Volledige oorgawe, die ENIGSTE manier!

Vir hierdie geheimenis het ek gaan kers opsteek by een van die grootste Christelike skrywers van alle tye, CS Lewis (1898-1963). In Mere Christianity skryf hy: “As ek koring wil produseer en nie gras nie, moet die verandering dieper gaan as die oppervlak. Ek moet omgeploeg en oorgesaai word.” Die nuwe lewe in Christus, is werklik ‘n totaal anderse manier van lewe. Ek kan nie maar net my ou gewoontes probeer afleer nie. Sekere dinge stop volledig. Ek kan nie dat die tydelike dinge van hierdie wêreld my lewe beheer en te gelyker tyd die ware innerlike geluk by God vind nie.

“Die Bybel sê dat alles vir Christus gemaak is en dat alles in Hom saamgevoeg gaan word.” (CS Lewis) Hiervoor vra Jesus volledige oorgawe, dat ek myself sal kruisig, my eie wil 100% ondergeskik aan sy wil sal maak. My “eie ding” word volledig vervang met “sy ding”.

Hierdie werking van die Heilige Gees in ons, is tegelyk baie eenvoudig én baie ingewikkeld: solank ek nog self probeer om te verbeter en nader aan volmaak te kom, sal dit onmoontlik en baie swaar wees vir my; MAAR as ek volledig oorgee en 100% geleentheid gee dat God se Gees in my, doen wat Hy graag doen, dan is ek verander en is dit baie maklik. Lewis haal Jesus so aan: “Gee jou gewone self vir My, met al jou begeertes – dié wat jy dink goed of onskuldig is, saam met dié wat jy as sondig beskou, die hele spul. Ek sal jou ‘n nuwe self gee. Om die waarheid te sê, gee Ek vir jou Myself. My eie wil sal nou jou wil word.”

Hiervoor staan ek en jy daagliks in ons gewone lewe voor baie keuses:

  • Wie of wat beheer my tyd?
  • Wie of wat is my dryfkrag?
  • Wie of wat maak my gelukkig?
  • Wie of wat beïnvloed my?

Wil jy ‘n “halwe Christen” wees, as daar so iets is? Of wil jy volledig aan Christus behoort?

Volledige oorgawe is die ENIGSTE manier!

Bron:  http://doomcharl.blogspot.co.za/

Lewenskwaliteit

 

Hoe sou mens kwaliteit meet?
· Aan die prys?
· Aan die funksies van die artikel, bv. elektriese vensters, lugreëling, lugsakke, ens.
· Aan die duursaamheid?
· Aan die hoeveelheid plesier wat dit verskaf?

Waarin lê die kwaliteit van jou lewe? Dit kan dalk help om te vra: “Wat het gister in jou lewe gebeur?”:
· Het dit jou plesier verskaf?
· Het daar iets gebeur wat jy lank sal onthou?
· Was dit ‘n waardevolle dag?

Sou jy jou lewe as ‘n kwaliteit lewe beskou, of sou jy sê:
· Ek bestaan, en ek haal asem, maar ek lééf nie
· Die een dag is ‘n groter marteling as die ander

Pred 2:17-26 
Ek het die lewe gehaat, want alles wat in hierdie wêreld gebeur het, het vir my sleg afgeloop. Alles kom tot niks, dit is ‘n gejaag na wind. Ek het alles gehaat waarmee ek my in hierdie wêreld met soveel sorg besig gehou het, want ek moet dit nalaat aan dié een wat ná my kom, en wie weet of hy ‘n wyse of ‘n dwase mens sal wees? Tog sal hy beskik oor alles wat ek met sorg en oorleg in hierdie wêreld bymekaargemaak het. Dit kom dus ook tot niks. Wat het die mens nou eintlik aan alles waarmee hy hom met soveel sorg en ywer in hierdie wêreld besig hou? Elke dag bring vir hom pyn en elke onderneming ergernis; selfs snags kom hy nie tot rus nie. Ook dit kom tot niks. Dit is nie aan die mens self te danke dat hy kan eet en drink en onder al sy arbeid nog die goeie kan geniet nie. Ek het ingesien dat dit ‘n gawe uit die hand van God is. Wie kan eet, wie kan geniet as Hy dit nie moontlik maak nie? Vir die mens met wie se lewe God tevrede is, gee Hy wysheid, kennis en blydskap. Maar die een met wie Hy nie tevrede is nie, kry die taak om op te gaar en bymekaar te maak en dit dan te gee aan een met wie God tevrede is. Ook hier kom dit dus tot niks. Dit is ‘n gejaag na wind.

Die prediker het dieselfde gevoel. Maar …. vandag gaan ek en jy sin soek in die lewe.

Ek wil dit vir jou vergelyk met ‘n vendusie, veiling. Ek het lank gelede elke Saterdag by ‘n veiling gaan rondsnuffel, en eintlik net ‘n klomp stukkende goed gekoop. Mensig! Daar was gemors by die plek, wat geen mens wil hê nie. Ten spyte daarvan was daar ‘n klomp mense wat elke week daar was, en wat baie dikwels puik winskopies opgeraap het, nadat hulle gebie het dat die spoeg so spat! Jy sien, hierdie ouens het iets besef: as jy lank genoeg tussen die rommel grou, kom jy dalk op ‘n diamant af. Soms moet jy diep grou en hard werk om iets te kry, soms was daar teleurstelling, soms ‘n winskoop … maar hulle was elke week daar.

Só is die lewe. Soms is dit soos ‘n hoop vendusie-rommel, soms moet jy krap, diep krap om op iets sinvol af te kom. Soms is daar teleurstellings, maar grou diep genoeg en jy kry dalk ‘n diamant. Net dié wat die rommel wegwerk het ‘n kans. Het iemand al ‘n vendusie na jou huis toe gebring? Nee! Gaan die goeie van die lewe agter jou aanstap? Nee! Is die lewe nét rommel? Nee! Is daar genoeg diamante daarin vir almal? Ek dink so… vir dié wat die vendusie bywoon.

Verbeel jou jy is op die vendusie van die “lewe” :
Daar is een gebou, een spul rommel, ‘n afslaer, en baie, baie kopers. Ons is die kopers. Sommige kopers is opgewonde, ander nie. Party kom in, kyk so oor die rommel, en sê: “Nee wat, hier’s net ‘n klomp gemors”. So maak baie van ons vandag met die lewe: “Ag nee wat, dis alles tevergeefs. Daar is niks lekker in die lewe nie. Niks is meer die moeite werd nie.”

Iemand anders kom by dieselfde rommelhoop en sê: “Hier moet iets wees”. Dis die mense wat die diamante van die lewe onder die hoop rommel raaksien, want hulle fokus nie op die rommel nie. Hulle doen nog meer: hulle pak die rommel van bo af weg, soekend, gefokus, met ‘n verwagting op iets goed. Hierdie is die mense wat elke lewensdag met ‘n verwagting aanpak, wat die arms uit die moue steek, die sokkies optrek en aan die werk spring om die beste uit elke dag te haal.
Sommige mense bie op iets wat hulle nie eers seker is of dit nog werk nie, maar hulle vat ‘n kans, hulle probeer, weer en weer, oor en oor, tot hulle met ‘n diamant in die hand staan.

Langs hierdie persoon staan iemand anders wat sê: “Jy sal nooit iets kry nie”. Self probeer hierdie persoon nooit, hy staan net en kritiseer… en dan pak hy op en gaan soek na iets beter op ‘n ander rommelhoop, want die rommel is mos altyd mooier aan die anderkant van die draad …!

Om die lewe te geniet is ‘n kuns. Om voluit te lewe vra iets: geduld, vasbyt, uithou, deurdruk, ens. Kwaliteit van lewe lê in jou gesindheid, in hoe jy na die lewe kyk, en nie in jou beursie nie.

Hier is ’n paar oulike aanhalings, wat my nogal laat dink het:

· “I look to the future because that’s where I’m going to spend the rest of my life”
· “The world is like a mirror: if you face it smiling, it smiles right back”
· “Don’t count the days, make the days count”
· “Live each day in the present, and make it beautiful”
· “Don’t fear pressure, for pressure is what turns rough stones into diamonds”
· “Enjoy life, this is not a rehearsal”
· “Learn to listen. Opportunities sometimes knocks very softly”
· “Happiness is not having what you want. It’s wanting what you have”
· “Good times, become good memories. Bad times, become good lessons”

Drie vrae en my antwoorde daarop:
· Is daar kwaliteit lewe in Suid-Afrika? Ja! Ek is jammer as jy dit mis.
· Kan jy ‘n kwaliteit lewe hê sonder geld? Ja, dit kos niks.
· Kan ‘n mens se gesindheid verander? Ja, as jy WIL.

Dit is waar dat die rommelhoop dalk groter word, maar die diamante is dáár. Die kompetisie word groter, maar jy kan nog altyd bie!

Begin vandag om die kuns van lewe aan te leer. Jy kán. Hou jou oog gerig op Jesus.

Bron:heuning.co.za

Geheime vir ’n gelukkige huwelik deur Craig en Amy Groeschel [resensie]


Die Groeschels is ’n paartjie wat in Amerika ’n hele klomp gemeentes bestuur en invloed oor talle mense uitoefen. Craig het ook verskeie topverkoperboeke gepubliseer en bekend geword regoor die wêreld.

Die egpaar maak hulle harte oop en deel hulle persoonlike ervarings om die vyf belangrikste beginsels met hulle lesers te deel wat hulle meen al die verskil in hulle lewe gemaak het. Jy kan ook jou huwelik sterker maak deur hierop te konsentreer.

Eintlik is die beginsels so voor die hand liggend dat elkeen van ons dit kon uitdink. Die vraag is: het jy dit al in jou lewe begin toepas?

Die beginsels is: Stel God eerste, bo alle ander mense of besittings. Baklei regverdig. Maak altyd weer tyd vir pret. Bly rein deur getrou te bly. En moet nooit opgee nie.

En wat belangrik is: dit maak nie saak wat in die verlede gebeur het nie, en hoeveel foute van weerskante gemaak is nie, vandag kan ’n nuwe dag word. ’n Nuwe kans en ’n nuwe begin. Van vandag af vorentoe kan jy genesing vind wat jou in staat sal stel om intiem met iemand saam te leef. Van vandag af kan jy waarlik vergewe soos jy vergewe is. En kan jy nader aan jou huweliksmaat beweeg as ooit tevore.

Dit is ’n boodskap van hoop, dat God jou toekoms kan verander indien jy Hom vra en Hom toelaat. En hierin lê die groot waarde van die Groeschels se raad: jy kán, in Christus. In Hom is jy meer as oorwinnaar.

Hier het jy ’n gawe boek wat enige getroude mens se lewe gaan aanspreek en verryk. Ideaal as ’n geskenk vir mense wat trou of hulle huweliksherdenking vier. Of vir jouself, indien jy kans sien om jou huwelik se geluk eksponensieel te vergroot!

Bron:ekerk.org

Manne van die Woord

 

Is die voorbereiding vir so ’n Wêreldbeker anders as om net in nog ’n Viernasiesrugbykampioenskap te speel waar die All Blacks en die Wallabies ook tog jou opponente is?

– Pierre: Dit is baie dieselfde, maar tog ook baie intensiewer. Baie aandag word aan detail be-stee en om jou plan reg uit te voer. Ons ken die Aussies en All Blacks al goed, so ander spanne bied ander uitdagings.

– Jannie: Ja, ek het in die Drienasiestoernooi gespeel, maar die Wêreldbekertoernooi is net iets anders. Voorbereiding was ook straks anders, want ek het ook onder twee verskillende afrigters gewerk. Eers Carel du Plessis en toe Nick Mallett. Hulle het uiteenlopende afrigtingstyle gehad. Ons het beslis meer tyd gehad om vir die Wêreldbeker voor te berei as met die Drienasies. Dit maak ook ’n verskil.

– Ollie: Jy het meer tyd om voor te berei en jou kondisionering is baie beter omdat jy soveel tyd gehad het om fisiek en geestelik optimaal gereed te wees. Jou tegniese ontleding is ook baie intenser.

Dink julle dat die klimaat- en weersomstandighede op die Britse Eilande ’n negatiewe invloed kan hê op die speelstyl van die Bokke, en dalk ons rats, vinnige agterspelers kan neutraliseer?

– Pierre: Nee glad nie.

– Jannie: Ja en nee. Ja, die weersomstandighede kan ‘n rol speel wat dit noodsaak om aan te pas. Nee, want baie van ons spelers speel reeds vir lang tydperke oorsee en daardie ervaring kan gedeel word met spelers wat nie so gewoond daaraan is nie. Rugby is vandag ‘n globale sport waar spelers oral in die wêreld speel en aan verskillende omstandighede gewoond is.

– Ollie: Die toestande behoort ons te pas en die velde is baie goed voorberei; ek verwag geen negatiewe invloed op ons spelers nie. Nat weer is gunstig vir groter spelers en ek dink dit sal ons bevoordeel.

Julle drie Springbokke was almal by so ’n Wêreldbekertoernooi betrokke, hoe belangrik is jou rol as Christenrugbyspeler in die span? Hou julle selgroepsessies gedurende hierdie toernooi? Wat is die formaat van so ’n sessie?

– Pierre: Spangees en eenheid is belangrik asook ons afhanklikheid van God. Ons het een keer per week selgroep gehad, waartydens ’n gasspreker dit gelei het, soms het ek dit self gefasiliteer.

– Jannie: Ja, ons het tydens die Wêreldbeker selgroepe gehad. Daar was ook geestelike leiers wat met ons kom gesels het. Dit was, en is belangrik, want alles verloop nie noodwendig volgens plan nie en dit is lekker om mekaar met Skrif te bemoedig. Ons het nie spesifieke spelers gehad wat die groepie gelei het nie, ons was almal deel daarvan. Ek onthou hoe ons voor die wedstryd teen Engeland meer as 20 spelers en afrigters saam was toe dominee Cassie Carstens met ons kom gesels het.

– Ollie: Ek dink dit is belangriker om jou identiteit in Christus te verstaan, dan sal jy al die vrugte vanself uitleef wat almal sal beïnvloed.

Hoe belangrik is jou persoonlike verhouding met die Here vir jou? Is dit iets privaat, of is dit ’n lewenswyse vir jou?

– Pierre: My verhouding met die Here is alles vir my – dit seën my hele lewe: my huwelik, kinders, rugby en besigheid. Dit is so belangrik om dit ’n prioriteit in jou lewe te maak.

– Jannie: Dit is baie belangrik vir my. Ek besef elke dag dat daar geen manier is dat ek sou kon funksioneer as dit nie vir die Here se leiding is nie. Hy is die rots waarop ek staan en my anker in die lewe. Ek deel dit graag met mense, want almal het ‘n boodskap van hoop nodig. Dit is al wat ons het – hoop.

– Ollie: Dit beïnvloed alles in my lewe. Dit is ’n lewenswyse, maar vir my tog ook baie privaat.

Almal vra die vraag: Bid julle dat julle sal wen? Wat dan as die ander span ook so bid? Aan wie se kant is God dan as albei spanne sou bid?

– Pierre: Ons vra die Here se seën op wat ons doen en bid vir beskerming teen beserings. Ons bid dat die beste span sal wen – God is lief vir almal, maar jy moet verdien om te wen.

– Jannie: Ja, dit ‘n interessante vraag. Op die ou einde moet ons onthou dat God nie ‘n aannemer van die persoon is nie (hy tref geen onderskeid nie) en dat Sy son op almal sal skyn. Die vraag is eerder of ons die Here gaan dank in tye van voorspoed sowel as teëspoed? Ek onthou hoe Joost van der Westhuizen juis die manne ná die wedstryd wat ons teen Australië verloor het (1999-semifinaal), byeengeroep het om te bid. Ek kan nie sy presiese woorde onthou nie, maar dit was iets soos: “Manne kom ons sê dankie vir die Here dat ons tot hier in die toernooi gevorder het. Ons bid nie net wanneer ons wen nie, ons moet ook kan dankie sê vir die geleentheid om rugby te kan speel.”

– Ollie: Nee, ons bid meestal vir beskerming, vrywaring van beserings en dat die wedstryd tot eer van God sal geskied. Ek bid ook die krag van die Bloed oor die veld om enige demoniese en toordery te ontwapen. God sal by die span wees wat eensgesind is.

Dink julle dat ons Bokke ’n kans het om die Wêreldbeker huis toe te bring, selfs na ’n baie gemiddelde Super 15-reeks?

– Pierre: Ek glo so. Elke span het uitdagings en hoe jy daardeur kom, sal bepaal wie wen.

– Jannie: Ja, ek dink dit is moontlik. Ek onthou dat ons ’n bietjie gesukkel het in die aanloop tot die Wêreldbeker in 1999. Selfs tydens die eerste paar groepswedstryde het ons nie oortuigend gespeel nie. Daar is egter ’n trots wat saam met die aantrek van daardie boktrui kom, wat veroorsaak dat spelers meer gee as ooit tevore. My verwagting is dat dit hierdie keer ook nie anders sal wees nie. Ek verwag dat ons sterker sal word namate die toernooi vorder en die spelers mekaar vind, en wanneer die uitklopwedstryde kom, sal die Springbokke daar wees om te kompeteer.

– Ollie: Ons het ’n baie goeie span en as ons die semi’s gaan maak, sal ons moeilik wees om te klop. Die gemiddelde ouderdom van ons beginspan is egter ’n bietjie hoog na my smaak.

Die gemoed van die Suid-Afrikaner is tans maar baie negatief, dink julle as ons die Wêreldbeker wen, soos in 1995 en 2007, dit ’n positiewe invloed op ons mense in Suid-Afrika sal hê?

– Pierre: Dit sal help, maar ek dink die probleme in Suid-Afrika het groter geword as wat sport kan verlig, ons moet na toe God draai.

– Jannie: Ja, dit is darem ongelooflik hoe sport ‘n nasie kan saambind. Ek was in 1995 op Ellispark toe ons Nieu-Seeland geklop en die Webb Ellis-beker gewen het. Dit was “amazing”! Wat my nog meer verstom het, was hoe mense buite die stadion aan lamppale gehang en die oorwinning gevier het. Die stories wat mense deel oor waar hulle in 1995 was, is wonderlik. Dit bind mense saam.

– Ollie: Dit sal verseker weer nasietrots bou, maar die onderliggende probleme sal net met uiterste gebed en harde werk van almal af verander.

Watter boodskap het julle vir ons lesers in Suid-Afrika?

– Pierre: Draai na die Here toe Suid-Afrika! Die Here sal jou rus en leiding gee en ons land herstel.

– Jannie: Die Bybel sê dat waar daar eenheid is, daar is God se seën. Kom ons staan in eenheid saam en vertrou God vir ‘n suksesvolle Wêreldbeker, maar vir meer as dit, vir eenheid in ons land en Sy be-skerming.

– Ollie: Matteus 6:28-33. Moenie “worry” nie!

Laastens, jou voorspelling…Wie gaan in die finaal speel, en wie gaan die Wêreldbeker hierdie jaar wen?

– Pierre: Moeilike vraag! Suid-Afrika natuurlik!

– Jannie: Daar is altyd een of ander verrassing in die Wêreldbeker. Dit sal heelwaarskynlik weer die geval wees. Dit maak dit vir my moeilik om te sê wie in die finaal teen Suid-Afrika gaan speel. Is ek te positief? Nee, hoe kan ek ooit teen die Springbokke wees? Ek was dan self een gewees. Go Bokke!

– Ollie: Ek sal nog die semi’s voorspel, maar dit is waar ek stop! Bokke teen All Blacks – semi 1, Wallabies teen Franse – semi 2.

Waarom tref slegte dinge my soms?


Philip Yancey in WHERE IS GOD WHEN IT HURTS? Zondervan, 2001 pp.16–19 was geskok met die optrede van besoekers aan ’n vriendin van hom, Claudia, wat ernstig siek was in die hospitaal met kanker van die limfkliere. ’n Diaken van haar kerk wat haar besoek het, was van mening dat sy iets verkeerd in God se oë moes gedoen het en het haar aangeraai om uit te vind wat God vir haar wil sê. ’n Ander vroulike besoeker het beklemtoon dat God haar sal genees as sy net genoeg geloof kan bymekaar skraap dat sy gesond sal word. ’n Derde besoeker van haar kerk het vir Claudia ’n armvol boeke gebring oor die onderwerp waar God geprys word vir alles wat in haar lewe gebeur en sy moet kan sê “God, ek het jou lief omdat jy my so swaar laat kry.” ’n Ander besoeker, Claudia se pastoor, het haar laat voel dat haar siekte met ’n sekere doel oor haar moes gekom het.

Claudia het die raad van hierdie welmenende Christen–troosters onaanvaarbaar gevind, want sy het geglo dat die geloof wat gebaseer was op die Groot Geneesheer vrede behoort te bring en nie verwarring in ’n tyd van krisis nie.

Wat sê die Skrif oor wie veroorsaak lyding by mense?

In ’n aantal boeke in die Ou Testament soos Amos, Jesaja en Hosea word herhaaldelike waarskuwings aan Israel gegee dat indien hulle nie God se opdragte uitvoer nie, hulle deur God gestraf sal word. Hulle het ook geweet wat die straf sal wees. Die boodskap was duidelik: “verkeerde keuses lei tot pynlike gevolge”. Dit was ook die standpunt van Job se drie vriende (Job 32–36). Job was vroom en opreg en het God gedien maar God het dit op ’n dag goed gevind om sy kinders, eiendom en vriende — hy was ’n vermoënde man — sowel as sy gesondheid van hom weg te neem. Job het nie verstaan waarom God so onregverdig teen hom optree nie terwyl hy wat Job is, Hom sy lewe lank al dien en rein voor God gelewe het en dat God dit weet.

Job se drie vriende het Job daarvan probeer oortuig dat omdat hy gesondig het, God hom wil dissiplineer en dat Job moet boete doen van sy sonde om vergifnis te ontvang. Job het geworstel met God oor al die slegte dinge wat hom getref het en uiteindelik tot die besef gekom dat ons nooit vir God en Sy liefde vir ons eers moet probeer verstaan nie, en dat hy nooit sal verstaan waarom daar soveel onreg op die aarde is nie. Job het ook aan God erken dat hy niks verstaan van die wondere van die skepping en die almag van die Skepper nie. God was kwaad vir die drie vriende, Elifas, Bildad en Sofar omdat hulle nie die waarheid oor God gepraat het nie.

Die Nuwe Testament word oorheers deur verwysing na Jesus se meegevoel met siekes en gebreklikes. Hy het Sy bonatuurlike magte gebruik om te genees, nooit om te straf nie. In Lukas 13: 1–3 het mense vir Jesus kom vertel van die Galileërs vir wie Pilatus laat doodmaak het waar hulle besig was om hulle offerdiere te slag en het Jesus hulle geantwoord: “Dink julle dat hierdie Galileërs groter sondaars was as al die ander Galileërs omdat dit met hulle gebeur het? Nee, sê Ek vir julle, maar as julle julle nie bekeer nie, sal julle net soos hulle ook almal omkom!”

In Joh 9:1–12 antwoord Jesus sy dissipels se vraag wie se sonde dit is dat die man blind gebore is: sy eie of sy ouers s’n? Sy antwoord was: “Dit is nie deur sy eie sonde nie en ook nie deur sy ouers s’n nie, maar hy is blind sodat die werke wat God doen, deur hom gesien sal kan word.” Daarna het Hy die blinde van sy blindheid genees. Jesus het nie al die siek mense van Sy tyd gesond gemaak nie, maar God se grootheid is geopenbaar deur verskeie wonderwerke waarmee hy mense se pyn en lyding genees het.

Die doel van lyding en swaarkry

Yancey (pp. 231–233) het daarop gewys dat as jy lyding ervaar, beteken dit nie dat God jou verlaat het nie, in teendeel, deur mens te word het Hy bewys dat Hy ons kreune van swaarkry hoor en selfs saam met ons kreun. Hy het ons nooit ’n lewe sonder swaarkry op aarde beloof nie maar dat as ons beproewing verduur, sal Hy langs ons staan soos die vierde persoon in die vuuroond saam met Daniël se vriende. Wat ons ook al mag deurgaan, het God ook deurgegaan. Lyding kry vir ons betekenis as ons dit beskou as deel van ons kruis wat ons opneem om Jesus te volg.

God se boodskap aan Job sowel as aan jou en my is dat terwyl ons op aarde is, ons nooit al die antwoorde sal kan kry oor waarom al die lyding en onreg in hierdie lewe voorkom en waarom slegte dinge jou soms tref nie. Dank God vir Sy onvoorwaardelike liefde vir jou, al bevind jy jou op daardie stadium in jou lewe in die diepste swaarkry, en bid gereeld: “Dit is vir my goed dat ek swaargekry het, want daardeur het ek u voorskrifte geleer” (Ps. 119:71). Swaarkry moet jou nader aan God bring en nie van Hom vervreem nie.

Wie se skuld is dit?


Ons soek te maklik verskonings vir dinge wat verkeerd loop. Apartheid is nie ons skuld nie, dinge by die werk wat skeefloop is nie my skuld nie. Iemand anders is altyd die skuldige. Ons is nie bereid om die verantwoordelikheid vir iets wat verkeerd loop te aanvaar nie. Die blaam word heel maklik verskuif.

Dalk is dit tyd dat ons erken as ons verkeerd was. Moenie wegskram van die waarheid nie. Kyk die lewe in die oë en erken jou skuld. Moeilikheid word soveel vinniger opgelos as mens kan erken dat jy verkeerd was. Hoe vinniger daardie belydenis gedoen word, hoe vinniger kan daar oplossings gevind word vir dit wat verkeerd geloop het.

Onthou om sommer vandag op te hou om ander te blameer. Neem verantwoordelikheid vir jou optrede en besluite en moenie blaam verskuif na ander nie. Neem ’n besluit om te erken as jy verkeerd is en jammer te wees vir jou verkeerde optrede. Moenie huiwer om verskoning te vra nie. Voor God staan ons almal naak, want Hy weet alles van jou. Hy ken jou deur en deur en weet wat jy gedoen het. Hom kan jy nie flous nie. Bely eerstens voor God, want voor God staan jy alleen met jou sonde. Gaan dan na die betrokke mense om te sê dat jy verkeerd was. Wees totaal eerlik en moenie nog deeltjies wegsteek nie. Neem verantwoordelikheid vir dit wat jy verkeerd gedoen het.

Gebed

Here, ek staan skuldig voor U. Vergewe my. Gee vir my die woorde om eerlik voor mense te staan as ek verkeerd is.

Bron: ekerk.org

Paulus – ‘n skets

 

Woeste ou, maar sy bedoelings was aanvanklik goed. Hy het geglo die Christendom was ‘n bedreiging vir die Judaïsme. O jitte, maar toe ontmoet hy die lewende Jesus!

Eers so ‘n paar feite oor Paulus:

1. Hy was ‘n toegewyde Fariseër, en het die Ou-Testamentiese geskrifte goed geken. Hy was ‘n student van Gamaliël, en het goeie opleiding gehad. Hy was dus nogal ‘n geleerde man.
2. Sy naam was eers Saulus en word later Paulus genoem, en nie direk na sy bekering nie. ‘n Lang tyd het verloop voordat hy Paulus genoem word.
3. Hy was nooit getroud nie, en het homself onderhou deur tente te maak.
4. Ons lees nêrens dat hy ooit vir Jesus fisies ontmoet het, toe Jesus op aarde was nie.
5. Paulus was nie ‘n dissipel nie. Hy was ‘n apostel wat deur God aangestel was.
6. Paulus het 13 van die 27 boeke van die nuwe Testament geskryf. Bykans die helfte.
7. Ons lees nêrens in die Bybel hoe Paulus gesterf het nie, maar volgens buite Bybelse bronne is hy onthoof vir sy geloof.

‘n Baie baie merkwaardige man.

In die Bybel begin Paulus (oftewel Saulus) se verhaal in Hand 7 : 8 waar hy by was met Stefanus se dood. “Die getuies het hulle klere neergesit by ‘n jongman met die naam Saulus”. En dan Hand 8 : 1 “Ook Saulus het hierdie moord goedgekeur.”

Hand 8 : 1 – 3
1 Ook Saulus het hierdie moord goedgekeur. Daardie dag het daar ‘n hewige vervolging van die gemeente in Jerusalem begin. Al die gelowiges behalwe die apostels is uitmekaar gejaag en verstrooi oor die gebiede van Judea en Samaria.
2 Godvresende mense het vir Stefanus begrawe en daar is baie oor hom gerou.
3 Saulus het die kerk probeer uitroei. Hy het van huis tot huis gegaan, mans en vrouens laat uitsleep en hulle in die tronk laat sit.

Maar shame, dit het nie lank gehou nie.

Hand 9 : 1 – 5
1 Intussen het Saulus soos ‘n besetene voortgegaan om die volgelinge van die Here met die dood te dreig. Hy het na die hoëpriester toe gegaan
2 en van hom bekendstellingsbriewe aan die sinagoges in Damaskus gevra. Sy doel was om al die aanhangers van die leer van die Here wat hy daar kry, mans sowel as vrouens, gevange te neem en na Jerusalem toe te bring.
3 Toe hy op reis naby Damaskus kom, het daar skielik ‘n lig uit die hemel op hom gestraal.
4 Hy het op die grond neergeval en ‘n stem vir hom hoor sê: “Saul, Saul, waarom vervolg jy My?”
5 “Wie is U, Here?” vra hy toe. “Ek is Jesus,” antwoord Hy. “Dit is vir My wat jy vervolg”

Wie is U, Here? Ek is Jesus. Wow, hoe ongelooflik is die manier waarop Jesus Homself openbaar. Hy sê nie, “Ek is die Here” of “Ek is God” nie. Nee, Hy sê:  “Ek is Jesus, die een wat jy vervolg”. Paulus het nog altyd in God geglo, en Hom verdiep in sy godsdiens, maar hy het vir Jesus se volgelinge vervolg. En dis Jesus wat in sy lewe ingryp. Amazing!

Nou ja, die res is (soos hulle sê), geskiedenis. Saulus word Paulus, later Hand 13 : 9 En Paulus, (dit is Saulus) begin onder die nie-Jode werk. Sy hooftaak waarvoor God hom oproep. Maar boeta, dit was nie ’n maklike taak nie!

2 Kor 11 : 21b – 31
21 Laat my dan maar tot my skande erken dat ons vir sulke dinge te swak was! Nou praat ek soos ‘n dwaas: enigiets waarop iemand aanspraak maak om te roem, daarop kan ek ook roem.
22 Is hulle Hebreërs? Ek ook. Is hulle Israeliete? Ek ook. Stam hulle van Abraham af? Ek ook.
23 Is hulle dienaars van Christus? En nou praat ek asof ek van my verstand af is: ek nog meer! Ek het harder gewerk, ek was meer in die tronk, ek is meer dikwels geslaan, ek was dikwels in doodsgevaar.
24 Vyf maal het ek van die Jode die gebruiklike straf van nege en dertig houe gekry,
25 drie maal het ek lyfstraf gekry, en een maal is ek met klippe gegooi. Drie maal het ek skipbreuk gely en een maal het ek ‘n dag en ‘n nag in die oop see deurgebring.
26 Ek was dikwels op reis en in gevaar: daar was gevare van riviere, gevare van rowers, gevare van my volksgenote en gevare van heidene; gevare in die stad en gevare in die veld; gevare op see en gevare onder vals broers.
27 Daar was vir my harde werk en swaarkry, dikwels nagte sonder slaap, dikwels honger en dors; en dikwels was ek sonder kos, sonder skuiling of bedekking teen die koue.
28 Behalwe dit alles was daar nog die daaglikse bekommernisse, die besorgdheid oor al die gemeentes.
29 As iemand swak is, voel ek asof ek self ook swak is; as iemand in sonde val, voel ek asof ek ook deur vuur gaan.
30 As daar dan geroem moet word, sal ek roem, maar dan oor my swakhede.
31 Die God en Vader van die Here Jesus weet dat ek nie lieg nie. Aan Hom kom die lof toe tot in ewigheid!

Vyf maal die 39 houe straf; dit beteken hy het 195 houe op sy lyf gekry met ‘n sweep met staalpunte. Elke hou het sy liggaam oopgekloof, oor sy hele lyf. Wat waarskynlik met sulke dik, opgehewe letsels gesond geword het. Hemel man, die man moes soos ‘n jigsaw puzzle gelyk het. 195 hale. Drie maal lyfstraf – by die Romeine – hulle het nie soos die Jode getel tot 39 nie (‘n Joodse wet het bepaal dat 40 nie oorskry mag word nie). Die Romeine het geslaan om dood te slaan. Net waar hulle plek kry. Hy is gestenig, het hongersnood gely, is deur seerowers aangeval, het amper op ‘n skip vergaan, was sonder bedekking teen die koue. Uiteindelik het hy gesterf vir sy geloof. Hoekom het hy dit gedoen? Why bother. Eers vervolg hy Christene, met die hele gesags- en regstelsel agter hom, en dan draai alles om, en sy aardse lewe verander in hel.

Hoekom op aarde doen hy dit? Hoekom so swaar kry? Paulus gee self die antwoord. 1 Kor 9 : 16 “As ek die Evangelie verkondig, is dit nie vir my ‘n rede om te roem nie. Ek verkondig die Evangelie omdat ek moet, en wee my as ek dit nie doen nie”.

Fil 1 : 21 “….. want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins”.

Dis hoekom Paulus dit doen. Toe Jesus aan hom verskyn, toe verstaan hy. Solank hy lewe, kan hy Christus verkondig, maar as hy sterwe, is hy in die hemel, by Christus.

Paulus is reeds vir 2000 aardse jare, saam met Jesus in die hemel.

Paulus het net een lewenstaak gehad, en dit was om siele vir Christus te wen. Hoe vaar ek en jy? Hoeveel hale is op jou lyf? Wat is jou skip wat vergaan het se naam? Al koud gekry en gegesel vir die Evangelie? Of gestenig? Hoeveel keer het ek en jy honger gaan slaap vir die evangelie? Siestog, dan sê ons ons Christene begin meer en meer vervolg word!

As dit al hoe moeiliker sou raak om ‘n Christen te wees, sou ons ‘n Paulus-toets slaag? Ek glo nie ek sou nie.

Maar kom ons gaan saai ook die saad, dis vreeslik maklik – hier in Suid-Afrika.

Bron:heuning.co.za

Frans Ludeke – God is getrou


 

’n Nuwe begin

Dit is vir Frans lekker om vir die eerste keer ’n ander kultuur te leer ken en hy beskou dit as ’n goeie fase waar hy kan fokus op ’n nuwe visie vir die pad vorentoe. “Ek het ongelooflike tye by die Bulle en by die Leeus gehad, en nou betree ek die internasionale arena. Ek leer om die Here op ’n heel ander manier te vertrou as waaraan ek gewoond was.

“Ek is na ’n land toe waar ek niemand geken het nie en is absoluut op die Here aangewese om my guns te gee. Ek wil graag meer as net rugby bied, maar die Here is die een wat jou toegang gee tot die hart van ander mense en jou geleentheid gee vir inspraak. Ek geniet dit hier, nie net omdat ek iets vir hulle beteken nie, maar ook vir wat hulle vir my beteken.”

Waar het alles begin?

Frans het, soos hy dit stel, “onder die geklank van die Woord” grootgeword met die Evangelie wat hy gereeld by die skool en in die kerk gehoor het. Tog getuig hy dat sy verhouding met die Here eers ‘n werklikheid geword het toe die Heilige Gees sy oë oopgemaak het en hy die Here as sy Verlosser en Herder van sy lewe aangeneem het.

“Op skool het my talent in sport my identiteit bepaal, maar die dag toe teleurstellings en terugslae my aan die einde van myself gebring het, het ek antwoorde gaan soek by die Here wat ek in die skool en kerk leer ken het. In daardie soeke het ek by Hom  uitgekom. In Sy teenwoordigheid het ek besef dat my lewenswyse, gesind-

heid en taalgebruik Hom nie verheerlik nie. Die Gees het my bewus gemaak van my hardkoppige, sondige lewenswyse en dít ten spyte daarvan dat ek reeds my geloofsbelydenis in die kerk afgelê het.

Ek het besef dat ek besig was om Jesus se genadeoffer aan die Kruis vir my sondes, goedkoop te maak. Dit het my tot ’n diepe berou gebring. Ek het my lewenswyse bely en die Here om vergifnis gesmeek en Hom gevra om alles nuut te maak, soos Hy in Sy Woord beloof, sodat my lewe daarvan sal getuig dat Hy my Herder is en dat ek ernstig oor my verhouding met Hom is.”


Wie ’n vrou vind. . .

Frans en Anélia het ontmoet nadat hy van Engeland af teruggekom het waar hy ’n jaar lank skoolgehou en rugby gespeel het. Frans sê dat hy nooit die dag sal vergeet toe hy Anélia vir die eerste keer ontmoet het nie: “Haar lewenslustigheid en sprankelende warm persoonlikheid het my onmiddellik aangetrek. Haar uitstaande kwaliteit is haar bereidheid om haarself op te offer. Sy sal alles vir my en die kinders gee; dit maak nie saak watter tyd van die dag of nag dit is nie. Wanneer ek byvoorbeeld by die huis aankom, staan sy reg om dit vir my lekker te maak. Dit laat my nog altyd so welkom voel. Ek weet dat sy my regtig liefhet.


’n Lang wag vir hulle kinders

In 2013 is die paartjie deur ’n moeilike tyd toe hulle drieling op 27 weke vroeggebore is. Voor die koms van die drieling het hulle die Here sewe jaar lank vir hulle eersteling, Izebella, vertrou. Frans vertel: “Dit het lank gevat vir Anélia om swanger te word, maar van die begin af het ons die pad met die Here gestap. Ná Izebella se geboorte het Anélia twee miskrame gehad en elke keer was dit ’n groot teleurstelling. Sy het egter Jesaja 49:16 en 17 van die Here ontvang as belofte dat Sy weer kinders sal hê: ‘Kyk, Ek het jou in die handpalms gegraveer, jou mure is gedurig voor My.  Jou seuns kom gou.’ Dit was ’n lang pad, ’n proses waartydens ons al twee se geloof gegroei het. En toe, vyf jaar na Izebella se geboorte, het God ons met ’n drieling geseën!”

Prediker sê elke ding het sy vaste tyd, en dié Skrif was die eerste wat deur Frans se gedagtes gegaan het toe hy die boodskap kry dat die drieling vroeggebore gaan word.  “Ek het met absolute vrede in my hart hospitaal toe gery in die wete dat dit die regte tyd  vir hulle geboorte is,” vertel hy. Júan, Mícaela en Dánièle het vanjaar twee jaar oud geword en hardloop saam met ousus Izebella die huis vol en hou Pa en Ma jonk en op hulle tone.


Die gawe van ouerskap

Vir Frans is dit baie belangrik dat sy kinders ook die gawe van geloof sal ontvang en die Here met hulle hele hart sal liefhê. Ek en Anélia wil ‘n omgewing skep waarbinne ons kinders tot volwassenheid kan groei, nie net fisiek en intellektueel nie, maar ook geestelik.  Ek wil hulle goeie gewoontes leer soos om reg te eet, gereeld te oefen, maar ook dat dit nie draai om wat met jou gebeur nie, maar hoe jy daarop reageer.”

Frans bid gereeld saam met sy kinders: “Ek glo dit is my voorreg as die geestelike hoof en hoewel Anélia ook saam met hulle bid, doen ek dit graag.” Hy “kuier” saam met Izebella voordat hulle in die aand saam bid. “Partykeer is ek nie hier nie, dan bid ek oor die telefoon saam met haar. Dit is deel van ons lewe; sy weet die eerste en laaste deel van haar dag gaan aan die Here.”

Wees betrokke by die kerk

Die gesin woon Ligpunt Kerk in Pretoria by en is by ’n oulike selgroep ingeskakel. Frans glo in betrokkenheid by die kerk: “Jy moet by die Here uitkom, maar ook ander mense dien en deel wees van die liggaam van Christus. Jy het ’n rol om te speel in hulle lewens en hulle in jou lewe, só vorm ons mekaar.”

Geestelike vaders en mentors

Frans beskou mentors as ’n noodsaaklikheid. “Die vermoë om wysheid te bekom deur te luister en te kyk na ander se lewenswyse is ’n kortpad na goeie besluite,” sê hy. “Ten spyte daarvan dat my ouers oorlede is toe ek nog ’n jong man was, het die Here my met ’n wonderlike span rolmodelle, familie, vriende, onderwysers en predikante geseën,” vertel Frans. “Godsmanne wat my die pad gewys het. Dit het my gehelp om goeie besluite oor my toekoms te neem.

“Ek het oom Ben en tannie Alma Botha gehad wat na my omgesien het terwyl ek op skool was. Verder het onderwysers soos

Joggie Grobbelaar en Koos de Jager, en mnr. Ferdie Preller, die skoolhoof van Hoërskool Tom Naude, ’n enorme positiewe invloed in my lewe gehad. By die kerk het ds. Storm, ds. Wagenaar en skoonpa Koos Prinsloo my goeie leiding gegee en laat droom oor die toekoms en om ’n sukses daarvan te maak. Ek glo dat dit belangrik is om by die regte plekke na mentors te soek. Ek dank die Here dat ek by die kerk uitgekom het. Dit was die eerste goeie besluit wat ek in my lewe geneem het; daar het ek die regte mense ontmoet wat in my lewe ingespreek het en vir my omgegee het.”


Raad vir sportmanne

Dit is menslik om deur af seisoene te gaan. As die Here nommer een bly, is dit eintlik maklik. Aan die begin het jy die Here nodig, want jy het niks, jy soek Hom met jou hele hart, maar namate jy meer sukses behaal, bestaan die gevaar dat jy dink jy het Hom minder nodig. Hou Hom as nommer een, laat die Here jou identiteit bly en behou jou eersteliefde. Hou by die beginsels wat jou gebring het waar jy is. As jy sukses bereik en jy het nie goeie beginsels nie, kan die fokus verskuif na geld, na wêreldse besittings en dan is die ‘main thing’ nie meer die ‘main thing’ nie. Dit is die begin van die einde! As jy nie die Here nommer een hou nie, gaan jy lyk, praat, en doen soos die wêreld; jy gaan lief wees vir die wêreld.”

Die Here is my Herder

Frans se gunstelingskrifgedeelte is Psalm 23:1: “Die Here is my herder, ek kom niks kort nie.” Hy sê dan ook: “Hy lei my, Hy voed my, Hy beskerm my. Ek het vrede, want Hy is vir my.” Dit is duidelik dat Frans die Here inderdaad as Sy Herder in die spore van geregtigheid volg.”

Bron:  ekerk.org

Gelukkig om vervolg te word


Teen die agtergrond van Jesus se geheime tot geluk in Matteus 5, gaan dit oor ‘n vorm van geluk wat vreemd is in ons daaglikse leefwêreld. Jesus se geluk gaan oor ‘n totaal ander lewenswyse. Hemelse en aardse, sienlike en onsienlike kom hier bymekaar. Dis asof die hemel op die aarde neergedaal het, sodat mense ware geluk op aarde kan ontdek, beleef en geniet. Daarom word ons “geseëndes” genoem, “drie maal gelukkiges”, “welgeluksaliges”. Jesus se koms deur sy Gees in jou, keer jou hele lewe om: jou “eie ek” sterf om te kan lewe, jy gee om te kan ontvang, jy verloor om te kan wen …

Geheim 8 se geluk in vervolging het dan te doen met ‘n ervaring dat jy as Jesus-mens al hoe meer soos ‘n vreemdeling voel in die wêreld van vandag. Jy voel net nie meer tuis tussen mense wat geluk in verkeerde goed soek nie. Jou dieper dimensie wat God raak leef, beteken dat jy ander standaarde het vir reg en verkeerd. Die geestelike word belangriker as die materiële, die ewige word belangriker as die tydelike, die innerlike word belangriker as die uiterlike, wat God wil hê word belangriker as wat mense vereis …

… en so word “vervolg” ‘n ervaring van “ek is in die minderheid, die meerderheid voel nie soos ek nie”, “ek wil liewer minder besit, as om nog bymekaar te maak”, “aardse pret is leeg en sonder betekenis”.

En op hierdie ewigheidspad na God se volmaakte heerlikheid, leef ek as Jesus-mens al hoe meer binne die ervaring van God se wil. Vanuit ‘n diep innerlike geluk, vind ek ‘n kalmte binne in my wat na buite sigbaar word vir ander. Al hoe meer word God alles in my en word my eie dinge minder belangrik. So word ek al hoe meer eg deel van “die koninkryk van die hemel.”

Jesus se geheim tot geluk is SLEGS in God!!!

Bron:http://doomcharl.blogspot.co.za/

Gee daardie apies terug sodat jy spasie het vir die regte laste

As Paulus in Galasiërs 6:2 skryf dat ons mekaar se laste moet dra, bedoel hy nie mekaar se “hang–ups,” selfsugtige behoeftes en sielkundige “issues” nie. Hy bedoel ons moet mekaar bystaan in swaarkry, armoede, krisisse en geestelike worstelinge. Hy bedoel ons moet mekaar met die liefde van Christus ondersteun. Dis iets anders as om ander se apies op ons skouers te laai. Dit veroorsaak dat ons nie doen waarvoor die Here ons geroep het om te doen nie. Ons is dan te besig om ander se “issues” en gemors te probeer uitsorteer wat hulle veroorsaak het sonder dat hulle eienaarskap vir hulle probleme aanvaar. Wat is die oplossing? Wel:

 

  • Besluit in elke situasie of jy ’n apie dra, en of jy ’n las vir iemand in Jesus se Naam dra. Doen jy iets vir iemand omdat jy skuldig voel, of omdat jy gemanipuleer is om dit te doen, of omdat jy ’n “people pleaser” is wat nie kan nee sê nie? Of dra jy iemand se laste sodat hulle God se nabyheid kan beleef en opgebou gaan word in hulle geloof? Doen jy dinge in die Naam van Jesus vir ander sodat Hy verheerlik kan word en hulle die kans staan om God se hartklop vars te hoor, of doen jy dit omdat jy skuldig voel, of deur ander misbruik word om hul sondige/foutiewe leefstyl in stand te hou? In elke situasie is daar wysheid en onderskeiding nodig om die verskil tussen apies en laste te ken.

  • Gee daardie apie terug. Besluit wie besit die probleem. In elke situasie moet daar duidelikheid wees wie se probleem ter sprake is. Laat persone binne enige apie–dra situasie verantwoordelikheid aanvaar vir hulle probleme. Dan kyk jy saam met hulle hoe jy hulle met hulle probleem kan help. Met ander woorde, jy ignoreer nie ander apies nie, jy besluit net wie s’n dit is en hoe om daardie persone met die apie ten beste te dien om dit self van hul skouer af te laai. Doen dit by wyse van ’n deursigtige gesprek met praktiese uitkomste waarbinne jy hulle met die liefde van die Here bystaan om verantwoordelike besluite te neem.


Dis lewensbelangrik om mekaar se laste te dra, nie mekaar se apies nie. Trouens, ander se apies op jou eie skouers keer jou om Christus se doel met jou eie lewe te bereik. Dit maak dat jy die slagoffer word van ander se foutiewe leefstyl, of van jou eie begeerte na erkenning en aanvaarding. Ware vryheid is om mense nader aan Christus te bring, nie om hulle swak gewoontes en foutiewe gedrag in stand te hou nie. Gee asseblief al daardie apies terug sodat daar plek vir laste op jou skouers kan wees.

Bron:ekerk.org