Daarmee probeer ons simbolies sê dat jy maar daarvan moet vergeet. Net so moet Openbaring se verwysing na die merk op die voorkop en die hand simbolies verstaan word as dat die merk op die voorkop verwys na besit aan die een kant, en mense se manier van dink aan die ander kant. In die antieke tyd is slawe dikwels gemerk op die voorkop en so word daar gewys aan die wie die slaaf behoort. Die slaaf het ook die verantwoordelikheid gehad om lojaal te wees aan die eienaar in woord en daad.

In Openbaring is dit nie net die kinders van die duiwel wat die merk sal dra nie. God se kinders word in Openbaring ook op die voorkop gemerk (vgl. Openb 7:3). Inteendeel, in die verhaal van Openbaring word die kinders van God op hulle voorkoppe verseël voordat daar nog enigsins sprake is van dat die duiwel se volgelinge ‘n merk dra. Daarom kan ons sê dat die duiwel die aksie van God eintlik dupliseer, hy kon dit nie eers self uitdink nie. Die merk waarmee God sy kinders merk dien as bewys dat hulle God se eiendom is en dat die duiwel nie reg op hulle lewens het nie. Die mense met God se merk op hulle voorkoppe is ook diegene wat in hulle denke en dade lojaal is teenoor God.

Myns insiens is die eposse wat die rondte doen verkeerd as hulle die mikro-chips verbind aan die merk van die dier in Openbaring. Ons moet onthou dat die boodskap van Openbaring vir die eerste lesers belangrike betekenis gedra het in die eerste eeu. Deur die boodskap te beperk tot ons tyd beteken dat ons die boodskap daarvan vir die eerste lesers ontken. Vir die eerste lesers twee duisend jaar gelede sou die merk op die voorkop die konnotasie dra van eienaarskap, met die duidelike boodskap dat mens of aan God of aan die duiwel behoort. Dit kan veral gesien word in die manier waarop mens dink en optree.

Hier onder verskyn die tekste uit Openbaring wat handel oor die merk van God en die merk van die dier:

Openbaring 7:1 En ná hierdie dinge het ek vier engele op die vier hoeke van die aarde sien staan, en hulle het die vier winde van die aarde vasgehou, sodat geen wind sou waai op die aarde of op die see of teen enige boom nie.

Openbaring 7:2 En ek het ‘n ander engel sien opkom van die opgang van die son, met die seël van die lewende God; en hy het met ‘n groot stem geroep na die vier engele aan wie dit gegee is om die aarde en die see te beskadig

Openbaring 7:3 en gesê: Moenie die aarde of die see of die bome beskadig voordat ons die diensknegte van onse God op hulle voorhoofde verseël het nie.

(Openbaring 13:16 AOV) En hy maak dat aan almal, klein en groot, en die rykes en die armes, en die vrymense en die slawe ‘n merk op hulle regterhand en op hulle voorhoofde gegee word;

(Openbaring 13:17 AOV) sodat niemand kan koop of verkoop nie, behalwe hy wat die merk of die naam van die dier of die getal van sy naam het.

(Openbaring 14:9 AOV) En ‘n derde engel het hulle gevolg en met ‘n groot stem gesê: As iemand die dier en sy beeld aanbid en ‘n merk op sy voorhoof of op sy hand ontvang,

(Openbaring 14:11 AOV) En die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid, en hulle het dag en nag geen rus nie hulle wat die dier en sy beeld aanbid, en elkeen wat die merk van sy naam ontvang.

(Openbaring 16:2 AOV) Toe gaan die eerste een weg en gooi sy skaal op die aarde uit, en kwaai en bose swere het aan die mense gekom wat die merk van die dier gehad het en sy beeld aanbid het.

(Openbaring 19:20 AOV) En die dier is gevange geneem, en saam met hom die valse profeet wat die tekens in sy teenwoordigheid gedoen het, waarmee hy húlle verlei het wat die merk van die dier ontvang en sy beeld aanbid het. Lewend is die twee gewerp in die vuurpoel wat met swawel brand.

NGVishoek: Ds. ( dominee ) Martin Barnard.

Volgens hierdie gedeelte word Josua met die dubbele kroon verheerlik. Hy sou natuurlik nie verstaan  waarom hy so vereer word nie en daarom verklaar die Here dit self. Hy word as tipe van Christus gebruik – dit is reeds in vers 12 baie duidelik: “Kyk daar kom die Man wie se Naam is Spruit, en Hy sal uit sy plek uitspruit, en hy sal die Tempel van die Here bou.” Sag 6:12. Hier is dit asof die oog van die profeet alreeds die prototipe van 
hierdie boodskap raaksien. Dit is asof hy al die stem van Pilatus ’n paar honderd jaar later hoor toe Jesus uit sy paleis kom. Daar is ook verskeie verwysings in Jesaja en Jeremia na Jesus as die ‘Spruit’. (Jes 53:2; Jer 23:5-8; Jer 33:14-15).

Gestalte sonder heerlikheid
By die verskyning van die ‘Spruit’ op aarde, sal Hy ook geen gestalte of heerlikheid hê nie – hy sal verag word. Maar die ‘Tempel’ wat gebou word, en waarna hier simbolies verwys word, is die ‘Tempel’ van gelowiges wat deur die Heilige Gees opgerig sal word. En dit is juis na daardie toekoms wat Sagaria reeds die oog van die gelowiges gerig het. Ons lees in vers 13: “Ook sal Hy priester wees op Sy troon.”  Dit is nie ’n priesterskap wat voortspruit uit die aardse afstamming soos dié van Levi nie (Hebr 7:3), maar is die priesterskap van ’n beter verbond en het te doen met die ‘onvernietigbare lewe’ (Heb 7:22). Hierdie Koningskap en die verbonde priesterskap is ’n geheime voorneme aan die uitverkore mensdom wat vrede gaan bring. Alleen deur Sy priesterlike lyde is daar vergewing van sonde.

Die belofte aan die mensdom
Die krone moet deur die mense bewaar word om die volk aan die profesie wat uit die handeling gespreek het, te herinner – naamlik dat die man met die naam ‘Spruit’ op pad is, en dat hy kom vir dié wat “ver is” (Sag 6:15). Aanvanklik (in die ou bedeling) was die heidene ver van God en in ons bedeling is dit weer die Joodse volk wat ver van Hom af is. Maar wat ’n heerlike toekoms wag daar nie op hulle wat van ver gekom het nie! Hulle sal aan die tempel van die Here help bou (vergelyk v 15). Dan sal hulle wat van ver uit hulle eeue lange afvalligheid en verblinding gekom het, Hom sien soos die profete van ouds Hom gesien het, en hulle sal Hom ken – ken uit liefde! En dan sal hulle sien en erken wat hulle al die eeue nie wou erken nie, naamlik dat hierdie woorde van Sagaria inderdaad woorde van God wat deur Sagaria gespreek is, was.

Christus herbou die tempel
Dit is eers as ons weer nougeset begin luister, ook na die woorde van die profete, dat ons sal besef hoe daardie tempel deur Christus gebou word en hoe en waartoe hy werklik verrys het. Ons kan amper saam met Paulus hier uitroep: “Hoe ondeur-grondelik is Sy oordele en onnaspeurlik sy weë!” Rom 11:33.

was die seun van S.J. du Toit (een van die Bybelvertalers in Afrikaans) en het hierdie preek in ongeveer 1948 gelewer. Meer inligting beskikbaar by Faans Klopper – faansk@telkomsa.net

Bron:  juig.co.za