Is daar ‘n verandering in jou lewe?
Romeine 8 is ’n opsomming van die Apostel Paulus se lering tot op daardie tydstip en beklemtoon dat daar verandering in jou lewe sigbaar moet wees. Die Skrif lê ’n fondasie van waarheid en ons moet ons lewens op daardie fondasie baseer. Ons lewe nie altyd volmaak nie en ons mag dalk nie die waarheid wat in die Bybel bekend gemaak word, ten volle verstaan of toepas nie, maar dit maak dit nie minder waar nie. Een van die geheime om ’n oorwinnende Christelike lewe te leef, is dat jy daardie waarheid begin begryp, neem en bely en sê: Die Skrif sê dat ons gered is, besig is om gered te word en dat ons uiteindelik gered sal wees wanneer ons die volheid van daardie ervaring ken. Dit is ’n huidige, nog nie, en toekomstige proses. Ons moet Romeine 8 en 6 ons eie maak en dit gedurig bepeins…
Geen veroordeling meer nie
“Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie. Die wet van die Gees wat aan jou in Christus Jesus die lewe gee, het jou vrygemaak van die wet van sonde en dood.” Rom 8:1-2. Die wonderlike waarheid is dat, wanneer ons ons vertroue in Jesus Christus stel, veroordeling wegval en ons vry is om in ’n wonderlike werklikheid te leef sonder die oordeel van God. Die enigste voorwaarde is dat ons in Jesus moet bly. Ons leef in ’n wêreld waar daar twee tipes mense is – diegene onder veroordeling, en diegene wat nie is nie. Die enigste rede waarom sommige nie veroordeel is nie, is omdat hulle op Jesus Christus vertrou en aan hulle aan Hom onderwerp. Geen hoeveelheid liefdadigheid, goeie dade en ’n edele lewe sal ooit enige guns by God wen nie; dit is slegs moontlik deur Jesus.
“Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie. Die wet van die Gees wat aan jou in Christus Jesus die lewe gee, het jou vrygemaak van die wet van sonde en dood.” Rom 8:1-2. Die wonderlike waarheid is dat, wanneer ons ons vertroue in Jesus Christus stel, veroordeling wegval en ons vry is om in ’n wonderlike werklikheid te leef sonder die oordeel van God. Die enigste voorwaarde is dat ons in Jesus moet bly. Ons leef in ’n wêreld waar daar twee tipes mense is – diegene onder veroordeling, en diegene wat nie is nie. Die enigste rede waarom sommige nie veroordeel is nie, is omdat hulle op Jesus Christus vertrou en aan hulle aan Hom onderwerp. Geen hoeveelheid liefdadigheid, goeie dade en ’n edele lewe sal ooit enige guns by God wen nie; dit is slegs moontlik deur Jesus.
Die belangrike transaksie
God het nie ons sonde en skuld bloot opsy gestoot nie. Hy sê nie dat jou sonde nie meer saak maak en dat die verlede van geen belang is nie. Hy sê dat daar met sonde en die straf daarvoor afgereken is, soos geprofeteer is in Jesaja 53:6: “maar die Here het die ongeregtigheid van ons almal op Hom laat neerkom.” Ons word nie meer veroordeel nie omdat ’n belangrike transaksie plaasgevind het – in plaas daarvan om ons te straf en te oordeel, het God Sy eie Seun gestraf. “Want God het…deur Sy eie Seun in die gelykheid van die sondige vlees te stuur, en dit ter wille van die sonde, die sonde veroordeel in die vlees, sodat die reg van die wet vervul kon word in ons wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.” Rom 8:3-4.
Reaksie op jou nuwe vryheid
God het aan almal wat in Christus glo,
geregtigheid as ’n gawe geskenk. Ons het regverdigmaking deur die geloof ontvang, wat die hoeksteen van die Christelike geloof is. Paulus sê in Romeine 8 dat ons lewe moet weerspieël dat ons deur die geloof geregverdig is en nie meer veroordeel is nie. Sonde sal nie meer oor ons heers nie, ons dien ’n nuwe Meester; ons is dood vir die sonde en moet in die werklikheid daarvan leef. Paulus sê dat ons op twee maniere hierop reageer:
Ons volhard in sonde omdat ons genade ontvang: “Wat moet ons nou hiervan sê? Moet ons aanhou sonde doen sodat die genade kan toeneem? Beslis nie. Hoe kan ons wat dood is vir sonde, nog daarin voortlewe?” Rom 6:1-2. Paulus spreek die mense in sy samelewing aan; dieselfde tipe mense wat ons steeds in ons eie samelewing aantref – diegene wat dink dat sake goed sal afloop vir hulle omdat hulle genade ontvang het en daar met sonde afgereken is. Dit word ‘antinomianisme’ genoem, ’n oordrywing van regverdigmaking deur die geloof, wat ’n dwaallering is. In Paulus se tyd was daar mense wat in sonde volhard het omdat hulle “onder genade leef”. Sommige mense sal selfs sê dat hoe meer hulle sondig, hoe meer genade is daar tot verheerliking van God. Paulus bevraagteken dit en sê, as jy van iets verlos word, hoe kan jy terugkeer en weer ’n slaaf daarvan word?
Toe ek ’n seuntjie was, het ek amper verdrink toe ek by Port Alfred in ’n seestroom beland het en weggesleur is. Skielik het ek sterk arms om my gevoel toe ’n lewensredder my gryp en met my na die strand toe swem. Tot my eie en my ouers se verligting is ek na veiligheid gebring. Ek sou gek wees om weer reguit in die sterk seestroom in te gaan, maar dit is presies wat die doktrine en ingesteldheid van antinomianisme is – die oortuiging dat ongeag hoe ek lewe, genade my herhaaldelik sal red.
Jy gaan voort om veroordeel te voel
Aan die ander kant lees sommige mense Romeine 8 en 6 en sê dat hulle “dood is vir sonde”, maar hulle weet dat hulle met sekere sondes worstel en daarom dink hulle dat hulle steeds veroordeel is en leef hulle onder die las van veroordeling. Dit is die ander
uiterste. Daardie mense glo nie dat hulle waarlik dood is vir sonde nie. Sommige worstel hiermee en moet hoor wat die Woord van die Here hieromtrent sê.
Wat sê die Bybel?
Daar is drie eenvoudige en diepgaande ge-loofsverklarings wat ek met julle wil deel. Die Skrif sê dat gelowiges nie meer onder veroordeling hoef te leef nie, maar ons moet
hierdie waarhede vir onsself toe-eien en ons lewe daarop baseer. Wat is die waarheid wat ons in hierdie gedeelte van die Skrif aantref en moet toe-eien?
Die Bybel verklaar dat ons in Jesus Christus ’n nuwe posisie beklee
Martin Lloyd-Jones, die vername prediker en apologeet, sê in sy kommentaar op Romeine dat “God ons uit die een veld geneem en in ’n ander een geplaas het.” Ons kan ook sê dat God ons uit een koninkryk geneem en in ’n ander koninkryk geplaas het. Die Here verklaar dit as die waarheid en dit is die werklikheid wat plaasvind, ongeag of ons dit verstaan of nie. Die Bybel sê dat ons “nuwe skepsels” in Christus is en as jy op Hom vertrou, moet jy daardie belofte vir jouself toe-eien. Jy is ’n nuwe mens en behoort nou aan Iemand anders. Jy het nou nuwe regte en kan jouself ’n kind van God noem
(1 Johannes 3:1). Jy is verlos. Dit is die werklikheid. Volgens die Skrif is dit die waarheid oor jou as jy jouself aan Jesus Christus verbind het en Hom as jou Heer en Verlosser bely.
Dit laat my dink aan Kate Middleton, die hertogin van Cambridge. Sy was net ’n dood-gewone burger…en toe ontmoet sy vir prins William en haar lewe het verander. Nadat sy met hom getroud is, het haar wettige status verander; ook haar titel het verander en sy het ’n koninklike geword. Ek is seker daarvan sy word per geleentheid in die oggend wakker
en wonder hoe dit gebeur het. Wetlik het haar hele lewe verander. Dit is ’n objektiewe waarheid, selfs al sou sy soms sukkel om dit te glo. Die Skrif sê dat toe ons Christus aangeneem het, ons posisie verander het. Ons moet deur die geloof glo omdat dit die waarheid is. Jy is nie meer wie jy voorheen was nie.
Ons is dood vir sonde
“Dié wat hulle deur hulle sondige natuur laat beheers, hou hulle besig met die dinge van die sondige natuur, maar dié wat hulle deur die Gees laat beheers, hou hulle besig met die dinge van die Gees. Die dinge waarmee die sondige natuur van die mens hom besig hou, loop uit op die dood, maar die dinge waarmee die Gees Hom besig hou, bring lewe en vrede. Die dinge waarmee die sondige natuur van die mens hom besig hou, is immers vyandskap teen God. Die sondige natuur onderwerp hom nie aan die wet van God nie, dit kan trouens ook nie. Dié wat hulle deur hulle sondige natuur laat beheers, kan nie die wil van God doen nie.” Romeine 8:5-8.
Soms kyk ons na die Skrif en verstaan nie waaroor Paulus praat nie omdat ons steeds met sondes worstel. Objektief en volgens God se beskikking, is dié van ons wat op die Here
Jesus vertrou, dood vir sonde, ongeag of ons dit begryp of nie. Dit is die “nou”. Paulus praat nie hier van die heiligmakingsproses nie, hy skryf in die “aorist”-tyd (Griekse woord vir verlede tyd) en verklaar dat dit reeds plaasgevind het. Dit is die objektiewe waarheid.
Galasiërs 2:20: “Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het.” Die dag toe jy Christus aangeneem het, is jy ook eens en vir altyd vir die sonde dood.
’n Nuwe Meester heers nou oor ons
“Want die sonde sal oor julle nie heers nie; want julle is nie onder die wet nie, maar onder die genade.” Rom 6:14. Ek glo dat ons nie meer skuld of ’n verpligting teenoor die ou slawemeester het nie, maar dat ’n nuwe Meester nou oor ons heers. Daar is ’n nuwe Here aan wie ons onderdanig moet wees; ons is vrygemaak.
Wanneer ons tot die geloof kom en verklaar dat ons verlos is en nie meer onder veroordeling leef nie, staan ons op die grondslag van daardie drie waarhede.
Waarom worstel ons dan steeds met sonde?
Waarom voel ons dan soms nog dat ons die Here in die steek gelaat het?
Ons leef in ’n sondige wêreld
Ons word elke dag in hierdie sondige wêreld met wêreldse waardes oorval en vergeet wie ons is. Ons leef in ’n wêreld wat nog altyd sondig was, maar dit wil voorkom asof dit tog vererger. Deesdae doen en sê selfs Christene dinge wat hulle nooit jare gelede sou doen of gesê het nie en dit is omdat ons ongevoelig vir sonde geword het. Dit is hoekom Paulus in Romeine 12:2 sê dat ons moet verander deur ons “denke te vernuwe”. Die werklikheid is dat selfs al is dit die objektiewe waarheid oor ons, leef ons subjektief steeds onder die meedoënlose druk van die wêreld.
Daar is steeds ’n stryd teen die vlees
Paulus praat van die ”sondige natuur” en hoewel ons objektief dood is vir sonde, is daar steeds die stryd teen die vlees. Daar is steeds ’n stryd wat ons moet voer en oorkom. Ons het gewoontes en verslawings waarvan ons bevry moet word.
Daar is ’n vyand wat nie die stryd gewonne gee nie
Dit is een aspek wat ons dikwels vergeet. “Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die bose magte van hierdie sondige wêreld, teen die bose geeste in die lug.” Ef 6:12. Elke oomblik van die dag voer die vyand en sy bose hordes ’n stryd teen ons en wil hê dat ons moet struikel en vergeet wie ons is.
Wat staan ons dus te doen?
In 1867 het Abraham Lincoln die wet deurgevoer vir die bevryding van slawe en dit was ’n heuglike dag vir duisende mense wie se lewe verander het. Baie slawe het egter geworstel om hulle nuutgevonde vryheid uit te leef, want hoewel hulle wetlik vry was, was hulle so gewoond daaraan om slaaf te wees dat hulle nie die feit kon verwerk dat hulle nie meer ’n slawemeester hoef te dien nie. Dít het nie die werklikheid verander dat hulle vry was nie, hulle kon dit bloot net nie ervaar nie. Hulle moes hulleself daagliks aan hulle nuwe stand herinner.
In die werklikheid van ons daaglikse stryd met die wêreld, ons vlees en die duiwel, moet ons onsself gereeld daaraan herinner wie ons is. Nie een van ons spring versoeking vry nie; ons voer almal daardie stryd. Een manier waarop ons as Christene in oorwinning kan leef, is om onsself daaraan te herinner dat ons kinders van God is. Ons moet daarna streef om so te leef, praat en op te tree dat dit Hom verheerlik en weerspieël. Dit is Christus in my wat die hoop van die heerlikheid is.
Ons moet sonde nie vastrapplek gee nie
“As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself en is die waarheid nie in ons nie.”
1 Joh 1:8. Johannes gaan voort in die volgende vers: “As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.” Ons moet daarom sonde nie vastrapplek gee nie, dit bely en by die altaar neerlê, dan word ons bevry.
Ons moet ons daagliks aan Christus toewy en Hom vra om ons deur Sy Gees te herinner dat ons deel van Sy koninkryk is. Ons is gered en staar geen veroordeling deur die Here in die gesig nie. Ons is ook terselfdertyd besig om gered te word en daar sal ’n wonderlike dag aanbreek wanneer ons Jesus sal ontmoet en Hy sal sê: “Mooi so, goeie en getroue dienskneg…Gaan in in die vreugde van jou Heer.”
Spreek hierdie geloofsverklaring uit: ““Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het.” Gal 2:20.
Bron:juig.co.za
Dit is ongeveer ’n driekwart vierkante meter groot as ons dit sou ooprol. Ons brein gebruik die ekwivalent van enigiets tussen 12 tot 23 watt se krag volgens navorsers. Tot soveel as 20% van ons liggaam se energie word trouens hier verbruik. Een geleerde bereken dat indien ’n rekenaar dieselfde aantal verwerkings moes doen wat ons brein daagliks doen, dan sou dit 40 miljoen keer meer energie hiervoor benodig. Pierce Howard, ’n bekende brein–navorser, bereken die brein beskik oor ’n kapasiteit van 2.8 × 1020, oftewel, die vermoë om tien miljoen boeke van sowat ’n duisend bladsye elk aktief te stoor.
Hoe wonderbaarlik het God ons nie geskep nie! Ons vertel graag dat ons God se handewerk orals in die skepping raaksien. Dit is ook reg so. Maar ons sien te min kere raak hoe aangrypend God ons elkeen aanmekaar geweef het, soos wat Psalm 139 sê. Ons brein is ’n unieke kunswerk sonder weerga. Ons moet dit gedurig tot God se eer gebruik. In Paulus se woorde in Kolossense 3:2 moet ons ons gedagtes aanhoudend rig op die dinge daarbo, waar Christus is. Ook moet ons toelaat dat God ons denke vernuwe sodat ons sy wil kan ken, soos wat Romeine 12:2 van ons vra. Die goeie nuus, wat brein–navorsers eers die afgelope klompie jare agtergekom het is dat ons brein plasties is; dit kan aanhoudend groei en verander. Kom ons gryp dus hierdie kans van ’n leeftyd aan en laat ons kop vandag Godwaarts groei.
Bron:ekerk.org
Sulke gedaan-voel-tye slaan ons heel dikwels na ’n ontstellend emosionele of fisieke harde tyd wanneer die lewe, gebeure of mense elke greintjie energie uit ons geput het. En hierdie muur-van-moegheid kan ons enige tyd van die jaar tref, maar gewoonlik beleef ons almal teen die einde van die kalenderjaar, ’n fase wanneer ons bene en humeure lam is, ons asem en energievlakke min is en ons vasbyt en geduld byna op is. Heel dikwels is ons geestelike lewe in sulke tye ook maar so-so … en dan kry ons nóg swaarder!
Paulus het — soos baie ander gelowiges — deeglik kennis gedra van hierdie kan-nie-meer-nie-tyd. Wanneer hy sy brief aan die gelowiges in Filippi uit die tronk skryf, moedig hy hulle juis aan om, te midde van spanningsvolle tye, getrou te bly. Hy doen dit juis deur sy atleet-beeld wanneer hy in Filippense 3:14 skryf: Soos ’n atleet wat sy oë op die wenpaal hou, so span ek alles in my in: ek wíl die prys aan die einde kry…
Liewe vrou, God se hand is in vasbyt-tye meer as ooit na jou toe uitgesteek. Hy is daar om jou bene op te lig as jy sukkel om aan te hou, Hy is daar om jou geestelik te ondersteun en jou te dra wanneer jy self nie meer kan nie. Praat met God oor jou moeg-wees-tyd, bespreek jou emosies en jou geestelike en fisieke moegheid. Ja deel élke faset van jou lewe met Hom. Dan sal jy berusting en tevredenheid ervaar omdat jy weet dat jy jou wedloop nie alleen hoef af te lê nie. Mag jy wanneer jy dit gedoen het, ook soos Paulus sê: Vir alles in die lewe, die goeie of die slegte, sien ek kans omdat Jesus my bron van krag is. (Fil. 4:13)
Kobus Neethling skryf: Een van die fundamentele eienskappe van mense wat voortdurend presteer, is die doel om te volhard. Dis die soort moed wat ’n mens nie maklik laat tou opgooi nie.
Byt vas, liewe mens!
Here, ek’s gedaan! Dankie dat U sterk is juis wanneer ek swak is en dat U my vashou wanneer ek laat los. Tel my asseblief op, hou my styf vas en dra my dan.
Bron: ekerk.org
1. Luk 23 : 33 – 34 “Toe hulle by die plek kom wat Kopbeen genoem word, het hulle Hom daar saam met die misdadigers gekruisig, die een aan Sy linker- en die een aan Sy regterkant. Toe sê Jesus “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.”
2. Joh 19 : 26 – 27 “Toe Jesus Sy moeder sien en die dissipel vir wie Hy baie lief was, wat by haar staan, sê Hy vir haar, “daar is U seun.” Daarna sê Hy vir die dissipel, “daar is jou moeder”.
3. Joh 19 : 28 “Ek is dors”.
4. Luk 23 : 43 – 43 “Die moordenaar langs Hom sê “Jesus, dink aan my wanneer U in U Koninkryk kom.” Jesus antwoord hom, “Ek verseker jou, vandag sal jy saam met my in die paradys wees.”
5. Mark 15 : 34 “Om drie-uur het Jesus hard uitgeroep: “Eloi, Eloi, lema sabagtani”. My God, My God, waarom het U My verlaat”.
6. Luk 23 : 46 “Jesus het hard uitgeroep, “Vader, in U hande gee Ek My gees oor.”
7. Joh 19 : 30 “Nadat Jesus die suur wyn gekry het, het Hy gesê, “Dit is volbring”.
Jesus praat sewe keer aan die kruis. Met die meeste van hierdie woorde wys Hy Sy hart van liefde.
· “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie”. Ongelooflik! Sal ek en jy dit kan doen? Om vir vergifnis vir ander te pleit wat besig is om jou dood te maak. Sê dit nie iets van hoe vergifnis werk nie? Dink jy nie ook soms jou sondes is net te groot om vergewe te word nie. Genade, hierdie mense vra nie eers vergifnis vir hulleself nie! Jesus doen dit namens hulle. Ek glo met my hele hart dat God die Vader hulle vergewe het, want Sy Seun het daarvoor gepleit! Jesus tree in by sy Vader vir mense wat dit nie verdien nie, wat nie berou het nie, wat nie daarvoor vra nie, wat ook nie eers op daardie stadium glo nie! Hoeveel te meer is daar vergifnis vir ons wat glo, wat berou het, en daarvoor vra. Hierdie mense is eintlik so tipies van ons dag. Hulle kruisig vir Jesus terwyl hulle Sy wonderwerke gesien het, Hom hoor praat het en baie getuienis oor Hom gehoor het. Net so kruisig dié wat nie in Hom glo nie, Hom waarskynlik keer op keer, terwyl ons die Bybel het, steeds wonderwerke sien, Hom hoor praat deur ander, en baie getuienis oor Hom hoor. Steeds tree Hy by die Vader in om nog steeds vir elkeen ‘n kans te gee. Maar jy en ek moet self besluit of ons dit aanvaar of nie. Genade onbeskryflik groot.
· Aan die kruis, vir oulaas, dink Jesus net aan ander. Hy sê vir Sy ma “Daar is jou seun”, en vir die dissipel, “daar is jou moeder”. Jesus sterf nie voordat Hy ‘n baie belangrike taak afhandel nie. Hy maak klaar wat Hy begin het. Jesus demonstreer ‘n hart van omgee. Hy sorg dat Sy ma ‘n heenkome het. Ek wonder nogal wat tot op daardie stadium in Maria se gemoed aan die gang was. Maar Jesus was nie te laat nie, net soos ons ook vandag dikwels dink die Here wag so bietjie lank voor Hy ingryp in ‘n moeilike situasie. Jesus sien selfs in Sy sterwensuur die nood van ander raak, en bring ‘n oplossing, terwyl Hy self oënskynlik nie vir Sy eie lewe ‘n oplossing het nie.
· En dan, die moordenaar aan die kruis langs Hom. Een uitroep. Net een. “Dink aan my wanneer U in U Koninkryk kom”. En Jesus gee Hom die versekering, “Vandag sal jy saam met My in die paradys wees”. Jesus is besig met verlossingswerk aan die kruis. Nie die begin van Sy verlossingswerk nie. Hy het toe reeds baie mense gered. Ook nie die einde daarvan nie, want Hy doen dit vandag nog. Maar aan die kruis, verlos Hy die moordenaar wat daarvoor vra. Terwyl Hy stoksiel alleen is. “My God, My God, waarom het U My verlaat”.
Dan kom Jesus se laaste woorde. “Dit is volbring”. Tetelestai. Toe dink Hy aan my en jou. Glo jy dat Jesus toe reeds jou naam geken het en dat dit in Sy handpalms gegraveer was? Dat Hy daar dalk ook jou naam voor die Vader genoem het, en gesê het, “Vader, vergeef hom?”. Met Tetelestai kyk Jesus van die kruis af na die ganse mensdom as Sy laaste daad van liefde en verklaar dat wat Hy gedoen het op aarde, nou afgehandel is. Soos wat Hy afkyk na die wat Hom gekruisig het en gevra het: “Vader, vergeef hulle” en vir Sy ma ‘n nuwe tuiste gee met “Daar is jou seun” en met die moordenaar “vandag sal jy saam met My in die paradys wees”, kyk Hy af na jou en my en sê: “Ek het nou genoeg verlossingswerk gedoen”.
Daar skuif die verantwoordelikheid van Sy skouers af na my en jou toe. In my menslikheid sou ek dink Hy sou kon vra: “wat moet Ek meer doen, mens”. As dit nie vir jou genoeg is nie, kan niks meer genoeg wees nie. Vat dit net. Die mense wat Hom gekruisig het, het niks eers gevra nie, maar Jesus het vir hulle genade bepleit. Die moordenaar het gevra, en gekry. Wat doen ek en jy? Ons hoef dit net te aanvaar. Want Jesus het ál die verlossingswerk gedoen wat nodig was.
En ek en jy? Ons het ’n keuse of ons dit aanvaar of verwerp. Vat jy dit, of los jy dit?
Bron: http://www.heuning.co.za/rippel%20wat%20sien%20jesus%20van%20die%20kruis%20af.htm
Vir hierdie geheimenis het ek gaan kers opsteek by een van die grootste Christelike skrywers van alle tye, CS Lewis (1898-1963). In Mere Christianity skryf hy: “As ek koring wil produseer en nie gras nie, moet die verandering dieper gaan as die oppervlak. Ek moet omgeploeg en oorgesaai word.” Die nuwe lewe in Christus, is werklik ‘n totaal anderse manier van lewe. Ek kan nie maar net my ou gewoontes probeer afleer nie. Sekere dinge stop volledig. Ek kan nie dat die tydelike dinge van hierdie wêreld my lewe beheer en te gelyker tyd die ware innerlike geluk by God vind nie.
“Die Bybel sê dat alles vir Christus gemaak is en dat alles in Hom saamgevoeg gaan word.” (CS Lewis) Hiervoor vra Jesus volledige oorgawe, dat ek myself sal kruisig, my eie wil 100% ondergeskik aan sy wil sal maak. My “eie ding” word volledig vervang met “sy ding”.
Hierdie werking van die Heilige Gees in ons, is tegelyk baie eenvoudig én baie ingewikkeld: solank ek nog self probeer om te verbeter en nader aan volmaak te kom, sal dit onmoontlik en baie swaar wees vir my; MAAR as ek volledig oorgee en 100% geleentheid gee dat God se Gees in my, doen wat Hy graag doen, dan is ek verander en is dit baie maklik. Lewis haal Jesus so aan: “Gee jou gewone self vir My, met al jou begeertes – dié wat jy dink goed of onskuldig is, saam met dié wat jy as sondig beskou, die hele spul. Ek sal jou ‘n nuwe self gee. Om die waarheid te sê, gee Ek vir jou Myself. My eie wil sal nou jou wil word.”
Hiervoor staan ek en jy daagliks in ons gewone lewe voor baie keuses:
- Wie of wat beheer my tyd?
- Wie of wat is my dryfkrag?
- Wie of wat maak my gelukkig?
- Wie of wat beïnvloed my?
Wil jy ‘n “halwe Christen” wees, as daar so iets is? Of wil jy volledig aan Christus behoort?
Volledige oorgawe is die ENIGSTE manier!
Bron: http://doomcharl.blogspot.co.za/
Hoe sou mens kwaliteit meet?
· Aan die prys?
· Aan die funksies van die artikel, bv. elektriese vensters, lugreëling, lugsakke, ens.
· Aan die duursaamheid?
· Aan die hoeveelheid plesier wat dit verskaf?
Waarin lê die kwaliteit van jou lewe? Dit kan dalk help om te vra: “Wat het gister in jou lewe gebeur?”:
· Het dit jou plesier verskaf?
· Het daar iets gebeur wat jy lank sal onthou?
· Was dit ‘n waardevolle dag?
Sou jy jou lewe as ‘n kwaliteit lewe beskou, of sou jy sê:
· Ek bestaan, en ek haal asem, maar ek lééf nie
· Die een dag is ‘n groter marteling as die ander
Pred 2:17-26
Ek het die lewe gehaat, want alles wat in hierdie wêreld gebeur het, het vir my sleg afgeloop. Alles kom tot niks, dit is ‘n gejaag na wind. Ek het alles gehaat waarmee ek my in hierdie wêreld met soveel sorg besig gehou het, want ek moet dit nalaat aan dié een wat ná my kom, en wie weet of hy ‘n wyse of ‘n dwase mens sal wees? Tog sal hy beskik oor alles wat ek met sorg en oorleg in hierdie wêreld bymekaargemaak het. Dit kom dus ook tot niks. Wat het die mens nou eintlik aan alles waarmee hy hom met soveel sorg en ywer in hierdie wêreld besig hou? Elke dag bring vir hom pyn en elke onderneming ergernis; selfs snags kom hy nie tot rus nie. Ook dit kom tot niks. Dit is nie aan die mens self te danke dat hy kan eet en drink en onder al sy arbeid nog die goeie kan geniet nie. Ek het ingesien dat dit ‘n gawe uit die hand van God is. Wie kan eet, wie kan geniet as Hy dit nie moontlik maak nie? Vir die mens met wie se lewe God tevrede is, gee Hy wysheid, kennis en blydskap. Maar die een met wie Hy nie tevrede is nie, kry die taak om op te gaar en bymekaar te maak en dit dan te gee aan een met wie God tevrede is. Ook hier kom dit dus tot niks. Dit is ‘n gejaag na wind.
Die prediker het dieselfde gevoel. Maar …. vandag gaan ek en jy sin soek in die lewe.
Ek wil dit vir jou vergelyk met ‘n vendusie, veiling. Ek het lank gelede elke Saterdag by ‘n veiling gaan rondsnuffel, en eintlik net ‘n klomp stukkende goed gekoop. Mensig! Daar was gemors by die plek, wat geen mens wil hê nie. Ten spyte daarvan was daar ‘n klomp mense wat elke week daar was, en wat baie dikwels puik winskopies opgeraap het, nadat hulle gebie het dat die spoeg so spat! Jy sien, hierdie ouens het iets besef: as jy lank genoeg tussen die rommel grou, kom jy dalk op ‘n diamant af. Soms moet jy diep grou en hard werk om iets te kry, soms was daar teleurstelling, soms ‘n winskoop … maar hulle was elke week daar.
Só is die lewe. Soms is dit soos ‘n hoop vendusie-rommel, soms moet jy krap, diep krap om op iets sinvol af te kom. Soms is daar teleurstellings, maar grou diep genoeg en jy kry dalk ‘n diamant. Net dié wat die rommel wegwerk het ‘n kans. Het iemand al ‘n vendusie na jou huis toe gebring? Nee! Gaan die goeie van die lewe agter jou aanstap? Nee! Is die lewe nét rommel? Nee! Is daar genoeg diamante daarin vir almal? Ek dink so… vir dié wat die vendusie bywoon.
Verbeel jou jy is op die vendusie van die “lewe” :
Daar is een gebou, een spul rommel, ‘n afslaer, en baie, baie kopers. Ons is die kopers. Sommige kopers is opgewonde, ander nie. Party kom in, kyk so oor die rommel, en sê: “Nee wat, hier’s net ‘n klomp gemors”. So maak baie van ons vandag met die lewe: “Ag nee wat, dis alles tevergeefs. Daar is niks lekker in die lewe nie. Niks is meer die moeite werd nie.”
Iemand anders kom by dieselfde rommelhoop en sê: “Hier moet iets wees”. Dis die mense wat die diamante van die lewe onder die hoop rommel raaksien, want hulle fokus nie op die rommel nie. Hulle doen nog meer: hulle pak die rommel van bo af weg, soekend, gefokus, met ‘n verwagting op iets goed. Hierdie is die mense wat elke lewensdag met ‘n verwagting aanpak, wat die arms uit die moue steek, die sokkies optrek en aan die werk spring om die beste uit elke dag te haal.
Sommige mense bie op iets wat hulle nie eers seker is of dit nog werk nie, maar hulle vat ‘n kans, hulle probeer, weer en weer, oor en oor, tot hulle met ‘n diamant in die hand staan.
Langs hierdie persoon staan iemand anders wat sê: “Jy sal nooit iets kry nie”. Self probeer hierdie persoon nooit, hy staan net en kritiseer… en dan pak hy op en gaan soek na iets beter op ‘n ander rommelhoop, want die rommel is mos altyd mooier aan die anderkant van die draad …!
Om die lewe te geniet is ‘n kuns. Om voluit te lewe vra iets: geduld, vasbyt, uithou, deurdruk, ens. Kwaliteit van lewe lê in jou gesindheid, in hoe jy na die lewe kyk, en nie in jou beursie nie.
Hier is ’n paar oulike aanhalings, wat my nogal laat dink het:
· “I look to the future because that’s where I’m going to spend the rest of my life”
· “The world is like a mirror: if you face it smiling, it smiles right back”
· “Don’t count the days, make the days count”
· “Live each day in the present, and make it beautiful”
· “Don’t fear pressure, for pressure is what turns rough stones into diamonds”
· “Enjoy life, this is not a rehearsal”
· “Learn to listen. Opportunities sometimes knocks very softly”
· “Happiness is not having what you want. It’s wanting what you have”
· “Good times, become good memories. Bad times, become good lessons”
Drie vrae en my antwoorde daarop:
· Is daar kwaliteit lewe in Suid-Afrika? Ja! Ek is jammer as jy dit mis.
· Kan jy ‘n kwaliteit lewe hê sonder geld? Ja, dit kos niks.
· Kan ‘n mens se gesindheid verander? Ja, as jy WIL.
Dit is waar dat die rommelhoop dalk groter word, maar die diamante is dáár. Die kompetisie word groter, maar jy kan nog altyd bie!
Begin vandag om die kuns van lewe aan te leer. Jy kán. Hou jou oog gerig op Jesus.
Bron:heuning.co.za
Die Groeschels is ’n paartjie wat in Amerika ’n hele klomp gemeentes bestuur en invloed oor talle mense uitoefen. Craig het ook verskeie topverkoperboeke gepubliseer en bekend geword regoor die wêreld.
Die egpaar maak hulle harte oop en deel hulle persoonlike ervarings om die vyf belangrikste beginsels met hulle lesers te deel wat hulle meen al die verskil in hulle lewe gemaak het. Jy kan ook jou huwelik sterker maak deur hierop te konsentreer.
Eintlik is die beginsels so voor die hand liggend dat elkeen van ons dit kon uitdink. Die vraag is: het jy dit al in jou lewe begin toepas?
Die beginsels is: Stel God eerste, bo alle ander mense of besittings. Baklei regverdig. Maak altyd weer tyd vir pret. Bly rein deur getrou te bly. En moet nooit opgee nie.
En wat belangrik is: dit maak nie saak wat in die verlede gebeur het nie, en hoeveel foute van weerskante gemaak is nie, vandag kan ’n nuwe dag word. ’n Nuwe kans en ’n nuwe begin. Van vandag af vorentoe kan jy genesing vind wat jou in staat sal stel om intiem met iemand saam te leef. Van vandag af kan jy waarlik vergewe soos jy vergewe is. En kan jy nader aan jou huweliksmaat beweeg as ooit tevore.
Dit is ’n boodskap van hoop, dat God jou toekoms kan verander indien jy Hom vra en Hom toelaat. En hierin lê die groot waarde van die Groeschels se raad: jy kán, in Christus. In Hom is jy meer as oorwinnaar.
Hier het jy ’n gawe boek wat enige getroude mens se lewe gaan aanspreek en verryk. Ideaal as ’n geskenk vir mense wat trou of hulle huweliksherdenking vier. Of vir jouself, indien jy kans sien om jou huwelik se geluk eksponensieel te vergroot!
Bron:ekerk.org
Is die voorbereiding vir so ’n Wêreldbeker anders as om net in nog ’n Viernasiesrugbykampioenskap te speel waar die All Blacks en die Wallabies ook tog jou opponente is?
– Pierre: Dit is baie dieselfde, maar tog ook baie intensiewer. Baie aandag word aan detail be-stee en om jou plan reg uit te voer. Ons ken die Aussies en All Blacks al goed, so ander spanne bied ander uitdagings.
– Jannie: Ja, ek het in die Drienasiestoernooi gespeel, maar die Wêreldbekertoernooi is net iets anders. Voorbereiding was ook straks anders, want ek het ook onder twee verskillende afrigters gewerk. Eers Carel du Plessis en toe Nick Mallett. Hulle het uiteenlopende afrigtingstyle gehad. Ons het beslis meer tyd gehad om vir die Wêreldbeker voor te berei as met die Drienasies. Dit maak ook ’n verskil.
– Ollie: Jy het meer tyd om voor te berei en jou kondisionering is baie beter omdat jy soveel tyd gehad het om fisiek en geestelik optimaal gereed te wees. Jou tegniese ontleding is ook baie intenser.
Dink julle dat die klimaat- en weersomstandighede op die Britse Eilande ’n negatiewe invloed kan hê op die speelstyl van die Bokke, en dalk ons rats, vinnige agterspelers kan neutraliseer?
– Pierre: Nee glad nie.
– Jannie: Ja en nee. Ja, die weersomstandighede kan ‘n rol speel wat dit noodsaak om aan te pas. Nee, want baie van ons spelers speel reeds vir lang tydperke oorsee en daardie ervaring kan gedeel word met spelers wat nie so gewoond daaraan is nie. Rugby is vandag ‘n globale sport waar spelers oral in die wêreld speel en aan verskillende omstandighede gewoond is.
– Ollie: Die toestande behoort ons te pas en die velde is baie goed voorberei; ek verwag geen negatiewe invloed op ons spelers nie. Nat weer is gunstig vir groter spelers en ek dink dit sal ons bevoordeel.
Julle drie Springbokke was almal by so ’n Wêreldbekertoernooi betrokke, hoe belangrik is jou rol as Christenrugbyspeler in die span? Hou julle selgroepsessies gedurende hierdie toernooi? Wat is die formaat van so ’n sessie?
– Pierre: Spangees en eenheid is belangrik asook ons afhanklikheid van God. Ons het een keer per week selgroep gehad, waartydens ’n gasspreker dit gelei het, soms het ek dit self gefasiliteer.
– Jannie: Ja, ons het tydens die Wêreldbeker selgroepe gehad. Daar was ook geestelike leiers wat met ons kom gesels het. Dit was, en is belangrik, want alles verloop nie noodwendig volgens plan nie en dit is lekker om mekaar met Skrif te bemoedig. Ons het nie spesifieke spelers gehad wat die groepie gelei het nie, ons was almal deel daarvan. Ek onthou hoe ons voor die wedstryd teen Engeland meer as 20 spelers en afrigters saam was toe dominee Cassie Carstens met ons kom gesels het.
– Ollie: Ek dink dit is belangriker om jou identiteit in Christus te verstaan, dan sal jy al die vrugte vanself uitleef wat almal sal beïnvloed.
Hoe belangrik is jou persoonlike verhouding met die Here vir jou? Is dit iets privaat, of is dit ’n lewenswyse vir jou?
– Pierre: My verhouding met die Here is alles vir my – dit seën my hele lewe: my huwelik, kinders, rugby en besigheid. Dit is so belangrik om dit ’n prioriteit in jou lewe te maak.
– Jannie: Dit is baie belangrik vir my. Ek besef elke dag dat daar geen manier is dat ek sou kon funksioneer as dit nie vir die Here se leiding is nie. Hy is die rots waarop ek staan en my anker in die lewe. Ek deel dit graag met mense, want almal het ‘n boodskap van hoop nodig. Dit is al wat ons het – hoop.
– Ollie: Dit beïnvloed alles in my lewe. Dit is ’n lewenswyse, maar vir my tog ook baie privaat.
Almal vra die vraag: Bid julle dat julle sal wen? Wat dan as die ander span ook so bid? Aan wie se kant is God dan as albei spanne sou bid?
– Pierre: Ons vra die Here se seën op wat ons doen en bid vir beskerming teen beserings. Ons bid dat die beste span sal wen – God is lief vir almal, maar jy moet verdien om te wen.
– Jannie: Ja, dit ‘n interessante vraag. Op die ou einde moet ons onthou dat God nie ‘n aannemer van die persoon is nie (hy tref geen onderskeid nie) en dat Sy son op almal sal skyn. Die vraag is eerder of ons die Here gaan dank in tye van voorspoed sowel as teëspoed? Ek onthou hoe Joost van der Westhuizen juis die manne ná die wedstryd wat ons teen Australië verloor het (1999-semifinaal), byeengeroep het om te bid. Ek kan nie sy presiese woorde onthou nie, maar dit was iets soos: “Manne kom ons sê dankie vir die Here dat ons tot hier in die toernooi gevorder het. Ons bid nie net wanneer ons wen nie, ons moet ook kan dankie sê vir die geleentheid om rugby te kan speel.”
– Ollie: Nee, ons bid meestal vir beskerming, vrywaring van beserings en dat die wedstryd tot eer van God sal geskied. Ek bid ook die krag van die Bloed oor die veld om enige demoniese en toordery te ontwapen. God sal by die span wees wat eensgesind is.
Dink julle dat ons Bokke ’n kans het om die Wêreldbeker huis toe te bring, selfs na ’n baie gemiddelde Super 15-reeks?
– Pierre: Ek glo so. Elke span het uitdagings en hoe jy daardeur kom, sal bepaal wie wen.
– Jannie: Ja, ek dink dit is moontlik. Ek onthou dat ons ’n bietjie gesukkel het in die aanloop tot die Wêreldbeker in 1999. Selfs tydens die eerste paar groepswedstryde het ons nie oortuigend gespeel nie. Daar is egter ’n trots wat saam met die aantrek van daardie boktrui kom, wat veroorsaak dat spelers meer gee as ooit tevore. My verwagting is dat dit hierdie keer ook nie anders sal wees nie. Ek verwag dat ons sterker sal word namate die toernooi vorder en die spelers mekaar vind, en wanneer die uitklopwedstryde kom, sal die Springbokke daar wees om te kompeteer.
– Ollie: Ons het ’n baie goeie span en as ons die semi’s gaan maak, sal ons moeilik wees om te klop. Die gemiddelde ouderdom van ons beginspan is egter ’n bietjie hoog na my smaak.
Die gemoed van die Suid-Afrikaner is tans maar baie negatief, dink julle as ons die Wêreldbeker wen, soos in 1995 en 2007, dit ’n positiewe invloed op ons mense in Suid-Afrika sal hê?
– Pierre: Dit sal help, maar ek dink die probleme in Suid-Afrika het groter geword as wat sport kan verlig, ons moet na toe God draai.
– Jannie: Ja, dit is darem ongelooflik hoe sport ‘n nasie kan saambind. Ek was in 1995 op Ellispark toe ons Nieu-Seeland geklop en die Webb Ellis-beker gewen het. Dit was “amazing”! Wat my nog meer verstom het, was hoe mense buite die stadion aan lamppale gehang en die oorwinning gevier het. Die stories wat mense deel oor waar hulle in 1995 was, is wonderlik. Dit bind mense saam.
– Ollie: Dit sal verseker weer nasietrots bou, maar die onderliggende probleme sal net met uiterste gebed en harde werk van almal af verander.
Watter boodskap het julle vir ons lesers in Suid-Afrika?
– Pierre: Draai na die Here toe Suid-Afrika! Die Here sal jou rus en leiding gee en ons land herstel.
– Jannie: Die Bybel sê dat waar daar eenheid is, daar is God se seën. Kom ons staan in eenheid saam en vertrou God vir ‘n suksesvolle Wêreldbeker, maar vir meer as dit, vir eenheid in ons land en Sy be-skerming.
– Ollie: Matteus 6:28-33. Moenie “worry” nie!
Laastens, jou voorspelling…Wie gaan in die finaal speel, en wie gaan die Wêreldbeker hierdie jaar wen?
– Pierre: Moeilike vraag! Suid-Afrika natuurlik!
– Jannie: Daar is altyd een of ander verrassing in die Wêreldbeker. Dit sal heelwaarskynlik weer die geval wees. Dit maak dit vir my moeilik om te sê wie in die finaal teen Suid-Afrika gaan speel. Is ek te positief? Nee, hoe kan ek ooit teen die Springbokke wees? Ek was dan self een gewees. Go Bokke!
– Ollie: Ek sal nog die semi’s voorspel, maar dit is waar ek stop! Bokke teen All Blacks – semi 1, Wallabies teen Franse – semi 2.
Philip Yancey in WHERE IS GOD WHEN IT HURTS? Zondervan, 2001 pp.16–19 was geskok met die optrede van besoekers aan ’n vriendin van hom, Claudia, wat ernstig siek was in die hospitaal met kanker van die limfkliere. ’n Diaken van haar kerk wat haar besoek het, was van mening dat sy iets verkeerd in God se oë moes gedoen het en het haar aangeraai om uit te vind wat God vir haar wil sê. ’n Ander vroulike besoeker het beklemtoon dat God haar sal genees as sy net genoeg geloof kan bymekaar skraap dat sy gesond sal word. ’n Derde besoeker van haar kerk het vir Claudia ’n armvol boeke gebring oor die onderwerp waar God geprys word vir alles wat in haar lewe gebeur en sy moet kan sê “God, ek het jou lief omdat jy my so swaar laat kry.” ’n Ander besoeker, Claudia se pastoor, het haar laat voel dat haar siekte met ’n sekere doel oor haar moes gekom het.
Claudia het die raad van hierdie welmenende Christen–troosters onaanvaarbaar gevind, want sy het geglo dat die geloof wat gebaseer was op die Groot Geneesheer vrede behoort te bring en nie verwarring in ’n tyd van krisis nie.
Wat sê die Skrif oor wie veroorsaak lyding by mense?
In ’n aantal boeke in die Ou Testament soos Amos, Jesaja en Hosea word herhaaldelike waarskuwings aan Israel gegee dat indien hulle nie God se opdragte uitvoer nie, hulle deur God gestraf sal word. Hulle het ook geweet wat die straf sal wees. Die boodskap was duidelik: “verkeerde keuses lei tot pynlike gevolge”. Dit was ook die standpunt van Job se drie vriende (Job 32–36). Job was vroom en opreg en het God gedien maar God het dit op ’n dag goed gevind om sy kinders, eiendom en vriende — hy was ’n vermoënde man — sowel as sy gesondheid van hom weg te neem. Job het nie verstaan waarom God so onregverdig teen hom optree nie terwyl hy wat Job is, Hom sy lewe lank al dien en rein voor God gelewe het en dat God dit weet.
Job se drie vriende het Job daarvan probeer oortuig dat omdat hy gesondig het, God hom wil dissiplineer en dat Job moet boete doen van sy sonde om vergifnis te ontvang. Job het geworstel met God oor al die slegte dinge wat hom getref het en uiteindelik tot die besef gekom dat ons nooit vir God en Sy liefde vir ons eers moet probeer verstaan nie, en dat hy nooit sal verstaan waarom daar soveel onreg op die aarde is nie. Job het ook aan God erken dat hy niks verstaan van die wondere van die skepping en die almag van die Skepper nie. God was kwaad vir die drie vriende, Elifas, Bildad en Sofar omdat hulle nie die waarheid oor God gepraat het nie.
Die Nuwe Testament word oorheers deur verwysing na Jesus se meegevoel met siekes en gebreklikes. Hy het Sy bonatuurlike magte gebruik om te genees, nooit om te straf nie. In Lukas 13: 1–3 het mense vir Jesus kom vertel van die Galileërs vir wie Pilatus laat doodmaak het waar hulle besig was om hulle offerdiere te slag en het Jesus hulle geantwoord: “Dink julle dat hierdie Galileërs groter sondaars was as al die ander Galileërs omdat dit met hulle gebeur het? Nee, sê Ek vir julle, maar as julle julle nie bekeer nie, sal julle net soos hulle ook almal omkom!”
In Joh 9:1–12 antwoord Jesus sy dissipels se vraag wie se sonde dit is dat die man blind gebore is: sy eie of sy ouers s’n? Sy antwoord was: “Dit is nie deur sy eie sonde nie en ook nie deur sy ouers s’n nie, maar hy is blind sodat die werke wat God doen, deur hom gesien sal kan word.” Daarna het Hy die blinde van sy blindheid genees. Jesus het nie al die siek mense van Sy tyd gesond gemaak nie, maar God se grootheid is geopenbaar deur verskeie wonderwerke waarmee hy mense se pyn en lyding genees het.
Die doel van lyding en swaarkry
Yancey (pp. 231–233) het daarop gewys dat as jy lyding ervaar, beteken dit nie dat God jou verlaat het nie, in teendeel, deur mens te word het Hy bewys dat Hy ons kreune van swaarkry hoor en selfs saam met ons kreun. Hy het ons nooit ’n lewe sonder swaarkry op aarde beloof nie maar dat as ons beproewing verduur, sal Hy langs ons staan soos die vierde persoon in die vuuroond saam met Daniël se vriende. Wat ons ook al mag deurgaan, het God ook deurgegaan. Lyding kry vir ons betekenis as ons dit beskou as deel van ons kruis wat ons opneem om Jesus te volg.
God se boodskap aan Job sowel as aan jou en my is dat terwyl ons op aarde is, ons nooit al die antwoorde sal kan kry oor waarom al die lyding en onreg in hierdie lewe voorkom en waarom slegte dinge jou soms tref nie. Dank God vir Sy onvoorwaardelike liefde vir jou, al bevind jy jou op daardie stadium in jou lewe in die diepste swaarkry, en bid gereeld: “Dit is vir my goed dat ek swaargekry het, want daardeur het ek u voorskrifte geleer” (Ps. 119:71). Swaarkry moet jou nader aan God bring en nie van Hom vervreem nie.
Ons soek te maklik verskonings vir dinge wat verkeerd loop. Apartheid is nie ons skuld nie, dinge by die werk wat skeefloop is nie my skuld nie. Iemand anders is altyd die skuldige. Ons is nie bereid om die verantwoordelikheid vir iets wat verkeerd loop te aanvaar nie. Die blaam word heel maklik verskuif.
Dalk is dit tyd dat ons erken as ons verkeerd was. Moenie wegskram van die waarheid nie. Kyk die lewe in die oë en erken jou skuld. Moeilikheid word soveel vinniger opgelos as mens kan erken dat jy verkeerd was. Hoe vinniger daardie belydenis gedoen word, hoe vinniger kan daar oplossings gevind word vir dit wat verkeerd geloop het.
Onthou om sommer vandag op te hou om ander te blameer. Neem verantwoordelikheid vir jou optrede en besluite en moenie blaam verskuif na ander nie. Neem ’n besluit om te erken as jy verkeerd is en jammer te wees vir jou verkeerde optrede. Moenie huiwer om verskoning te vra nie. Voor God staan ons almal naak, want Hy weet alles van jou. Hy ken jou deur en deur en weet wat jy gedoen het. Hom kan jy nie flous nie. Bely eerstens voor God, want voor God staan jy alleen met jou sonde. Gaan dan na die betrokke mense om te sê dat jy verkeerd was. Wees totaal eerlik en moenie nog deeltjies wegsteek nie. Neem verantwoordelikheid vir dit wat jy verkeerd gedoen het.
Gebed
Here, ek staan skuldig voor U. Vergewe my. Gee vir my die woorde om eerlik voor mense te staan as ek verkeerd is.
Bron: ekerk.org