons mond kom die woorde uit waarvan ons Jesus-harte oorloop. Elkeen van ons word vol gemaak van sy liefde en genade, dat dit oorloop en oorspoel en oorstroom na almal wat ons paaie kruis.

4.
“Kom na My toe …” (Matteus 11:28)
Die mees gerusstellende aanmoediging van Hom. Baie spesifiek en gefokus gerig aan elkeen wat swaar kry en moed opgee. By Hom en slegs by Hom, is daar altyd rus en vrede. Soek en vind dit net op die regte Manier en die enigste Plek.

5.
“… homself verloën …” (Matteus 16:24)
Letterlik in die Grieks behoort elke Jesus-volgeling, homself “afsweer/ontken”. Kies om van jouself gestroop te word om vir Hom plek te maak in jou lewe. Hierdie selfverloëning kry nooit klaar nie en maak plek vir God-verheerliking.

6.
“God liefhê …” (Matteus 22:37)
Geen inspanning, geen verdienste, geen prestasie, geen vergelyking met ander – nee, God se Gees skryf liefde op Jesus-harte. En só word liefde ons uitstaande eienskap tot eer van Hom!

7.
“Moenie bang wees nie.” (Matteus 28:10)
Die uit-die-dood-opgewekte-reeds-gekruisigde-Jesus se eie woorde, steeds vandag aan elke liewe kind van Hom!

Bron:http://doomcharl.blogspot.co.za/

Gasvryheid: so onthaal ek engele

 

Dit was ‘n ongemaklike les om te leer; dat ‘n mens nie eintlik in terme van engele dink wanneer jy in ‘n glaskas-situasie is nie. Brink en ek het ‘n jong paartjie genooi vir ‘n kuier rondom ‘n Sondagmiddagete-tafel en het ten aanskoue van hierdie paartjie ‘n geskilletjie opgetel. Ek sou graag wou voorgee dat ons ‘n model-huwelik het en nooit ernstige verskille het nie, maar ons moes voor die tweetjies die spesifieke probleem hanteer. Ek het so blootgestel gevoel asof ons in ‘n glaskas was en die wêreld ons elke doen en late kon beskou. Maar ook in hierdie situasie kon ek ontdek dat God vir my sorg wanneer ek kwesbaar is in my diensbaarheid. Ek en Brink het die genade ontvang om ons geskilletjie Geesbeheerd te hanteer én dit was vir ons besoekers bemoedigend om te sien dat ook (hopelik) meer volwasse Christene soms in ongemaklike situasies beland en dit nogtans reg kan hanteer. Hulle was toe nie die spreekwoordelike engele nie, maar het wel die seën ervaar van ‘n onthaal wat in die Naam van die Here aangebied was.

 

Vir my persoonlik bly dit maar altyd so ‘n bietjie van ‘n stryd wanneer ek gaste kry wat vir ‘n paar dae by ons tuisgaan. Ek wil graag soos Martha my huishouding goed bestuur – alles skoon en netjies en gestryk (ons doen mos alles self hier in Engeland) en die lekkerste kossies wat mooi voorgesit word. Maar die Maria-deel wil graag my eerste wakker uur heerlik aan die Here se voete deurbring, en dan sommer net lekker saam met my gaste kuier. Gelukkig het die Here ook hiermee genade en leer my om eers ontbyt te bedien, mét ‘n blymoedige hart, en my gaste se wasgoed te was, vir my huisgas (wat ook maar weerloos voel weg van haar comfort zone) ‘n drukkie te gee – en dán te gaan stiltetyd hou.

 

Dit herinner my aan Jesus wat by Saggeus tuisgegaan het wanneer ons etenstafel-kuiers hou. Dis vir ons self tot seën wanneer ons mense nooi om by ons te kom eet – medelidmate, jongmense, reisende sendelinge, behoeftiges, bejaardes. So kry ons geleentheid om op hierdie manier Jesus se liefde aktief uit te leef. Daar is so baie eensame mense in vandag se selfgesentreerde gemeenskap, mense wat ‘n geduldige oor en ‘n bemoedigende woord nodig het. En dis nie asof daar elke keer een of ander wonderwerk plaasvind nie – dit sou maak dat ek vergeet om tree vir tree in Jesus se voetspore te stap, al op die lewe se stofpaadjies langs.

 

Nee, ek moet onthou dat wat ek vandag doen in die Naam van Jesus Christus, ewigheidswaarde het. In elk geval kom al die geleenthede, vermoëns en hulpbronne waaroor ek beskik van God self af en ek is net ‘n rentmeester.

Bron:ekerk.org

Kleipot-mens


My antwoord was soos volg: “Weet jy, liewe vrou, ek dink ek stoei net so hard soos enige ander kind van God. Miskien selfs meer! Want hoe meer ek bewus word van dit wat God van my verwag, hoe meer weet ek: ek sal nooit God se wil kan doen soos Hy dit sou wou hê nie. Inteendeel, ek dink ek stel Hom keer op keer teleur met my eiewilligheid, my ongeduldige menswees en my ongehoorsaamheid. Meer as dit stoei ek ook maar baie met Hom oor dinge soos die seerkry, die onreg wat sy kinders tref en die wreedheid van die wêreld om ons. Daar’s dikwels tye wat ek sê: ’Here, ek verstaan nie wat U doen nie … maar ek vertrou U.’ En dan is daar dié tye wat die lewensdruk en verantwoordelikhede van vrou-, ma-, sakepersoon en skrywer vir my net té veel word.

Dis die kere wanneer ek soms broos en moedeloos op ‘n hopie wens Hy wil my sommer net kom haal om altyd by Hom te wees. Om dus jou vraag te antwoord: Nee, hoe hard ek ookal probeer om soos ‘n opregte, gelowige kind van God te leef, ek bly steeds kleipot-mens. Máár dit weerhou my nie daarvan om God verskriklik lief te hê en elke dag van voor af te probéér om sy wil uit te leef nie.” Ja, liewe leser, ons is almal kleipotmense. Ongeag ons menswees en die krag van ons geloof, bly ons steeds maar net breekbare kruike wat maklik kan omval en breek. Sonder dat ons dit wil verkondig, is daar oor elkeen van ons se lewens ‘n groot plakker wat lees: Breekbaar! Feilbaar! Hanteer versigtig! Paulus was ‘n man wat groots genoeg was om sy kleipotbestaan openlik te bely. In sy tweede brief aan die Korintiërs skryf hy: Al is God by my, is ek maar net ‘n doodgewone mens.

Ek is soos ‘n breekbare kleipot. Die lewe stamp my ook maar goed rond … Maar dan gee hy net hierna die perspektief op die mense wat God in hul harte het:

Tog dra ek ‘n baie waardevolle skat hier binne-in my rond. Daarom moet julle weet dat die groot krag van God wat deur my werk, glad nie uit my kom nie. (2 Korintiërs 4:7). Daarom sê hy verder dat hy in swaarkry nie mismoedig raak nie, dat hy in sy radeloosheid altyd wysheid kry, dat God hom in moeilike tye nooit alleen los nie en dat hy na ‘n omval-sessie altyd weer kan opstaan. Dank die Vader saam met my dat ek en jy – ondanks ons feilbare gebrokenheid – ook sy ewige skat in ons ronddra; dat ons daarom altyd weer die moed kan hê om op te staan, heel te word, aan te gaan en voluit te leef.

Grote God, dankie dat ek u heelgemaakte kleipotmens kan wees.

Uit: Siel van ʼn Vrou, CUM

Bron:ekerk.org

God se wagkamer


Vandag dink ek tyd het ons ingehaal – hoe meer tegnologie ontwikkel word om vir ons meer tyd te gee, hoe minder tyd het ons, en hoe haastiger word ons. Ons word meer en meer ongeduldig en ons kan glad nie meer wag nie. Nou kan ons dit nie verdra as iemand voor ons ry en by die snelheidsgrens hou nie, of ‘n oomblik te laat wegtrek nadat die lig al groen geword het.

Hoe het ons nie tou gestaan in die weermag nie? Tou gestaan vir kos, vir mediese sorg, vir toerusting, en ja, selfs vir die badkamer. Maar nou voel dit vir my niemand kan meer wag nie – en nog meer … ons kan nie meer vir die Here wag nie. Ons wil hê die Here moet net so vinnig reageer soos die mense waar ek my hamburger by die deurry-restaurant bestel.  Jy sien, jou deurry-restaurant kan jou hamburger in sekondes aanmekaar sit – maar dan moet JY die ding eet! Kan jy wag op die Here terwyl Hy miskien laaank neem om die perfekte situasie vir jou voor te berei?

 

As iemand by jou huis aankom, en die deurklokkie lui, dan staan hy daar en wag totdat jy kom oopmaak. As hy sien niks gebeur nie, dan sal hy weer lui. My worshond maak ook so: krap-krap aan die deur as sy wil inkom. As sy sien niemand reageer nie, dan sal sy weer so krap-krap en wag en luister of daar reaksie is. Ek het ook al bedorwe brakkies gesien met geen geduld nie – as hulle krap, verwag hulle onmiddellike reaksie, anders sal hulle verwoed krap en tjank totdat hulle in is! Nou kry mens mos soms besoekers wat ook dink hulle is snaaks, en dan lui hulle die klokkie aanhoudend … ding-dong-ding-dong-ding-dong-ding-dong! Ek dink baie van ons ding-dong ook so in die Here se ore, omdat ons geen geduld het om te wag totdat Hy op ons geroep antwoord nie.

God se wagkamer volgens Ps 130:
Uit die dieptes roep ek na U, Here, luister tog na my, Here, hoor tog my hulpgeroep.As U ons sondes in aanmerking sou neem, Here, wie sou dan nog bestaan? Maar by U ís daar vergifnis: daarom word U steeds gedien. Ek stel my vertroue in die Here, ek vertrou op Hom, ek wag op die vervulling van sy woord. Ek wag op die Here meer as wat die wagte op die môre wag, wagte op die môre. Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker. Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes.

“Uit die dieptes roep ek na U, Here!” So skryf die Psalmdigter. En dan sê hy: “WAG”. Jy sien, vandag se kitswêreld het gemaak dat ons nie meer vir die Here wil wag nie.

Kom ons kyk saam na drie vrae:

1)      Hoekom is dit nodig om te wag?

2)      Kan jy vertrou terwyl jy wag?

3)      Wat doen jy terwyl jy wag?

Eerste vraag: Hoekom is dit nodig om te wag?

Ek weet nie of ek die rede kan gee hoekom die Here ons soms laat wag nie, maar ek kan terugkyk op my lewe en die Here prys vir die goed waarvoor ek moes wag. Byvoorbeeld: my kind se geboorte. Ons moes nogal lank wag, en ‘n rukkie geduldig gewees het, voordat ons swanger kon raak met hom – maar dit was die wag werd! So moes ek ook lank wag vir ‘n ander werk, nadat ek my werk verloor het. Hoewel die wag nie lekker was nie, het dit uiteindelik wonderlike resultate opgelewer, en het ek vandag die beste werksomstandighede.

Wag is nou maar eenmaal nie maklik nie! Jy sien, as jy in die dokter se wagkamer sit, dink jy soms hy het van jou vergeet. Intussen is jou lêer amper heel bo op die hopie. En so ook met die Here – Hy IS besig met jou saak, hoewel jy kan dink Hy het opgegee met jou situasie. Onthou: wanneer jy wag is jy afhanklik van iemand anders se program! ‘n Wagkamer kan nogal ‘n ongeduldige plek wees, tensy jy die kuns kan aanleer om daardie tyd nuttig te gebruik. Miskien is dit juis die rede hoekom ons partykeer moet wag – sodat ons kan leer om die wagtyd te benut!

Tweede vraag: Kan jy vertrou terwyl jy wag?

Ps 33:20: “Ons vertou op die Here, Hy is ons hulp en ons beskermer”.
Jy sien, as ons vir die Here iets vra, en Hy spring onmiddellik om ons menslike behoeftes te bevredig, wat dink jy gaan van ons word? Bedorwe brokke. Kom ons sê Hy doen dit altyd, wie is dan in beheer? Onsself. Vertrou terwyl jy wag, beteken dat jy ophou om jou eie planne in werking te forseer. As ons nie vertrou dat die Here beter weet nie, kan ons maar net sowel die lewe sonder Hom aanpak. Ons bid so maklik: “Here,wys my die pad deur die oop- en toemaak van deure” Maar more, as die deur nog toe is, skop ons hom oop. En nog meer, as die Here nie vinnig genoeg reageer nie, gaan raadpleeg ons sommer ander mense… en dan wil ons hê daardie mense moet vir ons sê wat die Here vir ons wil sê. Intussen sê die Here miskien net vir jou: “Wag. Ek het jou gebed gehoor. Maar wag! Ek werk aan jou saak. Ek het nie opgegee nie”. Ek dink nie jy hoef noodwendig 1000 mense op te lyn om saam te bid nie – onthou, jy is die eerste lyn van gebed. Die Here verstaan beslis jou nood en jou situasie – kan jy Hom vertrou terwyl jy wag?

Derde vraag: Wat maak jy terwyl jy wag?

Wag is nie ‘n passiewe affêre nie. Wat doen ons gewoonlik as ons moet wag? Ons kla! Kla by onsself, kla by ander, en ja, kla selfs by die Here. Wat kan ek doen terwyl ek wag?

  • Leer. Leer uit die situasie, leer by ander, leer jouself ken. Leer om te verstaan dat wag karakter bou. Leer om die stilte te geniet.

  • Gebruik jou wagtyd om vir ander tot diens te wees. In die dokter se wagkamer kan jy maklik vir jouself ‘n “pity – party” aanmekaar slaan, totdat daar iemand instap wat werklik in die nood is. Terwyl jy wag, kyk om jou en sien dat jy nie alleen in God se wagkamer sit nie. Gebruik daardie tyd om vir ander te vertel hoe gróót God is, en nie hoe stadig Hy is nie. Vertel vir ander dat jy opgewonde is oor die uitkoms wat kom.

  • Wagtyd is soms stilword-tyd. Moenie 1000 versies gaan soek om te probeer staaf dat jy die oplossing sien soos jy dit wil sien nie – so probeer ons die Here manipuleer.

  • Prys die Here terwyl jy wag. En dit kan jy nét doen as jy op Hom kan vertrou, en as jy op Sy tydsberekening kan vertrou. Onthou jy vir Paulus en Silas in die tronk? Hulle is letterlik dik geslaan, en wag vir ‘n vonnis. En wat doen Paulus? Hy sê: “Silas, vat die noot, ons gaan nou sing”. Dink jy nie Paulus was ook bietjie haastig om daar uit te kom nie? Hy het iets verstaan van tyd nuttig gebruik, ten spyte van sy vrot omstandighede. Jy sien, as jy regtig die Here vertrou, kan jy Sy lof besing terwyl jy wag, want dan het jy mos klaar aanvaar dat Hy weet wat Hy doen – of hoe?

Waarvoor wag jy? Daar is so baie dinge wat mense sou kon opnoem. Een ding kan jy egter verseker weet: die beste goed gebeur met tyd. Goeie wyn vat tyd, ‘n swangerskap vat 9 maande. Abraham het lánk gewag – en kyk die nageslag! Die Israeliete het 40 jaar gewag – en kyk die land van melk en heuning!

Kan jy nog so bietjie wag?

Bron:  heuning.co.za

Jesus-mense leef ander se seerkry raak


Die wrede moord op Johannes die Doper, ontstel Jesus so, dat Hy Homself afsonder op ‘n stil plek – sy hart is gebreek, Hy treur en wil alleen wees. Jesus verstaan die hartseer wat met dood gepaard gaan. Hy verstaan ons hartseer, en Hy gee ons ook ‘n Gees-vervulde hart om saam met ander te huil met die verlies van ‘n dierbare. Ons kan daar wees vir mekaar in hartseer tye. Met Jesus se Gees in ons, is Hy by elkeen wat self hartseer is, of wat ander ondersteun wat hartseer is.

Siekte ontneem so baie mense van lewenskwaliteit. Jesus het ‘n hart vir siek mense. Hy verstaan die onsekerheid wat met siektetoestande gepaard gaan. In sy tyd op aarde was daar glad nie die mediese kennis en behandeling van vandag beskikbaar nie. Vandag sien ons God se hand in die mediese professie en gebruik Hy die medici om lewenskwaliteit vir siek mense terug te gee. Maar terselfdertyd beteken dit dat Jesus-mense mekaar en vir ander nie-Jesus-mense, liefdevol ondersteun tydens alle vorme van siekte.

Eers die dood van ‘n geliefde, daarna ‘n klomp siekes wat genees word, en dan ‘n baie groot skare honger mense in die middel van nêrens. Die Jesus-hart gee met ‘n wonderwerk kos vir die honger skare: vyf brode en twee visse voed meer as 5000 mense. Maar uiteindelik leer ons Jesus werklik ken as die Brood van die Lewe. Met ‘n Jesus-hart kan ons elke dag brood en Brood uitdeel in ‘n fisies en geestelik honger wêreld!

Met ‘n Jesus-hart loop ons deur die stof strate van ons daaglikse doen en late, en kry ons mense“innig jammer” wat hartseer, siek en/of honger is – om dan ook vir hulle Jesus te bring!

Bron:http://doomcharl.blogspot.co.za/

Sê jy: “Ek het jou lief!“?

 

Hierdie soeke na ander se foute is nie ’n nuutjie van ons tyd nie. Dis ’n oeroue méns-ding. Het Adam nie die vinger na Eva gewys en Eva weer die slang beskuldig nie? En dink maar hoe gou het die mensdom die Messias veroordeel, hoe maklik het die Fariseërs enige andersdenkende veroordeel en hoe vinnig het die Joodse Raad die gelowiges verdoem.

Jesus het Hom egter baie duidelik en hard teen ons mensdom se selfaangestelde oordeel uitgespreek. Hy het ’n reuse hekel gehad in mense wat voorgee wat hulle nie is nie, wat minderbevoorregtes verkleineer en ander links en regs veroordeel. Hy het dit duidelik gemaak dat die God van liefde veroordeling haat:

  • Wanneer sy dissipels die “eenvoudige” kindertjies van Hom af wil weghou, plaas Hy die onskuld van ’n kind direk langs die troon van sy Vader.

  • Toe die Fariseërs die “sondige“, owerspelige vrou wou stenig, het Hy hulle gedwing om diep in hul eie harte te kyk sodat hulle hul skuld kon raaksien.

  • Wanneer mense van Hom verwag het om by belangrikes tuis te gaan, het Hy verkies om sy voete onder die tafel van ’n “lae klas“ tollenaar in te skuif.

  • Hy het die “arm“ vrou wat haar laaste geldstukkies weggegee het, as ’n skatryke in die hemel geklassifiseer.

Jesus het ons kom leer om mense met hul swakhede en al te aanvaar. Hy het vir ons kom sê dat God se koninkryk ánders werk. Dis die plek waar mense se harte geweeg word! Dis die plek waar “klein“ mensies, eenvoudiges, armes, sondaars … welkom is wanneer hulle hul eie swakheid erken en hulself aan Hom oorgee.

As ons groot God verwerpte en gebroke mense met sy liefde omarm het, moet ek en jy nie ook maar probeer om dit meer te doen nie? Kom ons besluit om van vandag af minder te veroordeel, minder op ander neer te sien en elkeen wat ons pad kruis … met sy onvoorwaardelike liefde te koester.

Ek staan skuldig voor U met my veroordelende hart, Here. Vergewe my en leer my om ander soos U lief te hê.

Uit: Siel van ʼn Vrou, CUM

Gee vir my van daai rooi goed

 

Gen. 25:19-34
Hier volg besonderhede oor Isak seun van Abraham: Abraham was Isak se pa, en toe Isak veertig jaar oud was, het hy met Rebekka getrou. Sy was die dogter van Betuel, ‘n Arameër uit Paddan-Aram, en ‘n suster van Laban die Arameër. Isak het tot die Here gebid oor sy vrou, want sy was kinderloos. Die Here het sy gebed verhoor, en sy vrou Rebekka het swanger geword. Die kinders het in haar teen mekaar gestamp, en toe sê sy: “Waarom gebeur so iets met my?” Sy het toe die Here gaan raadpleeg, en Hy het vir haar gesê: “Daar is twee nasies in jou, twee volke uit jou sal van mekaar geskei word. Een sal sterker wees as die ander, die oudste sal die jongste dien.” Toe Rebekka haar kinders in die wêreld bring, was dit tweelingseuntjies. Die eerste is gebore: rooi, vol hare soos ‘n veljas, en hy is Esau genoem. Sy broer is na hom gebore en dié se hand het aan Esau se hakskeen vasgehou. Hy is Jakob genoem. Isak was sestig jaar oud toe hulle gebore is. Die seuns het grootgeword. Esau was ‘n ervare jagter, ‘n man van die veld; Jakob was ‘n rustige mens, hy het tuis gebly. Isak het vir Esau voorgetrek, want Isak het van wildsvleis gehou. Rebekka weer het vir Jakob voorgetrek. Op ‘n dag terwyl Jakob lensiesop aan die kook was, kom Esau doodmoeg uit die veld daar aan en sê vir Jakob: “Laat my gou van die rooi goed wegsluk, van daardie rooi goed. Ek is doodmoeg!” Daarom is hy Edom genoem. Toe sê Jakob vir hom: “Verkoop eers jou reg as eersgeborene aan my.” Esau het geantwoord: “Ek gaan tog sterf. Wat baat dit my om die eersgeborene te wees?” Jakob sê toe vir hom: “Beloof my nou met ‘n eed dat jy jou reg as eersgeborene aan my oormaak.” Esau het dit gedoen en so sy reg as eersgeborene aan Jakob verkoop. Daarna het hy vir Esau brood en lensiesop gegee, en hy het geëet. Toe hy klaar was, het hy uitgestap. Dit is hoe min Esau gedink het van sy reg as eersgeborene.

’n Vreemde verhaal wat hom hier afspeel tussen twee broers (’n tweeling), wat hemelsbreed van mekaar verskil. Jakob, sy ma se kind, wat rustig by die huis bly en iets lekker maak om te eet; Esau, sy pa se oogappel wat ’n man van die veld was. Esau kom moeg uit die veld uit, bruingebrand en gespierd. Dit klink amper of hy soos Hagar die verskriklike gelyk het. Maar in een onbesonne oomblik gooi hy sy reg as eersgeborene weg vir een enkele ete. “Dit is hoe min Esau gedink het van sy reg as eersgeborene” (vers 34). Storm in, eet hom dik, slaan selfvoldaan op sy maag en stap uit en gaan lê dalk op sy kooi. Hy het ingestap met die reg as eersgeborene, honger. Hy stap uit – lekker geëet, maar  verloor iets geweldig kosbaar.

Die eersgeborene was nie sommer ’n hierjy storie nie. Hy sou ⅔ van alles van sy pa erf en ook die familie se beheer en bestuur oorneem. Na die pa se afsterwe neem die oudste seun die leiding van die groep oor. Maar jy sien, mens kyk altyd in die voordele vas, maar daar is ’n ander kant en dit is die verantwoordelikheid wat daarmee saamgaan. ’n Leier se werk is nie ’n maklike werk nie. Alles wat die pa tot hiertoe reggekry het, land alles op die skouers van die oudste.

Mens kan aflei dat Esau al die kwaliteite van ’n goeie leier gehad het. Hy was ’n veld-ou, besig, hardwerkend, bietjie impulsief. Hy kon gesag afgedwing met sy rowwe voorkoms. Sy manlikheid was vir sy pa ’n sieraad en sy pa het hom as ’n gebore leier gesien. Jakob word so half as ‘n “softie” uitgebeeld, mamma se seuntjie wat by die huis gebly het en deur sy ma voorgetrek is. Hy was dalk meer berekenend en versigtig, konserwatief in sy uitkyk en het meer langtermyn gedink as om alles net te doen en klaar te kry. Jakob was net enkele minute jonger as Esau en net hierdie enkele minute het hom weggehou van die voordele van die eersgeborene se regte. Was hy ’n sluwe ou? So ’n onder-draai-die-duiwel-rond-karakter? ’n Rukkie later sou hy deelneem aan sy ma se bedrog om sy pa se seën te kry. Sy ma het ’n bokvelletjie vasgemaak aan sy arms sodat sy pa sou dink dis die harige Esau. Toe kom hy met die truuk wat eiendomsagente vandag nog gebruik. Hulle sê mos jy moet uie braai in jou kombuis wanneer voornemende kopers kom huis kyk. Daai lekker huislike reuk beïnvloed hulle dalk! Toe slaan Jakob vir Esau op daai een sagte plekkie waar hy uiters kwesbaar is. Die pad na ’n man se hart loop hoeka deur sy maag!

Nou kom ons by ’n vreemde vraag:
Gen. 25:22-23
Die kinders het in haar teen mekaar gestamp, en toe sê sy: “Waarom gebeur so iets met my?” Sy het toe die Here gaan raadpleeg, en Hy het vir haar gesê: “Daar is twee nasies in jou, twee volke uit jou sal van mekaar geskei word. Een sal sterker wees as die ander, die oudste sal die jongste dien.”

Vóór hulle geboorte het die Here vir Rebekka gesê: “Die oudste sal die jongste dien”. Dis vir my baie vreemd, want hier lyk dit of Esau die slagoffer is van God se plan. Hoekom op aarde is Jakob dan nie eerste gebore nie? Dis tog moontlik vir God, of hoe? Of het Esau anders uitgedraai in sy lewe as wat God se plan vir hom as leier was? Hoekom dink ek so onwillekeurig aan Judas Iskariot? Judas het sy saligheid vir 30 muntstukke verruil en Esau sy reg as eersgeborene vir ’n pot sop.

Mal 1:2-3
Ek het julle lief, sê die Here. Maar julle vra: “Hoe het U ons lief?” Esau was tog Jakob se broer, sê die Here, en tog het Ek vir Jakob liefgehad en vir Esau gehaat. Ek het sy bergland ‘n verlate plek gemaak, sy woongebied vir die woestynjakkalse gegee.

Sjoe, dis harde woorde! Hoekom sou die Here vir Esau haat? Dit lyk so half of God nie vir Esau uitverkies het nie, want twee groot insidente vind plaas om Esau met Jakob te vervang. Eers die pot sop-episode, waar Esau willens en wetens afstand doen van ’n reuse nalatenskap en dan later waar Isak bedrieg word, sodat hy vir Jakob die familie-seën gee. Toe Isak agterkom wat gebeur het, moes hy vir Esau sê: “Ek het nie nog ’n seën vir jou nie”. Jitte, ek wonder so by myself of God hierdie ding ge-orkestreer het, of Hy dit net toegelaat het en of dit totaal uit Sy hande was.

Vir my gaan een van  die lesse uit hierdie stuk geskiedenis oor keuses. Hoe lyk ons keuses as daai pot lensiesop voor ons neergesit word? Hoeveel is mense nie bereid om prys te gee vir die lekkerte wat gewoonlik van korte duur is nie. Wat is my en jou prys? Die slim mens sê elke mens het ’n prys, ’n “soft spot”, ’n Achilles heel, waar jy maklik uitgehaal word as daar ’n draaibal kom. Esau se hele toekoms, en dié van sy nageslag, is in die gedrang gebring deur die een swak besluit wat hy neem toe hy kwesbaar was. Ek glo elkeen van ons het ’n stuk Esau in ons waarmee ons verkeerde besluite maak in ’n oomblik van swakheid. Esau se swak plek was sy hongerte – dit lyk so onskuldig – maar hy het nie aan die konsekwensies gedink nie. Party mense se swak plek is geld, waar ’n oomblik se “quick buck” bankrotskap teweegbring. Party mense se kortstondige genot wanneer oor die draad gespring word na die skelmpie, maak dat daardie persoon eendag alleen oud word. Sommige se “pot lensiesop” kom in die vorm van ’n drankbottel, wat maak dat jy te gou sterf weens jou liggaam wat inkonk, om dan ook niemand langs jou bed te hê in jou alleentyd nie. ’n Paar honderd rand word gegaps by die werk, in ruil vir jare in die tronk. Esau se woorde was: “Ek gaan tog sterf, wat baat dit my om die eersgeborene te wees”? Vriend, ek glo nie Esau was ’n “victim” van God se planne nie. God het geweet hoe Esau gaan kies. Net so min is ek en jy slagoffers van God se planne. Daarom werk hierdie verskoning van: “so gemaak en so laat staan” nie.

Vandag se keuse kan ’n leeftyd se invloed vir jou hê. Kom ons dink voor ons doen.

Bron: heuning.co.za